10มิย.49

 

ดิฉันและคุณชัยณรงค์มีโอกาศไปเดินชมนิทรรศการโดยนั่งรถเมล์เล็กที่หน้าบ้านเพราะไม่แน่ใจว่าจะมีที่จอดรถ  เราคอยรถประมาณยี่สิบนาที  รถแน่นมากๆแต่ก็เบียดไปได้  เมื่อไปถึงโครงการพบว่าคนเยอะมากๆ เวลาดูก็จะไหลไปตามกัน  ดิฉันเลือกถ่ายรูปเฉพาะที่ประทับใจของดิฉันเองคือรูปที่พระองค์นั่งรถไฟไปที่จังหวัดนครราชสีมา  ดิฉันเรียนประมาณประถมปีที่สาม   ดิฉันจำวันที่ใส่รองเท้ายางสีดำมายืนและพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโบกพระหัตถ์ให้พวกเราที่สถานีรถไฟ

 

อีกส่วนหนึ่งที่อยากบันทึกไว้คือดิฉันไปนั่งฟังดนตรีของCUband  ในปีพ.ศ.2509-10  ดิฉันเรียนเตรียมแพทย์ที่จุฬา  ในหลวงยังเสด็จทรงดนตรีที่จุฬา หลังจากส่งเสด็จพวกเราจะวิ่งตามรถพระองค์ท่าน    ไม่แน่ใจว่าทำไมสมัยก่อนทำไมไม่ห้ามก็ไม่ทราบ  ในงานนี้จะมีนักดนตรีมาเล่นเพลงที่พระองค์เคยเล่นทำให้นึกถึงความหลังในวัยเด็กก็มีความสุขและรู้สึกเด็กลงอีกนิด

ในส่วนอื่นๆดิฉันประทับใจทุกๆนิทรรศการแต่เนื่องจากคนเยอะมากทำให้เข้าไปอ่านรายละเอียดได้บางส่วน     ตั้งใจจะไปจองหนังสือก็ต้องคอยคิวยาวมากๆ     ผลสุดท้ายก็ต้องเดินกลับบ้านโดยไม่ได้จองแต่ก็ประทับใจและกลับมานอนพักที่บ้านด้วยความปวดเมื่อยแต่สุขใจที่ได้ไปค่ะ