...สองสามเดือนที่ผ่านมา..รู้สึกไม่สบาย
คิดเองก็น่าจะมาจากการทำงานหนักเกิน ติดต่อกันมานานหลายปี...
...รู้สึกหายใจไม่เต็ม เหนื่อยง่าย เวียนศรีษะ
เราคงอายุมากแล้วสิ เส้นผมก็เริ่มแซมขาวแล้ว
เด็กๆที่ทำงานหลายคนเรียกลุง โดยไม่เขอะเขิน จำได้ว่ามีคนเรียกพี่มานานปี..
...ชีวิตมันเริ่มเปลี่ยนบ้างแล้วสินะ...
...ความดันเริ่มสูง ต้องควบคุมอาหาร ออกกำลังกายบ้าง... หมอแนะนำ
...เจาะเลือดตรวจไทรอยด์...รอดูผล
...หมอสงสัยโรคร้ายแรงบางอย่าง...
...ให้ลูกเมียหัดขับรถไว้บ้าง เผื่อฉุกเฉิน
...ชีวิตเราก็เท่านี้..ไม่แน่นอน
...ผมกลายเป็นคนป่วย..ในสายตาหมอ...
...แต่ใจมันป่วยมากกว่า...มันตัดหลายๆอย่างไม่ได้...คิดห่วงไปต่างๆนานา...ทั้งๆที่รู้อยู่ว่าทุกอย่างมันก็แค่สิ่งสมมุติ..แต่เราก็ยังตัดในสิ่งสมมุตินี้ไม่ได้...
....ผมป่วยใจมากกว่ากาย...
...ต้องฝึกดูจิต...ฝึกดูกาย...ให้มาก
คำพระท่านบอกสอนไว้ตามหนังสือมากมายที่อ่าน...
...ฝึกดูจิต ดูกาย ฝึกการตายไว้ด้วยก็ยิ่งดี
...มรณสติ
...มรณสติ
...มรณสติ
เป็นกำลังใจให้นะคะ
ครูอ้อย แซ่เฮ