บทเรียนจากค่ายสร้างสรรค์ ๑ : อยากได้เพชรนิลจินดาต้องหาเอง

ศน.อ้วน
ถ้าบอกฉันจะลืม ถ้าทำให้ดู ฉันจะจำได้ ถ้าให้ฉันลงมือทำ ฉันจะเข้าใจ

 

 

 

 

 

 

 

           How  people  learn

I  cannot  teach you anything   

เราไม่สามารถสอนทุกๆอย่างให้ท่านได้

I can only help you to teach     

แต่สามารถช่วยให้ท่านได้เรียนรู้

Tell  me  and  I  forget                   

ถ้าบอก ฉันจะลืม

Show me  and  I  remember       

ถ้าทำให้ดู  ฉันจะจำได้

Involve me and I  understand  

ถ้าให้ฉันลงมือทำ  ฉันจะเข้าใจ

 

คือ  "หัวใจ"  ของการจัดค่าย

 

 

นิทานของเดือน

       ชายหนุ่มคนหนึ่งตั้งแต่เติบโตมา สิ่งที่เขาต้องการคือความร่ำรวย เขารู้มาว่าที่ปราสาทแห่งหนึ่งเต็มไปด้วยสมบัติพัสถาน เพชรนิลจินดา เขาจึงมุ่งไปที่ปราสาทแห่งนั้น แม้หนทางจะอยู่แสนไกล  เขาเดิน เดิน เดินทั้งกลางวันและกลางคืน  ย่างเข้าคืนที่สามแล้ว  เสบียงของเขาเหลือเพียงแอปเปิลครี่งลูกและน้ำครึ่งขวด  เขาก็ยังไม่เห็นปราสาท  เขาเริ่มท้อแท้และรู้สึกเหน็ดเหนื่อย จึงนั่งพัก พลันมีชายแก่คนหนึ่งเดินทางมาด้วยท่าทางอ่อนระโหยโรยแรงเช่นกัน  ชายแก่ร้องขออาหารและน้ำจากชายหนุ่ม ด้วยความเห็นใจและรู้สึกสงสาร ชายหนุ่มจึงมอบเสบียงที่เหลืออยู่ให้แก่ชายแก่  ด้วยผลแห่งการทำดี   ชายแก่จึงบอกแก่ชายหนุ่มว่า จะให้พร ๑ ข้อ

 

           ท่านผู้อ่านอยากทราบไหมคะว่าชายหนุ่มจะขออะไร......         

         "ผมอยากพบปราสาท..อยากได้แก้วแหวนเงินทอง ที่อยู่ในปราสาท"  ชายหนุ่มตอบ 

 

        "ฮ่าๆๆๆๆ...ได้ๆ  เมื่อเจ้าอยากพบ เจ้าก็จะได้พบปราสาท"  "แต่ลุงว่านะ..แก้วแหวนเงินทองเพชรนิลจินดาที่เจ้าอยากได้ ไม่ต้องไปถึงปราสาทหรอก  อยู่เต็มสองข้างทางนี่แหละ..เจ้าหนุ่มเอ๋ย..."

 

          ชายหนุ่มรีบออกเดินทางต่อ แล้วเขาก็ได้พบปราสาทสมใจนึก  แต่อนิจจา..เมื่อเขาเปิดประตูปราสาทเข้าไป เขาพบแต่ความว่างเปล่า  ไม่มีเพชรนิลจินดาใดๆเลย เขาเปิดประตูห้องแล้วห้องเล่า  สิ่งที่พบก็คือความว่างเปล่าตามเดิม   เขาจึงเดินกลับออกมาด้วยความผิดหวัง

 

          ในที่สุดเขาก็เดินทางกลับ เขาพบสองข้างทางเต็มไปด้วยก้อนหิน  เขาคิดถึงคำพูดของชายแก่ ที่บอกว่า "เพชรนิลจินดาอยู่เต็มสองข้างทาง" เขาจึงก้มลงเก็บก้อนหินไปสองสามก้อน พร้อมคิด "เชอะ..ไม่ใช่เพชรนิลจินดาสักหน่อย"  แต่ท้ายที่สุดเมื่อกลับถึงบ้าน ความมหัศจรรย์ก็พลันบังเกิดขึ้น

 

          ท่านผู้อ่านคิดว่า ความมหัศจรรย์คืออะไรคะ......

         

 

เดือน..พูดทิ้งท้ายไว้ให้พวกเราได้คิด

 

พร้อมหยิบแก้วใบสวยที่เต็มไปด้วยเพชรนิลจินดามามอบให้พวกเรา..

 

เพชรเม็ดแรก..เดือนให้พวกพี่ๆค่ะ

พี่ๆได้รับเพชรเม็ดแรก..

พี่ๆเป็นนางงามที่เข้ารอบผ่านการคัดเลือกแล้ว (อิอิ..น้องเดือนยิ้มสวยๆด้วย)  จากทั้งหมด ๑๗๒ คนทั่วประเทศ จากทุกเขตพื้นที่  เราคัดไว้ ๒๔ เม็ด (หมายถึงศึกษานิเทศก์ เขตพื้นที่)

 

เพชรเม็ดต่อไป..พี่ๆต้องหาเอง จาก  ๙ วันต่อไปนี้

ใน "ค่ายสร้างสรรค์"

  

 

 

..บนเส้นทางการเรียนรู้ ..อยากรู้อะไร อยากได้อะไรต้องหาเองในทุกก้าวเดิน

 

พบกับเพชรเม็ดที่สอง..ของผู้เขียนในบทต่อไปนะคะ

 

สวัสดีค่ะ

 

 

 

 

บันทึกหัวข้อนี้ตั้งใจอยากบอกเล่าประสบการณ์การเรียนรู้

จากค่าย : วิทยากรแกนนำผู้จัดการค่ายสร้างสรรค์

ที่จัดโดย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

ระหว่างวันที่ ๒๕ มกราคม - ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

เพื่อเป็นแนวทางสำหรับเพื่อนๆที่สนใจจัดค่าย

รวมทั้งคุณครูที่รักทุกท่านที่มีโอกาสมาเยือน

อาจเล่าไม่ได้ใจความเท่าที่ควร เพราะร้างไปนาน

ด้วยความระลึกถึงทุกท่านเสมอค่ะ..

ศน.อ้วน

 

 

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คลินิกเพื่อใจเพื่อนครู

คำสำคัญ (Tags)#ครูเพื่อศิษย์#สพฐ.#นิเทศออนไลน์#ประจำปีงบประมาณ ๒๕๕๓#วิทยากรแกนนำผู้จัดการค่ายสร้างสรรค์

หมายเลขบันทึก: 334388, เขียน: 06 Feb 2010 @ 16:48 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 22:22 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน, ความเห็น: 11, อ่าน: คลิก


ความเห็น (11)

มาตามหาเพชรนิลจินดา...ขอบคุณมากครับกับห้วงเวลาที่มีค่า

ขอเป็นกำลังใจสำหรับพี่สาวที่แสนดีตลอดไป

ขอบคุณมากๆๆครับสำหรับทุกสิ่ง

Boo
เขียนเมื่อ 

สวัสดีเจ้าครูปี้อ้วนจ๋า

ขอบคุณสำหรับเพชรเม็ดนี้ค่ะ หื้อครูปี้มีความสุขเจ้า

รักษาสุขภาพโตยค่ะ กึดเติงหา

สวัสดีค่ะ พี่ศน.ที่น่ารักและคิดถึง

อยากได้จังค่ะ ของสวยงามและมีคุณค่าเนี่ย

เอ อยากรู้จังชายคนนั้นจะหาได้อย่างไรหนอ

สวัสดีค่ะ..น้องฟูอ๊าด

ด้วยความขอบคุณเช่นกันค่ะ

บนเส้นทางของชีวิต..พี่อ้วนคิดว่าเราล้วนต่างได้เพชรนิลจินดาที่มีค่ามากมาย

สำหรับเส้นทางใหม่ เรื่องใหม่ของพี่อ้วนครั้งนี้ พี่อ้วนเลือกหยิบมา รวม ๕ เม็ดค่ะ

เป็นความอิ่มเอมและสมหวังในสิ่งที่ได้เรียนรู้ของตัวเองค่ะ

น้อง Poo จ๋า..

น้องปูเป็นเพชรเม็ดสวยที่น้ำงามมาก..สำหรับพี่อ้วนและเพื่อนๆในบ้านหลังใหญ่แห่งนี้

คิดถึงมากเช่นกันค่ะ..

น้องครูแมวคนน่ารัก..คิดถึงๆ

พี่อ้วนได้มาตั้ง ๕ เม็ดแน่ะค่ะ

เก็บใส่กระเป๋าไว้เป็นที่ระลึก

ประทับใจเทคนิคจัดกิจกรรมของวิทยากรค่ะ

ทำเอาอึ้งทีเดียว..

น้องสาวคนสวยไปยโสธรหรือเปล่าคะ..

 

ระวังอย่าเก็บสถานที่ต้องห้าม..

เดี๋ยวมีคนจามไปทวง เห่อ ๆ ๆ  ออกแนวสยอง อิอิ

หญิงมล
IP: xxx.31.113.194
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะ บันทึกนี้ชอบจังเลย..อ่านแล้ว..ทำให้คิดได้คิดตาม..ฝึกทักษะการคิด.เป็นประโยชน์มากเลยค่ะ..ชื่นชม.สุดยอด.สุดยอด..สุดยอด..

 

 

ขอบคุณค่ะคุณเกษตร(อยู่)จังหวัดที่แวะมาต่อเติมบรรยากาศการเดินทาง

น่าคิดค่ะ..ไม่เก็บในสถานที่ๆที่ต้องห้าม

ขอบคุณคุณหญิงมลค่ะ ..แวะมาอีกนะคะ

อุ๊
IP: xxx.55.70.48
เขียนเมื่อ 

พี่ได้เพชรพลอย เพิ่มกี่เม็ดแล้วครับ

เวลาผ่านไปหลายปีแล้ว