ฤาความรัก..จักเป็น..เช่นม่านหมอก

ที่เย้าหยอก..หลอกไล้..ปลายยอดหญ้า

ฤาความรัก..จักเป็น..เช่นจันทรา

ที่ท้องฟ้า..เคียงใกล้..ได้แค่เงา

 

ฤาความรัก..จักเป็น..เช่นน้ำค้าง

ที่พราวพร่าง..เพียงค่ำ..ลำนำหนาว

ฤาความรัก..จักเป็น..เช่นดวงดาว

ที่วับวาว..แสนไกล..เกินใฝ่ปอง

 

ฤาความรัก..จักเป็น..เช่นสายลม

ที่พริ้วพรม..เพียงผ่าน..พลันหม่นหมอง

ฤาความรัก..จักเป็น..เช่นยูงทอง

ที่หลงล่อง..ถึงถิ่น..แล้วบินไกล

 

  ฤาความรัก..จักเป็น..เช่นท้องฟ้า

ที่กว้างกว่า..ใจเรา..จะเดาได้

ฤาความรัก..จักเป็น..เช่นพงไพร

ที่ลึกลับ..นับนัย..ไม่คณา

 

ฤาความรัก..จักเป็น..อยู่เช่นนี้

เป็นสิ่งที่..ทุกคน..ต่างค้นหา

ฤาความรัก..จักเป็น..เช่นมายา

ที่ค้นหา..กลับหาย..ไร้ตัวตน

                                กิ่งไผ่...ใบหลิว