อันบทกลอนกิ่งไผ่ฯในบันทึก

ล้วนจารึกกลางจันทร์วันเหงา-เหงา

ยามดึกดื่นคืนค่ำลำนำดาว

กลอนอกหักรักร้าวเศร้าฤดี

 

จนมีเพื่อนหนึ่งคน"ฝนแสนห่า"

ฝากความว่าเศร้าใจกระไรนี่

หรือเขียนกลอนนอนดึกไปจึงไม่มี-

พระอาทิตย์ขึ้นสักที..ที่บล็อกเรา

 

ฝากสัญญาเอาไว้ในวันก่อน

ว่าบทกลอนต่อไปจะไม่เหงา

เพิ่มน้ำตาลเติมใจหวานไม่เบา

จะลากเอาสุริยามาให้ชม

 

ตามสัญญาเขียนไว้ก็ไม่มาก

กลอนหวานรักซึ้งใจไม่ขื่นขม

แต่ไม่นาน..หวานหาย  กลายเป็นลม

กลับผสมรักเศร้า...เข้าทุกที

 

จึ่งเขียนกลอนวอนไว้ในบันทึก

ปิดผนึกกลอนหวานผ่านที่นี่

หวนกลับมาสร้างสรรค์งานกวี

กลอนราตรี...อาทิตย์ตก..ที่บล็อกเดิม

                                  กิ่งไผ่...ใบหลิว 

...คืนสัญญาที่เคยให้ไว้กับ"ฝนแสนห่า"

...พระอาทิตย์ตกที่บล็อกนี้แล้วนะคะ...