วันนี้ข้าพเจ้าได้อ่านเจอมุมหนึ่งใน นิตยสาร อสท.ที่ได้ซื้อมาแล้วหลายวัน พึ่งมีเวลาเปิดอ่านวันนี้เอง ในมุมหนึ่งนั้นเป็นภาพของต้นข้าวสีเขียวขจีในทุ่งกว้าง มีหยาดน้ำค้างเกาะอยู่ที่ต้นข้าวนั้น มีบทประพันธ์ของกวีที่ชื่อ ฐากูล โกมารกุล ณ นคร เป็นผู้รังสรรค์ไว้อย่างงดงาม ความว่า
ในวันจาก.........
ไม่มีหรอกน้ำตา ที่หยดมาแค่หยาดน้ำ
วิบวับอยู่วาววาม ไร้คำถามนิยามใจ
ค้างคาแต่ค่ำคืน เพื่อหยัดยืนดวงแดดใส
ลมโลมเวลาใด แค่โรยไปเพียงเท่านั้น
หวังใดสะท้อนได้ พร้อมพลีใจสะท้อนฝัน
ทางเราอาจเท่ากัน ในนิ่งงันบนกลีบใบ
ยื้อยุดจุดบรรจบ จากเพื่อพบจบเพื่อไป
เปลี่ยวเปล่ารวดร้าวใด จะกอบใจไปเก็บจำ
ขอบคุณสำหรับบทกวีที่ช่วยสร้างให้โลกนี้มีสีสันแห่งอักษร
