มองปัญหา ให้เป็นปัญญา .....ยิ้มให้กับความทุกข์...ปล่อยเมื่อไร สบายเมื่อนั้น....

หน้าร้อนแบบนี้...มองไปทางไหนมีแต่ใบไม้แห้งร่วงหล่นทั่วไป.....แต่ก็

ยังพอมีเหลือดอกไม้ให้ได้ชื่นใจบ้าง ในบางมุมของบ้าน....เก็บภาพดอกไม้ไว้ชื่นชม  ก่อนเข้านอนคืนนี้ดีกว่าค่ะ...

ต้นไม้ต้นนี้ อยู่มานานมากจนกลายเป็นหินไปแล้ว....

หินหนักต่อเมื่อเราอุ้มฉันใด...ปัญหาเป็นภาระหนักอึ้งก็ต่อเมื่อใจเราไปแบกเอาไว้....

เราทุกข์เมื่อครุ่นคิดถึงมัน  แต่เมื่อใดที่ไม่นึกถึงมัน  ใจก็ไม่ทุกข์

เมื่อยอมรับความจริงได้แล้ว  สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือ

...ปรับตัวปรับใจ....

ชีวิตที่เรียบง่ายนั้นไม่ได้เป็นอุปสรรคขัดขวางการมีชีวิตที่ดีงามเลย

ดังนั้น...อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นกับเราล้วนดีทั้งนั้น  อย่างน้อยก็ยังดีที่ไม่แย่ไปกว่านั้น....

ยิ้มให้กับความทุกข์....แล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เปลี่ยน "ปัญหา" ให้เป็น"ปัญญา"....

 

ปล่อยเมื่อไร...สบายเมื่อนั้น....

กุญแจสำคัญของความไม่ทุกข์...คือ ความรู้ตัว...

จงมีจิตใจที่อ่อนโยนดังดอกไม้  และเข้มแข็ง ราวหินผา.... สวยงาม...และเข้มแข็ง...

หลับฝันดีจ้า....