อ้าว!!! นึกว่างอกได้แต่ถั่ว...ข้าวก็งอกได้หรอเนี่ย..

 

         สวัสดีตอนค่ำๆ ค่ะพี่น้องชาว Goto Know  วันนี้ดิฉันมีเรื่องอาหารดีๆมาอัพเดท อีกแล้วค่ะ ไม่รู้เป็นกระแสหรืออะไรช่วงนี้ ที่บ้านมีแต่เมนูข้าวกล้อง ไม่ว่าจะเป็น ข้าวกล้องต้ม(เช้า) ข้าวกล้องหุง(เที่ยง) น้ำข้าวกล้อง(ของว่าง) โจ๊กข้าวกล้อง(เย็น)   ไม่กล้องธรรมดาด้วยค่ะ แต่เป็นข้าวกล้องงอกก.. หุหุ.. นึกว่ามีแต่ถั่วที่งอก ข้าวก็งอกได้ด้วยแฮะ ดิฉันจึงถามแม่ว่า

อิฮั๊น:  “แม่จ๋า ไปเอาข้าวกล้องงอกมาจากไหนน่ะ อร่อยดีเนอะ ห๊อมหอม  ^..^”

แม่:    “ก็ซื้อมาไง O^O”

อิฮั๊น:  "ม๊ายยย..หมายถึงว่ารู้จักได้ไง แล้วซื้อมาจากไหน”

แม่:   “อ่อ.... ของลูกศิษย์แม่ไง (แม่เป็นคุณครูค่ะ) ที่บ้านทำขายคนที่มาช่วยงาน ตอนพ่อปว่ยไง"

อิฮั๊น :“อ๋อ...O.O”

                       

                    

            เรื่องมีอยู่ว่าช่วงที่พ่อดิฉันป่วยอยู่ น้องคนนี้กับเพื่อนๆอาสามาช่วยงานแม่ที่บ้านค่ะ(ทำสวน)  แต่ที่บ้านน้องเค้าทำข้าวกล้องงอกขาย เห็นว่า ข้าวกล้องงอกมีประโยชน์มากเหมาะสำหรับต้มให้คนป่วยรับประทาน จึงเอามาฝากค่ะ (น่ารักมากเลยมาช่วยงานแล้วยังเอาของกินมาฝากด้วย ^O^) หลังจากนั้นแม่จึงกลายเป็นขาประจำ ต้องสั่งข้าวมาทุกสัปดาห์ และสั่งน้ำข้าวกล้องงอกให้มาส่งทุกวัน และแม่ยังบอกต่อเพื่อนสนิทและญาติๆจนคนอื่นต้องซื้อตาม เจอใครก็โฆษณาสรรพคุณราวกับว่าตนเองเป็นเถ้าแก่เนี้ยก็ไม่ปาน  

           เห็นอะไรไหมค่ะ? เหตุการณ์นี้เป็นบุญกิริยาวัตถุ 10 นั่นคือไวยาวัจมัย (การช่วยเหลือผู้อื่นและทานมัย (การแบ่งปันผู้อื่น)  เริ่มต้นจากลูกศิษย์แม่อาสามาช่วยงาน  > >เอาข้าวมาเยี่ยม > >แม่สั่งข้าว > > สั่งข้าวทุกสัปดาห์ >>บอกต่อ จากความคิดเล็กๆของเด็กคนหนึ่งที่มาช่วยครูและเอาของที่บ้านมาฝาก แถมยังได้ลูกค้าประจำที่เป็นผู้เชื่อมต่อด้วย  

ป.ล. มากินข้าวกล้องกันเถอะค่ะ...