เมื่อหัวใจ ของความรักแตกสลาย ชีวิตเธอจะต้องสู้กับตนเองให้ได้......

เมื่อวานใช้เวลากับการให้คำปรึกษา เรื่องความรัก  เป็นเรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่คบกับผู้ชายแบบแฟน คบกันมาได้ปีกว่า  ผู้ชายอายุเท่ากัน อายุ 20 ปี    แรกๆความรักของทั้งคู่  ก็มีความสุขดี หัวใจสีชมพู  ทำอะไรก็ถูกใจและดีไปหมด  เธอมี

 

ความสุขมากในชีวิต  การคบกันเริ่มมีความไว้วางใจ   เชื่อใจซึ่งกันและกัน   ยอมได้ทุกอย่างและแล้วชีวิตรักของทั้งคู่ก็สุกงอม ไม่ยอมห่างกัน เสียสละได้ทุกอย่าง  เวลามีปัญหาก็ให้อภัยกันได้

 

 ความเห็นแก่ตัวลดน้อยลง  มีความเอื้ออาทรต่อกัน  เธอก็หวังว่าชีวิตนี้คงไม่มีใคร จะคบกันแบบนี้เรื่อยไป จนกระทั่งสำเร็จการศึกษา  นั่นเป็นการวางแผนชีวิตของทั้งคู่

 

ต่อมาเธอมีอาการไม่สบาย  อ่อนเพลีย  ไม่แน่ใจว่าตนเองจะตั้งครรภ์หรือเปล่า ประจำเดือนก็ไม่มาตามปกติ  เธอเริ่มสงสัยตนเอง   จากนั้นก็ได้ไปปรึกษาเภสัชกรตามร้านขายยา  ซื้อแผ่นมาทดสอบพบว่าเธอตั้งครรภ์  เธอเริ่มหวั่นไหว  ไม่มั่นใจ  วิตกกังวล เครียดมา ก  เธอได้นำเรื่องราวที่เกิดขึ้นไปบอกแฟนของเธอ  ผู้ชายก็หายไป ไม่ยอมรับโทรศัพท์  ผู้ชายอาจจะเกิดความกลัว  ไม่รับผิดชอบกับตัวเธอ   ชีวิตของเธอโดดเดี่ยว ติดต่อแต่เพื่อนของแฟน เพื่อที่จะพูดคุยกันให้รู้เรื่อง เมื่อตาม ผู้ชายยิ่งหนีตัวเธอ  ทำให้หัวใจของเธอสลาย  เธอขาดความไว้ไว้  เธอไม่ทราบว่า

 

จะจัดการอย่างไร ผู้ชายก็ไม่หันหน้าคุยกันได้แต่หนี  เธอตัดสินใจปรึกษาญาติห่างๆ  ที่จะหาทางออก  พี่เขานำเธอไปตรวจร่างกาย เพื่อความแน่ใจว่าตั้งครรภ์จริงๆ  สุดท้ายก็เหมือนเดิม

 

ตามที่เธอคาดหมายไว้  เธอได้แต่อึดอัดใจ  คิดต่างๆนาๆ  จะทำร้ายตนเอง  ก็ไม่ทราบว่าจะทำอย่างไร  ได้แต่ร้องไห้ เสียใจ  เมื่อเธอเข้มแข็งขึ้น เธอจึงได้ตัดสินใจไปเอาเด็กออก

 

 อีกฝ่ายพยายามที่จะติดต่อ  ให้ฝ่ายชายเข้ามามีส่วนรับผิดชอบบ้าง  ในสิ่งที่เกิดขึ้น  แต่เธอก็ไม่ยอม ไม่เชื่อใจแฟนว่าจะช่วยได้  เธอค่อนข้างที่จะมีเงิน มั่นใจในตนเองสูง  เธอเลยตัดสินใจคนเดียว

 

หลังจากนั้นได้เข้ามารับคำปรึกษษและจิตบำบัด จากนักจิตวิทยา  เธอรู้สึกผิด อารมณ์อ่อนไหว  โทษตนเอง  ปัญหาที่เกิดขึ้นคิดว่าตนเองเป็นต้นเหตุ ให้อภัยผู้ชายแต่กลับมองเห็นคุณค่าของตนเองต่ำ  ไร้ค่า  มีความคิดที่จะพยายามฆ่าตัวตาย   พร่ำบ่น เรียกร้องความสนใจจากผู้ชาย  เขาก็ไม่สนใจ  เธอแค้นใจ

 

จะทำอย่างไรที่จะเพิ่มพลังใจให้เธอต่อสู้กับตนเอง ยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น และเริ่มต้นชีวิตใหม่ เข้าใจตนเองรักตัวเองให้มากขึ้น

เมื่อกลับมาจากการไปปรับประจำเดือน เธอก็หวังว่าผ็ชายจะดูแล

 

และมีความสุขกับเธอเช่นเคย  เธอก็วาดฝันเช่นนั้น แต่นความเป็นหญิง ผู้ชายเฉยเมย เย็นชา  ไม่ดูแลเหมือนครั้งก่อน  ห่างเหิน   เสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยิ่งทำให้เธอโกรธแค้น พูดกันนิดหน่อยก็

 

ทะเลาะกัน  ขาดความอดทนต่อกัน นำมาสู่การทะเลาะเบาะแว้งอยู่บ่อยๆ  เมื่อเกิดปัญหาเธอหาทางออกโดยการไปดื่มสุราเพื่อที่จะให้ลืมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  แต่กลับจำเรื่องราวได้ดี  ชีวิตของเธอ จะต้องแบกความทุกข์ ความเศร้าติดตัวเธอตลอดไป   เธอต้องให้อภัยตนเอง ยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น  วันนี้ไม่มีเขาแล้วเราต้องเรียนรู้ในการดูแลตนเอง   ให้คุณค่าของตนเอง  เมื่อเขาไม่เห็นคุณค่าของเรา  เราก็ต้องรักตนเองมาก ไม่ใช่รักแล้วรักเลย  การบูชาความรักเป็นสิ่งที่ดี แต่เรียนรู้ในการที่จะรักให้เป็น ที่สำคัญ คนที่รักแท้คือ  พ่อแม่ของน้องเองค่ะ

 

 อนงค์  ปะนะทัง

23 ก.พ.53