การได้เล่นกับเด็กเหมือนได้ดึงความเป็นเด็กในตนเองออกมาให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าแท้ที่จริงแล้ว ใจเราก็มีความเป็นเด็กซุกซ่อนอยู่และพร้อมที่จะผลิบานเอาความสดใสสว่างไสวมาแบ่งปัน

เมื่อวันเสาร์ที่ 6 มีนาคม 53 ที่ผ่านมาชาว HiPPs และผองเพื่อนรวมตัวกันไปเยี่ยมบ้านบุญญาทร ซึ่งมีน้อง ๆ น่ารัก ๆ อยู่หลายคน ตอนที่หนูเข้าไป น้อง 8 คนนั่งรวมกันอยู่บนเก้าอี้ ตอนแรก ๆ น้องยังดูหวาดกลัวไม่คุ้นเคย แต่พอเราเริ่มทำความรู้จักกันโดยการสบตา มองตา หยอกล้อกัน ไม่ทันจะถึงชั่วโมง เสียงหัวเราะครึกครื้นสนุกสนานดังลั่นสนั่นห้อง ทั้งพี่ ๆ HiPPs  และน้อง ๆ นั่งเล่นเป็นเพื่อนกันของเล่นกระจัดกระจาย เป็นภาพน่ารัก ๆ ที่ไม่มีกำแพงอันใดมากลางกั้นมิตรภาพ พี่ ๆทุกคนมาด้วยหัวใจที่เปิดกว้าง เปิดประตูใจ พร้อมจะแบ่งปันความรักและความสุข พร้อมมีคำแนะนำดี ๆ จากครูพี่เลี้ยงประจำสถานเลี้ยงเด็ก

 

ยืมรูปมาจาก http://images.tom22487.multiply.com

 

คุณครูพี่เลี้ยงกำลังเล่ารายละเอียดคร่าว ๆ ให้เราฟังค่ะ ส่วนที่นั่งข้างหลังหนูคือ น้องอาสาสมัครมาช่วยเลี้ยงเด็ก

 

สาละวนกับของเล่น แต่ชักไม่แน่ใจว่าพี่มาเล่นกับน้องหรือเเย่งของเล่นน้องค่ะ

เล่นเสร็จได้เวลาก็ตั้งหน้าตั้งตาเก็บของเล่นเข้าที่ค่ะ

 

 

น้อง ๆ จดจ่อทานอาหารอย่างตั้งใจ

 

 

หากไม่ทราบมาก่อนว่าเด็ก ๆ เหล่านี้เป็นเด็กที่ติดท้องของแม่เข้ามาในเรือนจำ ก็คงดูไม่ออก เพราะทุกคนมีความสว่างสดใสรอยยิ้มที่น่ารักเบิกบานตามแบบฉบับของเด็กร่าเริง หน้าตาก็น่ารัก น่าชัง ที่น่าทึ่งอีกอย่างคือ น้อง ๆ ทานข้าวกันง่ายมาก ๆ ไม่ต้องเคี่ยวเข็ญ ทานเสร็จแล้วก็ถือถ้วยจานของตนเองไปเก็บในครัว เล่นของเล่นเสร็จก็เก็บเข้าที่เองอย่างเรียบร้อย ท่ามกลางความทึ่งและประหลาดใจของพี่ ๆ

 

สักพักพี่เลี้ยงจำเป็น เริ่มปฏิบัติการ แจมป้อนข้าวค่ะ

ก็มีมอมแมมกันบ้าง นั่นหน่ะน้ำแตงโมค่ะ

พอทานเสร็จเลยต้องล้างหน้า ปะแป้งกันซะหน่อย

 

ทราบข้อมูลจากคุณครูพี่เลี้ยงว่า เด็กเหล่านี้จะมีโอกาสเข้าไปเจอแม่ได้ทุก ๆ วันอังคาร ส่วนเวลาอื่น ๆ ก็จะให้เล่นอยู่ในสถานเลี้ยงเด็ก ตอนนี้มีพี่เลี้ยงประจำอยู่สามคน วันที่ไปเราเจอน้องฝึกงานหนึ่งคนและอาสาสมัครมาช่วยดูแลเด็กอีกหนึ่งคน เราได้ยินเรื่องนี้ก็รู้สึกชื่นชมน้อง ๆ ที่เสียสละมาช่วยสอนหนังสือเด็ก ๆ เหล่านี้ด้วยความตั้งใจ

 

 

การที่เราทำกิจกรรมในครั้งนี้ทำให้เห็นศักยภาพและมิตรภาพของชาว HiPPs เพราะว่างานนี้เป็นการบริจาคเงินตามอัธยาศรัยของแต่ละคน หรือคนที่ทราบข่าวก็ว่าได้ ไม่มีการของบประมาณใด ๆ เป็นความร่วมแรงร่วมใจในการสละเงิน สละสิ่งของ ที่ประทับใจหนูอีกอย่างคือ เพื่อนที่มาจากโรงพยาบาลกระทุ่มแบน หนูแจ้งให้เธอทราบตอนเช้า ๆวันที่ 5 มีนาคม 53 เธอใช้เวลาเพียงวันเดียวกระจายข่าวและอาสารับของบริจาคจากสมุทรสาครมาร่วมกับเหล่า HiPPs ในรุ่งเช้าวันที่ 6 โดยมีสารถีมาช่วยขับรถและยกของร่วมบุญอีกคน สมทบทุนมาได้มากโข นมผงเด็กสองลังใหญ่ ของเล่นมากมาย รวมถึงเงินบริจาคอีกสามพันกว่าบาท เห็นความตั้งใจของเพื่อนแล้วซาบซึ้งใจมากเลยค่ะ

รู้สึกว่ายอดเงินบริจาคในวันนั้นได้ 20,000 บาท และของใช้อื่น ๆ

 

 

 

การที่ได้มาเล่นกับเด็ก ๆ ในครั้งนี้ ทำให้หนูเห็นความใส ความบริสุทธิ์ เห็นพัฒนาการของความคุ้นเคย จะว่าไปหนูก็เห็นใจของตนเองที่ เปิดรับและพยายามอย่างเต็มที่ ที่จะทำให้น้อง ๆ มีความสุขเบิกบาน

การได้เล่นกับเด็กเหมือนได้ดึงความเป็นเด็กในตนเองออกมาให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าแท้ที่จริงแล้ว ใจเราก็มีความเป็นเด็กซุกซ่อนอยู่และพร้อมที่จะผลิบานเอาความสดใสสว่างไสวมาแบ่งปัน

พอได้เวลาของเหล่านางฟ้าและเทวดาตัวน้อย ๆ ต้องเข้านอนเหล่าพี่เลี้ยงจำเป็นอย่างเรา ๆ ก็เลยหลบลากลับค่ะ

แต่ละคนประจำที่นอนของตนเอง หลายคนเข้าสู่ท่าเตรียมกันแล้วค่ะ

 

ก่อนจะอำลาคุณครูจึงมีการเก็บภาพถ่ายเป็นที่ระลึกกันสักเล็กน้อย

เพราะเราแต่ละคนเลือกเกิดไม่ได้ เปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะอยู่กับปัจจุบัน และทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้เต็มที่และดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ การที่แม่เขาเคยทำผิด แล้วพวกเขาเกิดมา ณ สถานที่แห่งนี้ก็ไม่ได้หมายความว่า เขาจะหมดโอกาสในการเป็นคนดี ขอบพระคุณทุก ๆ คนที่มีส่วนร่วมให้เกิดกิจกรรมดี ๆ นี้ขึ้น แม้ว่าจุดเริ่มต้นของกิจกรรมจะได้รับการจุดประกายจากเหล่า HiPPs 3 แต่เชื่อเถอะค่ะว่า ถ้าไม่มีทุกท่านแล้ว ช่วงเวลาดี ๆ เหล่านี้ก็คงไม่เกิดขึ้น ขอบพระคุณนะคะที่มาเจอกัน

 

ขอบพระคุณภาพถ่ายงาม ๆ จาก พี่ทอม วิศวกรหนุ่ม กรมทางหลวงค่ะ

หนูยืมมาจากตรงนี้ => http://hippsclub.com/forum/index.php?topic=975.msg19398#new