ยามก่อนรุ่งอรุณเสียงนกเขาขันประชันเสียงเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนเริ่มตื่นนอนมาต้อนรับวันใหม่ ยูมิเองบึ่งรถออกจากที่พักราว 6 โมงเช้าของวันนี้เป้าหมายไปเมืองคอน ไปถึง ณ ห้องประชุม กศน. นครศรีธรรมราช ใช้เวลาเดินทางด้วยความเร็วของรถประมาณ 100 ใช้เวลา 3 ชั่วโมงก็ถึงที่หมาย
ในภาพ 1. ยูมิ ...อ. บุญธรรม...ดร. สีลาภรณ์..กำลังคุยกัน...
ได้พบคุยกันกับผู้คนมากหน้าที่มาร่วมประชุมในงานนี้ประทับใจก้หลายคนเล่าไม่หมดมี อาจารย์บุญธรรม เทอดเกียรติชาติ คนคุยธัมมะธัมโมถูกคอกันเขาเป็นหัวหน้าคณะวิจัยและพัฒนาเครือข่ายศิลปินพื้นบ้านและเป็นหัวขบวนใหญ่คอยต้อนรับพวกเราทุกคนที่มาร่วมงาน
ได้นั่งคุยกับราชาเพลงปี่อายุ 70 ปีแล้วยังคงเป่าปี่ไฉนได้ไพเราะ เขาหายใจในปี่ได้แนบเนียน ทุกอย่างล้วนเป็นเนื้อเดียวกันอย่างเยี่ยมจอมยุทธ์ คุณลุงครับความอร่อยของปี่อยู่ที่ไหน ...อยู่ที่นิ้วมือครับอาจารย์...
ผมเป่าปี่ตั้งแต่เช้าถึงเที่ยงวันโดยเสียงปี่ไม่ขาดหายได้เพราะรู้เชี่ยวชาญการหายใจในปี่...ถึงแม้อายุจะเลย 70 ไปแล้วก็ยังทำได้และเป่าให้ดูด้วยละ...นี้คือคุณลุงชม ไกรศิริ แห่งตำบลนาโหนด เมืองพัทลุง เริ่มหัดเป่าปีเมื่ออายุย่าง 19 เป่ามาจนถึงปัจจุบัน
หัวใจปี่ที่คุณลุงบอกเคล็ดลับให้ยูมิ...
ถามว่า...ยึดถืออะไรบ้าง...เป็นเคล็ดลับในการเป่าปี่ตอบว่า...ผมไหว้พระสวดพุทธมนต์เป็นประจำ รักษาศีล 5 และไม่ดื่มกินของเวียนที่คนอื่นกินแล้ว...วันนี้ได้ฟังชมการแสดงโนรา ลิเกฮูลู แลหนังตะลุงครบขบวน ได้คุยกับ ดร. สีลาภรณ์ บัวสาย มาจาก ( สกว. ) ...
นิ่ อ. ยูมิใช่ไหม..พอหันไปดูเอ... อ. จำนง หนูนิล ( ครูนงเมืองคอน )คนดังในโกทูโนว์นั้นเอง...หรือดูได้ที่นี้http://gotoknow.org/blog/nfeteacher/264090จ๊ะเอ๋กันไม่ได้นัดหมายก็ร่วมคุยกันจนงานเลิกลานั้นละจึงแยกย้ายกันไป
โนราตัวน้อย ๆ เตรียมตัวแสดง...
ลิเกฮูลูเติมพลัง...
ยูมิอำลาเจ้าภาพและทุกคนแล้วเดินทางกลับถึงบ้านพักในตัวเมืองหาดใหญ่ดูเข็มไมล์รถร่วม 400 กม. และดูเวลาก็ 6 โมงเย็นพอดีเป๊ะ ...ลืมไป...ก่อนจะลาจาก อ. บุญธรรมยกไมล์ให้ยูมิร้องแหล่พรลา...แบบเล่น ๆ แต่ทำจริง ๆ ...
ตบท้ายด้วยแลหนังลุง...
อิ อิ อิ ขอบคุณทุก ๆ สิ่งที่พบเจอในมากมวลมิตรสำหรับวันนี้นะครับผม....แง่คิดวันนี้...เมื่อม่านใจเปิดออกมาทุกสิ่งย่อมงดงามสดใส...
อยากฟังเสียงปี่จังค่ะ
" แหล่พรลา......แลหนังลุง " สนุกใช่ไหมเอ่ยยยยย ?

ว้าว ได้เจอครูนง ด้วยนะคะท่านอาจารย์หล่อใหญ่
ครูนงหายไปจากบันทึกนานมากๆ เพิ่งเห็นหน้าชัดๆ บันทึกนี้
ว้าว ๆ ได้แลหนังลุงด้วย ครบรสเลยนะคะ มีความสุขกับการงานค่ะ
สวัสดีครับ คุณมาตายี
เสียงปี่มีพลังลึกลับมาก มันเป่าออกมาจากจิตวิญญาณของคนรักเสียงปี่นะครับผม...อิ อิ อิ
หาฟังได้ในแถบอาณาจักรศรีวิชัยนะครับผม...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณK.Pually
เป็นการผ่อนคลาย...แบบสบาย ๆ ...เล่น ๆ ...จริง ๆ ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณpoo
ครูนงไม่ได้หายไปไหนอยู่ในเมืองคอนนั้นเองละ...
ครูนงบอกว่า...เข้ามาอ่านบ่อยแต่ไม่ได้ทิ้งรอยไว้...ว่าอย่างนั้นละ...ยังคิดถึงทุก ๆ ท่านนะครับ...
สวัสดีค่ะ อาจารย์
แวะมาทักทายค่ะ สบายดีนะค่ะ
ไม่ได้คุยกันเลยค่ะ
มาเที่ยวกศน.นครเมื่อไหร่ค่ะ
เสียดายค่ะไม่ได้เจออาจารย์
ยากเห็นตัวเป็นๆค่ะ
สวัสดีครับ คุณตุ๊กตา
ได้ไปเจอคนกศน. เมืองคอนเยอะเลยละ...อิ อิ อิ
ยูมิเองตัวเป็น ๆ สุดแสนจะธรรมดานะนี่...ไม่ได้พบยกฐานบรรดาศักดิ์อะไร ๆ ให้หนักตัวไปไหนไปแบบตัวโดด ๆ ...อิ อิ อิ
เมื่อเจอก็ได้เจอนะครับผม...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ อาจารย์ ยูมิ ตั้งใจไว้แล้ว วันที่ 15 เป็นวันหยุดงานของผม จะไปพบอาจารย์บุญธรรม
แต่หน้างานโทรมาให้ไปช่วยเวทีของโรงพยาบาล
จึงพลาดโอกาสครับ
การเรียนรู้ที่ยังไม่พร้อม
ทำไปเรียนไป
หัดในไถ
หายใจในปี
คือวิถีของคนทำงานพวกเราครับอาจารย์
สวัสดีครับ คุณวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
นั่นละสิ...มอง ๆ หา...ทำไมไม่มา...อิ อิ อิ
สนุกครับในงานนี้...อร่อยเสียงปี่ เสียงดนตรีของหนังลุง โนรา ฯลฯ อร่อยกับการคุยกันกับคนคอเดียวกัน...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ คุณดาวเรือง
วาว ๆ ถ้าเดินชนกันคงรู้แน่ว่าเป็นคุณดาวเรืองนะ...อิ อิ อิ
มีความสุขมาก ๆ ในวันหยุดนี้นะครับผม...