นำภาพถ่ายมาให้ชมกันครับ ใครที่ยังไม่ได้อ่าน "ผมอยากให้ทุกๆ วันเป็นวันที่ 9 มิถุนายน 2549" ให้คลิกอ่านที่นี่ จะได้มีอรรถรสยิ่งขึ้นครับ
ดูภาพแล้วรู้สึกอย่างไร แชร์เข้ามาได้เลยครับ
ภาพถ่ายปรากฏการณ์ที่ลานพระรูปฯ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
พัฒนาคุณภาพ · 13 มิ.ย. 2549
Mrs ongunya baochanya · 13 มิ.ย. 2549
นาง พันดา เลิศปัญญา · 13 มิ.ย. 2549
นาย ศราวุธ จ้อน อยู่เกษม · 13 มิ.ย. 2549
พรหมลิขิต · 13 มิ.ย. 2549
นาย siripong พงษ์ simseeda · 13 มิ.ย. 2549
นาย ศราวุธ จ้อน อยู่เกษม · 13 มิ.ย. 2549
ยามค่ำของวันที่อังคารท่านผ่านมา.. เป็นช่วงเวลาที่เหมือนฝันอันงดงามอีกคืนหนึ่ง
พระบาทสำเด็จพระเจ้าอยู่หัวของพวกเราชาวไทย ทรงโอบพระหัตถ์ของสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ตลอดช่วงเวลาที่รอคอยต้อนรับราชวงศ์จากประเทศต่างๆ ในงานเลี้ยงพระกระยาหารค่ำ
เป็นความอ่อนหวานและซาบซึ้งที่ไม่สามารถหาคำใดๆ มาบรรยายได้เลยค่ะ
ดูเมื่อไหร่สุขใจทุกครั้ง ตื้นตันใจและ น้ำตาซึมทุกทีค่ะ
มีโอกาศทำความเคารพช่วงที่ท่านเสด็จกลับ เห็นท่านยิ้มน้อยๆแลดูเหมือนท่านมีความสุขมากค่ะ เสียดายที่ไม่มีโอกาศถ่ายรูปค่ะ
ประทับใจ ปลื้มมากๆค่ะที่ได้เกิดมาเป็นคนไทย
ขอบคุณค่ะ ที่นำภาพประทับใจ ควรค่าแก่การเก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์ที่สุดมาแบ่งปันความสุขกัน
ขอบคุณค่ะ
ช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ 9 มิย เป็นต้นมา ทำให้รู้สึกว่าเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขยิ่ง หลังจากวันที่ 9 ต่อมาอีกหลายวัน เราได้ชมภาพถ่ายทอดพิธีการต่างๆทาง TV ได้เห็นภาพพระองค์ท่านทุกวัน ได้รู้สึกว่าพระองค์คงมีความสุข แม้ว่าเราจะเป็นห่วงพระองค์ ที่ทรงต้องเหน็ดเหนื่อยจากการรับรองพระราชอาคันตุกะ ไม่น่าเชื่อว่า เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงวันท้ายๆของการรับรองพระราชอาคันตุกะ ... รายการ TV ไม่มีถ่ายทอดแล้ว มีข่าวในพระราชสำนักเกี่ยวกับงานน้อยลงๆ เพื่อนๆ ที่ทำงานบางคนบอกว่า ... ไม่อยากให้งานจบเลย ... เรารู้ซึ้งถึงความรู้สึกเช่นนี้จริงๆ
อยากให้มีช่วงเวลาที่ดีเหล่านี้ตลอดไปเหมือนกันค่ะ
แค่เห็นพระพักตร์ในภาพที่ทรงแย้มพระสรวล ก็น้ำตาไหลแล้วค่ะ เป็นสิ่งเดียวที่อยากเห็นมาตลอด อยากให้ทรงเบิกบานพระทัยตลอดไปไม่อยากให้มีสิ่งใดทำให้ระคายเคืองพระทัยซักนิดเดียวเลยค่ะ
ตั้งแต่เกิดมามีนับครั้งได้ที่เห็นภาพทรงแย้มพระสรวล
เห็นภาพถ่ายของอาจารย์ พร้อมกับอ่านบันทึก “ผมอยากให้ทุกๆ วันเป็นวันที่ 9 มิถุนายน 2549” แล้วให้รู้สึกตื้นตัน ปลาบปลื้ม มีเสียงของตัวเองก้องอยู่ในหูว่า “ทรงพระเจริญ”..”ทรงพระเจริญ”..ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่อย่างนั้น..ขอพระองค์ทรงพระเกษมสำราญไม่เว้นวาย..
สูงส่งจากฟากฟ้า
แต่ลงมาอยู่กับดิน
พอเพียงและพอกิน
คือทางรอดของโลกา
นำทางทุกชนชั้น
จากสามัญถึงกษัตรา
สยามชนจึงศรัทธา
รวมใจภักดิ์ รักพ่อไทย
รักแล้วควรได้คิด
รู้ถูกผิด .. หายสงสัย
เดินตามรอยพ่อไป
สันติสุขจะตามมา.
พ่อเป็นทั้งแบบอย่าง
และสรรค์สร้างเพื่อชนไทย
จึง สถิตในดวงใจ
เป็นหลักชัยแห่งปวงชน