มงคลชีวิต

ความถ่อมตน

ความแตกต่างระหว่างความเคารพกับความถ่อมตน

     ความเคารพ  เป็นการปรารภผู้อื่น คือตระหนักในคุณความดีของผู้อื่น พบใครก็มองหาแต่ความดีของเขา ไม่จับผิด สามารถประเมินคุณค่าของผู้อื่นได้ตามความเป็นจริง และแสดงอาการเคารพนับถือได้ ด้วยกาย วาจา ใจ

     ความถ่อมตน  เป็นการปรารภตนเอง คือคอยตามพิจารณาข้อบกพร่องของตนเอง จับผิดตัวเอง สามารถประเมินค่าของตนเอง ได้ถูกต้องตามความเป็นจริง ไม่อวดดื้อถือดี สามารถน้อมตัวลงเพื่อถ่ายทอดคุณความดีของผู้อื่นเข้าสู่ตนเองได้อย่างเต็มที่

     คนที่มีความเคารพอาจขาดความถ่อมตนก็ได้ เช่น บางคนเมื่อพบคนดี ก็ตระหนักในความดีความสามารถของเขา คือมีความเคารพแต่ในขณะเดียวกัน ถ้าจะให้อ่อนเข้าไปหาเขา ทำไม่ได้ ชอบเอาตัวเข้าไปเทียบด้วย แล้วใจของตัวก็พองรับทันทีว่า “ถึงเอ็งจะเก่ง แต่ข้าก็หนึ่งเหมือนกัน” ใจของเขาจะพองเหมือนอึ่งอ่างพองลม “ข้าวิเศษกว่า” ทุกที