GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ภาพถ่ายปรากฏการณ์ที่ลานพระรูปฯ

นำภาพถ่ายมาให้ชมกันครับ ใครที่ยังไม่ได้อ่าน "ผมอยากให้ทุกๆ วันเป็นวันที่ 9 มิถุนายน 2549" ให้คลิกอ่าน ที่นี่  จะได้มีอรรถรสยิ่งขึ้นครับ

     

     

     

     

ดูภาพแล้วรู้สึกอย่างไร แชร์เข้ามาได้เลยครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ในหลวง
หมายเลขบันทึก: 34028
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

ยามค่ำของวันที่อังคารท่านผ่านมา.. เป็นช่วงเวลาที่เหมือนฝันอันงดงามอีกคืนหนึ่ง

พระบาทสำเด็จพระเจ้าอยู่หัวของพวกเราชาวไทย ทรงโอบพระหัตถ์ของสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ตลอดช่วงเวลาที่รอคอยต้อนรับราชวงศ์จากประเทศต่างๆ ในงานเลี้ยงพระกระยาหารค่ำ

เป็นความอ่อนหวานและซาบซึ้งที่ไม่สามารถหาคำใดๆ มาบรรยายได้เลยค่ะ

 

 

ดูเมื่อไหร่สุขใจทุกครั้ง ตื้นตันใจและ น้ำตาซึมทุกทีค่ะ

มีโอกาศทำความเคารพช่วงที่ท่านเสด็จกลับ     เห็นท่านยิ้มน้อยๆแลดูเหมือนท่านมีความสุขมากค่ะ     เสียดายที่ไม่มีโอกาศถ่ายรูปค่ะ
ประทับใจ ปลื้มมากๆค่ะที่ได้เกิดมาเป็นคนไทย

 ขอบคุณค่ะ ที่นำภาพประทับใจ ควรค่าแก่การเก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์ที่สุดมาแบ่งปันความสุขกัน 

ขอบคุณค่ะ

ช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ 9 มิย เป็นต้นมา ทำให้รู้สึกว่าเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขยิ่ง หลังจากวันที่ 9 ต่อมาอีกหลายวัน เราได้ชมภาพถ่ายทอดพิธีการต่างๆทาง TV ได้เห็นภาพพระองค์ท่านทุกวัน ได้รู้สึกว่าพระองค์คงมีความสุข แม้ว่าเราจะเป็นห่วงพระองค์ ที่ทรงต้องเหน็ดเหนื่อยจากการรับรองพระราชอาคันตุกะ  ไม่น่าเชื่อว่า เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงวันท้ายๆของการรับรองพระราชอาคันตุกะ  ... รายการ TV ไม่มีถ่ายทอดแล้ว มีข่าวในพระราชสำนักเกี่ยวกับงานน้อยลงๆ  เพื่อนๆ ที่ทำงานบางคนบอกว่า  ... ไม่อยากให้งานจบเลย ... เรารู้ซึ้งถึงความรู้สึกเช่นนี้จริงๆ

อยากให้มีช่วงเวลาที่ดีเหล่านี้ตลอดไปเหมือนกันค่ะ

แค่เห็นพระพักตร์ในภาพที่ทรงแย้มพระสรวล ก็น้ำตาไหลแล้วค่ะ  เป็นสิ่งเดียวที่อยากเห็นมาตลอด  อยากให้ทรงเบิกบานพระทัยตลอดไปไม่อยากให้มีสิ่งใดทำให้ระคายเคืองพระทัยซักนิดเดียวเลยค่ะ

ตั้งแต่เกิดมามีนับครั้งได้ที่เห็นภาพทรงแย้มพระสรวล

เห็นภาพถ่ายของอาจารย์ พร้อมกับอ่านบันทึก "ผมอยากให้ทุกๆ วันเป็นวันที่ 9 มิถุนายน 2549" แล้วให้รู้สึกตื้นตัน ปลาบปลื้ม มีเสียงของตัวเองก้องอยู่ในหูว่า "ทรงพระเจริญ".."ทรงพระเจริญ"..ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่อย่างนั้น..ขอพระองค์ทรงพระเกษมสำราญไม่เว้นวาย..

    สูงส่งจากฟากฟ้า 
แต่ลงมาอยู่กับดิน 
พอเพียงและพอกิน 
คือทางรอดของโลกา 

    นำทางทุกชนชั้น
จากสามัญถึงกษัตรา
สยามชนจึงศรัทธา 
รวมใจภักดิ์  รักพ่อไทย

   รักแล้วควรได้คิด
รู้ถูกผิด .. หายสงสัย
เดินตามรอยพ่อไป
สันติสุขจะตามมา.

       พ่อเป็นทั้งแบบอย่าง  

 และสรรค์สร้างเพื่อชนไทย

จึง สถิตในดวงใจ   

เป็นหลักชัยแห่งปวงชน