เด็กวัยนี้จะรู้สึกภาคภูมิใจ หากได้เรียนรู้ที่จะทำอะไรด้วยตนเอง

ในห้องเรียนของครูวรรณา ได้เริ่มต้อนรับเด็กๆเข้ามาในห้องมากขึ้น เมื่อวานมีเด็กเข้ามาในห้องเรียน ไม่เห็นกิจกรรมตำส้มตำที่เขาได้ทำร่วมกับเพื่อนๆ พอวันรุ่งขึ้นรีบแต่งตัวแต่เช้าไปถามครู วันนี้ครูจึงต้องรีบเหมือนกัน รีบที่จะต้องมาเขียนบล็อกให้เด็กได้เข้ามาดู

วันนี้ที่ห้องเรียนมีเด็กไม่มาโรงเรียน6คนยังไม่มีการแจ้งว่าป่วยหรือติดธุระ ถ้าไม่มา 3วันครูต้องติดตามและรายงานให้ผู้บริหารทราบ เนื่องจากว่าในช่วงนี้อยู่ระหว่างการเฝ้าระวังไข้หวัด2009

ตอนเย็นแม่จ๋าแม่ของน้องปัณ นำโทรศัพท์ที่ไม่ใช้มาบริจาคเอาไว้ในมุมบ้าน คุณแม่ทำความสะอาดด้วยน้ำยาเรียบร้อยแล้ว เด็กๆชอบใจกันใหญ่ พอตกตอนเย็นที่รอกลับบ้านรีบเข้ามุมบ้านโทรศัพท์หาผู้ปกครองด้วยความสนุกสนาน

 

กิจกรรมส้มตำป๊อกป๊อก

ได้ทำไว้ตอนเทอมต้น เด็กๆสนุกกันมากเริ่มต้นจากแบ่งกลุ่มเด็กให้ไปล้างผักลองมาดูกันนะคะว่าเป็นอย่างไร

  

 

กว่าจะเสร็จเล่นเปียกไปทั้งตัว

 

 

 

พอล้างเสร็จก็แบ่งกลุ่มช่วยกันขูดมะละกอ ด้วยที่ขูดมะละกอที่แม่จ๋าเตรียมมาอย่างพร้อมทุกสิ่งทุกอย่าง

 

ตอนแรกต้องสาธิตการขูดให้เด็กๆดูอย่างอึ้งกันเลยทีเดียว เพราะอยู่ที่บ้านไม่เคยได้ทำ

   

 

   

 

แม่หนูคนนี้คงอยากลองชิมดูว่าเป็นอย่างไรบ้าง อดใจไม่ไหวจริงๆค่ะ...

คุณครูขา

 

 

 

 

พยายามอย่างสุดฤทธิ์ สุดเดช มะละกอ เริ่มไต่ขึ้นหน้าแล้วค่ะ...อ้อ!ความเค็มก็เริ่มมาเยือนเหมือนกัน (จากมือน้อยๆ)

 

 

 

<h1> </h1><p> </p>

แต่ละกลุ่มให้ความสนใจและตั้งอกตั้งใจเป็นอย่างดี

  

ให้แต่ละกลุ่มออกมาตำส้มตำด้วยสูตรของตนเอง ผลัดกันตำอย่างเมามันส์...ไม่บอกให้หยุดก็จะไม่หยุด.

 

 

กลุ่มเด็กชายต้องลุ้นกันมากหน่อยเดาใจไม่ถูกว่าจะทำอย่างไรกันแน่..

 

เพื่อนๆก็ลุ้นจนน้ำลายไหล...ซี้ดดด..

 

 

นั่งล้อมวงไก่ทอดของป้าสุ ส่วนส้มตำนั้นแบ่งใส่ถ้วย เล็กๆ ไม่ปะปนกันแต่แหม..ทานส้มตำกับไก่อย่างใช้ช้อนไม่ค่อยถนัด...ขอมือได้หรือเปล่าครับ...

  

เห็นท่ากินแล้วน้ำลายเริ่มสอขึ้นมาเหมือนกันนะ..

สังเกตภาพให้ดีด้านหลังมียกซดซะด้วย

ขอบอกว่า...อร่อยจริงๆให้ดิ้นตาย...

 

ขอขอบคุณ
แม่จ๋า ป้านา ป้าสุและผู้ปกครองที่มาช่วยทุกๆคนค่ะ