เรื่องเล่าของความภูมิใจ

เรื่องเล่าของความภูมิใจ

                     สวัสดีครับ  ผมสดายุ  มาพูนธนะ  ผมเคยเล่าถึงเรื่องคว่มภูมิใจของผม  มาแล้วครั้งหนึ่ง  ตอนนี้ผมศึกษามัธยมศึกษาปีที่ 4  กำลังจะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5  ในปีการศึกษา2553   ผมเรียนอยู่ที่โรงเรียนเดิม  คือ  โรงเรียนเทศบาล  4  (เพาะชำ)  เพราะทางโรงเรียนเปิดการเรียนการสอนแบบคู่ขนาน    จบ ม.6จะได้รับใบประกาศสายสามัญและสายอาชีพ   ถามว่าเหนื่อยไหม  เหนื่อยมากครับ  เพราะผมไม่มีเวลาพักผ่อนเที่ยวเตร่เลย  แต่ผมก็ได้กำลังใจจากครอบครัว    พ่อแม่(คุณตาคุณยาย)  และน้าๆที่ผมเรียกว่าพี่ตลอดทำให้ผมมีความสุข   ผมต้องไปเรียนวันจันทร์ถึงศุกร์บ่าย4โมงเย็นถึง2ทุ่มต้องซ้อมกีฬากลับถึงบ้าน   ประมาณ3ทุ่ม  ก็ต้องทำการบ้านอ่านหนังสือ  ต้องทำงานส่งให้ทัน  เพราะมีโปรแกรมแข่งขันเทเบิลเทนนิสเกือบทุกสัปดาห์   สิ่งที่ผมภูมิใจผมได้แข่งคัดเลือกเป็นตัวแทนไปแข่งขัน 2 nd    international  youth  sports challenge   2009  ณ  ประเทศสิงคโปร์ ในวันที่  1-7 ธันวาคม  2552  ผมได้รับรางวัลเหรียญเงินชายคู่  เหรียญทองแดงประเภททีม  และได้ไปเผยแพร่วัฒนธรรมประเทศไทยผมรำโทนกับน้องๆ   ผมดีใจมากที่ได้ทำชื่อเสียงให้กับประเทศไทย  การแข่งขันกีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งประเทศไทย  ผมก็ได้เหรียญทองแดง  ผมไม่เคยคาดหวังว่าจะได้ไปต่างประเทศก็ได้ไปในเดือนเมษายน  ผมก็ได้รับคัดเลือกไปฝึกฝนกีฬาเทเบิลเทนนิสที่ประเทศจีน  เป็นเวลา1เดือนกับน้องๆทั่วประเทศรวม6คน    นักเรียนโรงเรียนเทศบาล  4  ได้รับคัดเลือกไป4คน  ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมภูมิใจ   ก่อนเดินทางไปจีน  ผมและน้องๆเป็นตัวแทนไปแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ  ที่จังหวัดเพชรบูรณ์  และผมคิดว่าผมจะนำชัยชนะมาสู่โรงเรียนผมให้ได้การที่ผมได้มีโอกาสอย่างนี้  เพราะผมมีพ่อแม่คอยดูแล  คอยอบรมสั่งสอน  ให้ผมเป็นคนดี  ท่านไม่เคยที่จะเหน็ดเหนื่อยที่จะดูแลฝึกซ้อมวันจันทร์-ศุกร์  ตั้งแต่ 16.00-20.00น. วันเสาร์และวันอาทิตย์จะซ้อมทั้งวัน ท่านสอนให้ผมมีความกตัญญู   รู้จักการให้อภัย  และให้มีความอดทน  โรงเรียนเป็นที่ให้ความรู้  เราต้องตอบแทนโดยการสร้างชื่อเสียงแม่ผมไม่เคยโกรธใคร เป็นที่รักของครูในโรงเรียน ผมเห็นน้องๆประถมวิ่งมากอด  มารับเวลามาถึงโรงเรียน  ท่านมีความสุข   ท่านสอนผมว่า  ทำอะไรไม่ต้องหวังผลตอบแทนเพราะถ้าหวังแล้วจะมีเรื่องที่ต้องผิดหวัง  ท่านหวังว่าให้ผมเป็นคนดีของสังคม   ผมจะทำดีเพื่อพ่อแม่ที่เลี้ยงผมมา   และจะทำดีเพื่อโรงเรียนของผมครับและจะนำข่าวดีจากการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติมาฝากครับ