แม้ตัวเราไม่เห็นด้วยแต่ก็คงต้องเปิดใจยอมรับนะครับ...

            เรื่องบางเรื่องหรือปรากฏการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นในสังคม เมื่อเรายืนอยู่คนละจุดกันเราย่อมเห็นหรือเข้าใจต่อเรื่องและปรากฏการณ์นั้นต่างกันนะครับ และที่สำคัญ คนที่สนใจหรือคลุกคลีกับเรื่องนั้น ๆ มาก ๆ ย่อมเห็นและเข้าใจในปรากฏการณ์นั้นต่างจากคนอื่น ๆ นะครับ...

 

             การมีโอกาสได้ฟังเรื่องราวจากผู้ที่คลุกคลีและมีประสบการณ์ในเรื่องนั้นมาก ๆ เป็นการเปิดโลกทัศน์ของเราให้สามารถรับรู้และเข้าใจได้มากขึ้นนะครับ และที่สำคัญสามารถสะท้อนแง่มุมที่เราไม่เคยรู้มาก่อนเกี่ยวกับเรื่องราวนั้น ๆ ได้ดีมากขึ้นด้วยครับ...

 

     

 

             แต่ถึงอย่างไรก็ดีเราก็ต้องพิจารณาจากหลาย ๆ มุมนะครับ เนื่องจากคนที่คลุกคลีหรือมีประสบการณ์ในเรื่องใด ๆ เพียงเรื่องเดียวมาก ๆ ก็มักจะมีมุมมองในเรื่องราวนั้น ๆ ภายใต้บริบทเดียวที่เขาดำรงอยู่นะครับ บางครั้งอาจจะขาดแง่มุมอื่น ๆ หรือการมองในมุมที่กว้างกว่าก็ได้นะครับ...

 

             สำหรับผมแล้วหลาย ๆ ครั้งก่อนที่จะตัดสินใจในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ผมมักจะถามตัวเองก่อนว่า เราตัดสินใจในเรื่องนั้นภายใต้บริบทและเงื่อนไขใด ในบางครั้งเราอาจต้องลองสวมแว่นตาหลาย ๆ อันแล้วเปรียบเทียบมุมมองกันดูนะครับว่า แว่นตาแต่ละอันที่เราสวมมันให้มุมมองที่แตกต่างกันอย่างไรบ้าง...

 

             เมื่อแนวทางในการแก้ปัญหาใดปัญหาหนึ่งมักจะไม่มีแค่แนวทางเดียว การที่คนอื่น ๆ แก้ปัญหาโดยใช้แนวทางที่แตกต่างจากเรา แม้ตัวเราไม่เห็นด้วยแต่ก็คงต้องเปิดใจยอมรับนะครับ เพราะอย่างน้อยในแต่ละแนวทางก็ย่อมมีข้อดีภายในตัวของมันเองนะครับ...