เช้านี้ทำกายให้ว่างจึงเข้ามาบ้าน GTK ได้
ธรรมฐิตหายไปหลายวัน เราทุกชีวิตต่างก็มีภาระด้วยกัน
แต่ใครสามารถจะจัดสรรภาระนั้นให้ลงตัวมากน้อยเพียงไหน
ก็สุดแล้วแต่วิธีบริหารจัดการของแต่ละคน
เมื่อวานตอนเย็นผ่านเข้าไปในตัวเมืองหาดใหญ่
เห็นเครื่องอำนวยความสะดวกของมนุษย์ในยุคปัจจุบันมากมาย
จนบางครั้งต้องถามตัวเองซ้ำว่ามันคืออะไร
ทุกวันนี้เครื่องอำนวยความสะดวกในชีวิตเราสามารถเลือกได้มากมาย
และเป็นปกติวิสัยของคนเราที่จำต้องเลือกให้ถูกอกถูกใจกับตน
มันคงไม่เคยมียุคไหนที่เรามีสิทธิ์เลือกได้อย่างยุคสมัยนี้
โทรศัพท์จะใช้ยี่ห้อไหน เครือข่ายไหนมีให้เราเลือกทุกรูปแบบ
หลากหลายโปรโมชั่น ทีวีจะดูแบบไหนเราก็เลือกได้
อยู่เฉยๆที่บ้าน(หรือแม้แต่ในวัด)เดี๋ยวนี้ก็มีคนมานำเสนอสินค้าต่างๆ
ให้เราเลือกถึงประตูบ้าน(ประตูกุฏิ)
บางท่านต้องการจะซื้ออะไรต้องค้นคว้าหาข้อมูลเป็นเดือนๆ
เพราะสมัยนี้เพียงแค่คลิกเข้า google ก็สมารถเลือกได้แทบทุกอย่าง
...ฯลฯ...
แต่ทว่า....มีอยู่สิ่งหนึ่งที่มีความสำคัญกับเราที่สุดในชีวิต
แต่เรากลับไม่ค่อยให้ความสำคัญในการเลือก
นั่นคือ..เลือกว่าจะทุกข์..หรือ..ไม่ทุกข์..
โดยในเวลาที่มีปัจจัยภายนอกอันไม่พึงปรารถนามากระทบหรืออยู่ต่อหน้าเรา
โดยมากเราเลือกที่จะทุกข์เสียมากกว่า
ทั้งๆที่เราเลือกที่จะไม่ทุกข์ก็ได้เพราะมันเป็นสิทธิของเรา
(หรือใครค้านว่าธรรมฐิตขี้ตู่บ้างหละยกมือ)
บางคนอาจจะค้านว่าเวลาเราโดนด่าโดนว่า
เราเลือกที่จะทุกข์หรือไม่ทุกข์ได้หรือ
ตอบดังๆผ่านเครื่องขยายเสียงเลยว่า..ได้..แน่นอน
แต่ที่เราคิดอย่างนั้นเพราะเราไม่เคยใส่ใจที่จะรู้
หรือเพราะตัวเราจะไม่รู้จักกับตัวเองดีพอ
ในสังคมปัจจุบันเราโดยมากรู้จักโปรโมชั่นสินค้าต่างๆมากมาย
จะซื้ออะไรที่ไหน อย่างไรช่ำชองเหลือเกิน
แต่กลับไม่รู้จักใจตัวเองว่า
เราสามารถเลือกได้ว่าจะทุกข์หรือไม่ทุกข์
แล้วท่านละเคยเลือกที่จะทุกข์หรือไม่ทุกข์มาแล้วกี่คราครั้งในชีวิตแล้ว
ธรรมะสวัสดีขอรับ..
นมัสการยามเช้าค่ะพระน้องเจ้า
อ่านไปอมยิ้มไปด้วยเพิ่งเห็นจริงดังว่าเมื่อไม่นานมานี้เองค่ะ
บางคนอาจจะค้านว่าเวลาเราโดนด่าโดนว่า
เราเลือกที่จะทุกข์หรือไม่ทุกข์ได้หรือ
ตอบดังๆผ่านเครื่องขยายเสียงเลยว่า..ได้..แน่นอน
ต่อไปเสียงกระทบโสตสิ่งใด ได้ใคร่ครวญมากขึ้นอย่างมีสติ ขอบคุณค่ะ พระน้องสบายดีนะเจ้าค่ะ
กราบนมัสการเจ้าค่ะ...
ดาวห่างหายไปจากบ้าน G2K เพราะหนีไปท่องเที่ยวเสียหลายวัน อิอิ
การท่องเที่ยวในแต่ละครั้ง ได้เรียนรู้อะไรต่างๆ เพิ่มมากขึ้น
การเดินทางครั้งนี้ก็เช่นกันเห็นโลกในมุมมองที่แตกต่างออกไป ทั้งๆ ที่มันก็เป็นโลกใบเดิมๆ และที่สำคัญได้เห็นตัวเองชัดขึ้น
เช้านี้แวะมารับธรรมะประดับชีวิต ข้อคิดประดับใจก่อนไปทำงานเจ้าค่ะ
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ
นมัสการพระเดชพระคุณท่าน
อ่านแล้วได้ไต่ตรองทบทวนตัวโยมเองมากยิ่งขึ้น
จริงๆแล้วเราเลือกที่จะทุกข์มากกว่าทั้งๆที่เราเลือกที่จะสุขได้
โยมเองเลือกทุกข์มาเกือบตลอด...เป็นคนทุกข์ที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ได้(เก็บอาการ)
การได้สดับตรับฟังอ่านบันทึกพระเถรานุเถระเเล้วทำให้จิตใจเข้มแข็งขึ้น
ช่วงหลังๆโยมลองปฎิบัติตาม ทฤษฏีตัว U และใช้สติปัฏฐานสี่ทางพุทธศาสนาช่วยได้เยอะมาก
ขอบพระคุณบันทึกดีๆค่ะ
นมัสการเจ้าค่ะ
โยมกระแต
นมัสการครับ
โดยมากเราเลือกที่จะทุกข์เสียมากกว่า
ทั้งๆที่เราเลือกที่จะไม่ทุกข์ก็ได้เพราะมันเป็นสิทธิของเรา
เลือกที่จะทุกข์ เพราะรู้สึกว่าสนุกดี มีรสชาติ
ผมเอง ตอนนี้ หลายๆครั้ง ก็เลือกที่จะทุกข์ครับ เพราะเหตุผลข้างต้น
พอทุกข์มากๆ ก็มาทบทวนเสียทีหนึ่งว่า "เราจะทุกข์ไปทำไม"
พอนึกได้ ทุกข์ก็คลายลงครับ
เมื่อทุกข์เก่าคลายลง ก็ไปแสวงหาทุกข์ใหม่มาอีกครับ
รู้ไม่ทันเจ้า "จิต" ครับ ชอบหาทุกข์มาใส่ตัวไม่หยุดหย่อน
กราบนมัสการครับ
ขอน้อมรับธรรมะที่พระอาจารย์มอบให้ครับ
ขอบพระคุณยิ่งครับ
กราบนมัสการพระคุณเจ้า
(กราบ 3 หน)
นมัสการพระคุณเจ้า
นมัสการพระอาจารย์ครับ
น้องจ้าวก็พอยังอัตภาพให้เป็นไปได้ขอรับ..
แต่เลือกไม่ทุกข์ดีกว่าขอรับ..
ดาวฟ้าคงได้อะไรมาใช้ในการดำเนินชีวิตกับการเดินทางในครั้งนี้เนาะ
ธรรมะประดับชีวิต ข้อคิดประดับใจ คมดีเนาะ
ธรรมฐิตขอยืมไปใช้เป็นชื่อหนังสือหน่อยนะดาวฟ้า
ไม่สงวนลิขสิทธิ์เนาะ สาธุๆๆ
เป็นบุญอย่างหนึ่งที่บัณฑิตอย่างอาจารย์แวะมาทักทาย
สาธุๆๆ
แต่หากเลือกโดยไม่รู้ตัวอันตรายขอรับ
ท่านรองคงเลือกเพื่อเรียนรู้มากกว่านะขอรับ..
ดีชั่วเรากำหนดได้ด้วยตัวเราเองจริงๆขอรับ..
คำคมเพิ่งคิดเมื่อเช้า ยังไม่ทันได้จดลิขสิทธิ์เจ้าค่ะ
หากท่านธรรมฐิตจะนำไปใช้เป็นชื่อหนังสือ ดาวก็ยินดีอย่างยิ่งเจ้าค่ะ (^v^)
สาธุๆๆ
ต้องถามใจพ่อค้าว่าที่ทำไปนั้นเป็นการทำที่เป็นอกุศลหรือไม่ขอรับ..
พระพุทธองค์ตรัสว่า
เจตนาหํ ภิกฺขเว กมฺมํ วทามิ..
ท่านผู้เห็นภัยในสังสารวัฏเอ๋ย เราตถาคต กล่าวว่าเจตจำนงค์เท่านั้น
เป็นกรรม(บุญหรือบาป)
ธรรมฐิตทำหนังสือแจกอย่างเดียวและห้ามใครจำหน่ายเด็ดขาด