ช่วงนี้ดอกไม้รอบบ้านกำลังบาน ทำให้บ้านมีชีวิตชีวา ผมและคุณแอ๊ดปลูกดอกไม้ไว้หลายพันธุ์มีทั้งพันธุ์ไทยและพันธุ์เทศ ทั้งเพื่อนให้และเอามาปลูกเอง บางทีปีใหม่เขาก็เอากล้วยไม้มาให้ ปลูกไปเราก็ไม่รู้หรอกว่ามีอะไรบ้างที่ปลูกไว้รอบบ้าน แต่พอเอาภาพดอกไม้ที่ถ่ายเก็บไว้มาดูก็ทราบว่าบ้านเรามีดอกไม้ไม่น้อยเหมือนกัน แต่บางต้นมันจะเป็นช่อพอถ่ายใกล้มันก็ดูสวยดี เสาร์อาทิตย์ถ้าไม่มีธุระไปไหน ก็คว้าเจ้าหนอน (Canon 300 D)ออกมาถ่ายภาพเล่น บันเทิงใจอยู่คนเดียว (ภาพในบันทึกนี้เป็นภาพดอกไม้รอบบ้านผมครับ อ้อ..เว้นแต่ดอกบัวเผลอไปเอาภาพดอกบัวจากสวนหลวงร.๙ ภูเก็ตติดมาครับ)

          ผมซื้อเจ้าหนอนตัวนี้มาตั้งแต่ มีนาคม ๒๕๔๗ ซื้อมาในราคา ๔๐,๐๐๐ บาท พอสามเดือนต่อมามันลดราคาเหลือ ๓๕,๙๐๐ บาท เดี๋ยวนี้เขาผลิตรุ่นใหม่มาขายกันตั้งหลายรุ่นราคาก็ถูกลงเรื่อยๆ ปัจจุบันราคานี้สามารถได้กล้องที่มีคุณภาพสูงกว่านี้หลายเท่า แต่ว่าไปแล้วก็ยังรักมันอยู่ ก็พามันไปตะลุยเมืองจีน ลาว อเมริกา  ผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควรจะไม่รักมันได้ไง แฮ่.....

          นี่ก็ว่าอยากจะได้เจ้าหนอนตัวใหม่แต่ก็ถามตัวเองว่าเปลี่ยนไปเพื่ออะไร ตัวเก่าเอาไปไหน ยังถ่ายได้ไหม ก็ได้คำตอบว่า มันก็ยังถ่ายได้อยู่ ไม่รู้จะเอามันไปไว้ไหน เปลี่ยนเพื่อสนองกิเลสตัวเอง อืมม์...เอาไว้ก่อน เพราะเลนส์ที่มีอยู่ก็มีทั้งซูมและเลนส์ไวด์  เอ..หาเรื่องเสียตังค์อย่างอื่นไหม...อ้อ..แฟลชนอกยังไม่มี ขาตั้งที่มีอยู่ก็ไม่ได้เรื่องซื้อของดีไปเลยดีกว่า สงสัยได้เสียตังค์สมใจแน่ อิอิ

           แต่ก็อย่างว่าแหละ คนเรามักไม่ค่อยพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี ก่อนหน้านี้ไปเจอน้องโซ (Sony) ตัวเล็กลดราคาเหลือ ๗,๐๐๐ บาทก็เลยซื้อมาเวลาไปไหนไม่ต้องพาเจ้าหนอนไปให้หนัก แป๊บเดียวเขาเปลี่ยนจอภาพขนาดสามนิ้ว ไอ้ของเราเลยดูจอกระจิ๋วหลิว ก็ใช้อยู่เป็นปีจนสวิทซ์ซูมเริ่มมีปัญหาก็ทิ้งไว้ไม่ค่อยได้ใช้  ไปเจอเจ้าฟู (Fuji)ลดราคาเหลือ ๗,๐๐๐ บาทเห็นว่ามันเล็กกะทัดรัด ไปไหนมาไหนก็คล่องตัวกว่าเจ้าหนอน ซูมก็ได้เท่ากันแถมเบากว่าเยอะ... ซื้อมาตอนไปเรียนที่สถาบันพระปกเกล้า แต่เจ้าตัวนี้มีปัญหากับสีเขียวที่อยู่ในที่แสงน้อย เพราะมันจะกลายเป็นเขียวแบบเทาๆ  แต่ถ้าหันไปถ่ายอย่างอื่นไม่เป็นไร เอากับมันสิ....เลยบอกกับตัวเองว่ากล้องรุ่นไหนที่ลดราคาถูกๆให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่ามันต้องมีปัญหาอะไรสักอย่างที่บกพร่อง อย่าหาเรื่องไปซื้อมาอีก อิอิ แต่จะว่าไปภาพที่ได้จากกล้องเจ้าฟูสวยๆก็หลายภาพ เอาไว้ถ่ายภาพเหตุการณ์ดี เวลาไปไหนผมก็เอาเจ้าฟูติดรถไปด้วยเสมอ เผื่อมีเหตุการณ์อะไรให้ต้องถ่ายเก็บเป็นหลักฐาน  แต่ตอนไปเฮกระบี่คุณแอ๊ดเอาน้องโซไปถ่ายเล่น ภาพออกมาดีกว่าที่ผมถ่ายอีก แฮ่....

          พอไปดูของเก่า พ่อเคยใช้กล้องน้องเพ็ญ (pentax) แบบใช้ฟิล์ม ผมก็เอาของพ่อมาถ่าย ถ่ายไปถ่ายมายึดมาเป็นของส่วนตัว ตอนคุณแอ๊ดคลอดน้องนิว น้องเพ็ญมันมีปัญหาชัตเตอร์ไม่สัมพันธ์กับแฟลช ภาพถ่ายด้วยแฟลชเสียหมด แต่ภาพถ่ายที่ไม่ใช้แฟลชก็ยังพอกล้อมแกล้มได้ บันทึกการเจริญเติบโตน้องน้องเนติ์น้องนิวก็มาจากกล้องนี้แหละ ตอนนี้ก็ยังเก็บน้องเพ็ญไว้เพราะชัตเตอร์ยังลั่นได้เผื่อเข้าพิพิธภัณฑ์ แต่เลนส์มีราขึ้นบ้างเล็กน้อย

          จะว่าไปผมใช้กล้องเปลืองเหมือนกัน เพราะตอนที่กล้องดิจิตอลวางท้องตลาดใหม่ๆผมก็อยากได้ซื้อมาตั้งแต่ ๑๐๐,๐๐๐ พิกเซล เป็น ๓๐๐,๐๐๐ พิกเซล แล้วมาเป็นสองล้านพิกเซล  จอภาพขนาดนิ้วเดียวเอง อิอิ ทำตกเจ๊งไปมั่ง ไม่ทันสมัยเปลี่ยนใหม่บ้าง จนกระทั่งกัดฟันกรอดซื้อเจ้าหนอนนั่นแหละ คุณแอ๊ดเห็นผมเล่นกล้องมานานรู้ใจก็เลยยุส่งให้ซื้อกล้องเจ้าหนอนเสียรู้แล้วรู้รอด ไหนจะกล้องวีดีโออีกเห็นผมไปลูบคลำๆของลดราคาคุณแอ๊ดก็ยุให้ซื้ออีก คุณแอ๊ดบอกว่าจะได้ไม่ต้องเดินมาดูบ่อย ฮา.....ยังสงสัยอยู่ว่าคุณแอ๊ดเข้าใจความชอบของผมหรือเบื่อที่ต้องไปร้านขายกล้องทุกครั้งที่ไปห้างก็ไม่รู้ แฮ่......

          อยากพักผ่อนสมองก็เลยเอาภาพที่ถ่ายด้วยเจ้าหนอนทั้งเก่าและใหม่มาให้ดูเล่นครับ

(เห็นสีเหลืองกับแดงเวลาอยู่ด้วยกันมันงามไหมครับ)