สามสี่วันที่ผ่านมา เป็นช่วงเวลาทรมานกับอาการเจ็บเหงือกที่เพิ่งไปผ่าตัดทำ implantมาทั้งฟันบนและล่างด้านซ้าย แม้ว่าจะค่อนข้างดีขึ้นแล้วแต่ก็ยังรู้สึกปวดตึงๆอยู่และยังต้องเคี้ยวอาหารอ่อนๆเฉพาะทางด้านขวา ช่วงแรกๆยอมกินยาแก้ปวดที่คุณหมอฟันให้มา แต่พอมีอาการแสบท้องติดๆกันแทบทุกมื้อ แม้จะกินหลังอาหารทันทีแล้วก็ตาม (แต่อาหารคงไม่มากพอจะเคลือบกระเพาะได้ทั่ว) วันนี้ก็เลยหยุดกินยาแก้ปวด ก็เลยได้พกความรู้สึกปวดระบมแก้มอยู่ตลอดเวลา ทำให้รู้สึกเหมือนป่วยไปโดยปริยาย พอกายไม่ปกติ ก็เป็นเหตุให้สมองชะงักงัน ไม่อยากคิดทำอะไร รู้สึกรำคาญตัวเองเหมือนกัน ก็ถือเสียว่าเป็นเวลาหยุดพักกาย พักสมอง

ทำงานที่ยังมีค้างคาอยู่อีกหลายงานไปเรื่อยๆแบบเบื่อๆอยากๆ แถมด้วยอยู่บุญตลอดทั้งสามวันหยุดติดกันนี้ ก็เลยยิ่งทำให้ไม่รู้สึกอยากขยับทำอะไรที่ใช้สมองนอกเหนือภาระประจำวันเอาเสียเลย วันนี้รู้สึกเพลียน้อยกว่าทุกวัน แวะอ่านบันทึกในศูนย์รวมข้อมูลของตัวเอง บันทึกแรกในลิสต์คือ "งาน" ของครอบครัว ของอ. ดอกไม้ทะเล อ่านทีไรก็มีความสุขทุกครั้ง ทั้งตัวบันทึกเองและความเห็นที่มีทั้งหมดยาวมากๆ ใช้เวลาไม่น้อยกว่า 10 นาทีถึงจะอ่านหมด แต่ก็อ่านจนครบได้อย่างสนุกสนาน ต่อด้วยบันทึกของ อ.หมอเต็มศักดิ์ เรื่อง G2K มีข้อเสียบ้างมั้ย ที่ทำให้ได้ทบทวนบรรยากาศในวันที่ไปร่วมพูดคุย ไม่น่าเชื่อว่าเหตุการณ์ที่เกิดเมื่อเกือบ 3 ปีที่แล้วนั้นเวลาอ่านจากบันทึกแล้วทำให้เราจำความรู้สึก จำบรรยากาศในวันนั้นได้อย่างละเอียดเหมือนเพิ่งเกิดไม่นานนี้เอง

รู้สึกขอบคุณ GotoKnow เป็นอย่างยิ่ง ขอบคุณไปถึงผู้ก่อกำเนิดพื้นที่แห่งนี้ ที่ทำให้เรามีที่แห่งความสุขไว้พักพิงเสมอทุกเวลา ขอบคุณกัลยาณมิตรที่แวะเวียนเยี่ยมเยียนให้เรารู้ว่ามีคนอ่าน ทำให้ไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหนก็ไม่เคยขาดความรู้สึกดีๆเลยเมื่อมาแวะเยือน GotoKnow