...เทียนเล่มน้อย มีค่านัก ในคืนมืดมิด...






เดินเถิดเดินมุ่งสู่หนทางฝัน

เธอกับฉันกอดคอกันสู่จุดหมาย

เหงื่อรินหน้าน้ำรินตาเหนื่อยรินกาย

ทุกข์คงคลายเมื่อตะวันฉายแสงทอง

 

 

 

หอมไอดินอุ่นไอหญ้าฟ้าห่มฝน

ร่วมอดทนฟันฝ่าทางขวากหนาม

ทิ้งไว้เพียงรอยเท้านิรนาม

ผู้เดินตามมิอาจเดินซ้ำรอยทาง

 

 


ฟ้าหลังฝนยังไม่มาอย่างที่หวัง

เติมพลังด้วยแสงเทียนคลายสับสน

เดินเถิดเดินสู่เป้าหมายอย่างอดทน

จุดแสงเทียนฝ่าลมฝนด้วยตัวเอง

 

 

 

 

 พรพล...วันแห่งความรัก พ.ศ.2553...20.45