ต้องเติมเต็ม...ในส่วนที่ขาดนะคะ

                ข้าพเจ้ามานั่งคิดๆดู  เหงาๆ  แปลกๆ  เป็นอะไรอย่างหนึ่ง  ที่คิดยังไม่ออก  งานก็โหมกระหนํ่าในช่วงนี้  เป็นอะไรที่ไม่มีเวลามากๆ  ลืมสนิทไปเลย  คิดไปคิดมา อ๋อ  ข้าพเจ้าไม่ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้หลายวัน  ไม่ได้เข้าชมบันทึกดีๆๆๆหลายวัน  และไม่ได้เขียนบันทึกหลายวัน เพราะงานประจำ  มันเร่งเร้าซะจนไม่มีเวลาในจุดนี้จริงๆ

                พอคิดได้ดังนั้น...รีบสนองตนเอง  โดยการเปิดอ่านบันทึกของใครต่อใคร  และเขียนความในใจของตนเองไว้กลัวลืม  พอทำเสร็จ  โล่งอกยังไงไม่รู้  เลยหาข้อสรุปได้ว่า  ตัวเองขาดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ไปหลายวัน  วันนี้จึงแวะมาเติมเต็มให้ตัวเอง  ให้สมหวังดังใจค่ะ  และคราวหน้าจะนำสาระน่ารู้มาฝากนะคะ