วันนี้ที่ตลาดคนน้อยกว่าเมื่อวาน ส่วนหนึ่งคงกลับไปกันบ้างแล้ว...ทำให้มีเวลามานั่งทบทวนงานเมื่อวานนิดหน่อยค่ะ

 

เช้ามาถึงโรงแรม พี่เขี้ยวไม่พูดพร่ำทำเพลง บรรเลงเขียน blog ก่อน ใครเพื่อนค่ะ

เตรียมงาน คุยกันก่อนเริ่มงานว่าใครจะทำอะไร ยังไงบ้าง  แล้วก็เริ่ม แบ่งคนขายเป็นทีมแบบรู้กันเองอัตโนมัติ ว่าใครควรจะทำอะไร  โดยทีมแรก ขึ้นบนเวที ไปแบ่งปันความรู้ฝังลึกให้ลูกค้าฟัง (อ.เจเจ & อ.ดร.แอ๊ด & พี่ต๋อย & อ.หมอนน & หมอหนุ่ย & อ.กบ)

ทีมที่สอง ถอดบทเรียน ฉายข้อมูลบนเวปไซต์ขึ้นจอใหญ่ อยู่ด้านข้างเวที(อึ่งอ๊อบ & ชาดา)

ทีมที่สาม ควบคุมดูแลความเรียบร้อย(พี่เขี้ยว พี่วสุ 

ทีมที่สี่ เก็บภาพทั่วไป (พี่ครูรินดา  พี่ไข่)

 

รูปนี้ อ.เจเจ กำลังเตรียมการบ้านให้ทุกท่านบนเวที อย่างเคร่งเครียด  ทำให้ทุกท่านลุ้นว่าอ.เจเจจะถามคำถามอะไรบ้างหนอ....โดยเฉพาะแม่หมอนน  ที่ทำการบ้านเป็น mindmap มาหนึ่งหน้ากระดาษ A4

พี่ต๋อย มล.กัตติกา  ละอองศรีของเราก็ทำการบ้านมาเต็มที่เป็นแผนผังนี้ค่ะ

ภาพนี้แม่หมอนน กับพี่ต๋อย ที่ยิ้มๆ นี่ แอบกระซิบมาว่า เครียดมากกับการบ้าน อ.เจเจค่ะ

 ส่วนชายท่านนี้  อ.ดร.ขจิต  ที่ฮาได้ทุกที่ ทุกเวลา  ไม่มีเครียดค่ะ ท่านมีแต่ประสบการณ์จริงที่จะนำมาแบ่งปันให้ทุกท่านวันนี้ค่ะ

ท่านนี้พี่เขี้ยวค่ะ  ทำทุกอย่าง เพราะว่าเจ้าของงานนี้ค่ะ 

เมื่อวางแผนแล้วก็ถึงเวลาลงมือทำแล้วค่ะ

ทุกท่านพร้อม บนเวที อ.เจเจ ทำหน้าที่คุณ Fa ค่ะ จากการนั่งถอดบทเรียนอยู่ข้างๆ น้าอึ่งอ๊อบ   สิ่งที่ได้สังเกตุและเรียนรู้คือ เวทีที่เราได้พูดคุยสุนทรียสนทนาหรือ dialogue  คนที่เป็น facilitator สำคัญมาก ตัวอย่างที่เห็นชัดเมื่อวานนี้อ.เจเจ เป็น fa ที่ประสบการณ์เยอะ มีความรู้ ความสามารถหลากหลาย มีไหวพริบ สามารถจับประเด็น แล้วถอดบทเรียนเป็นองค์ความรู้ แล้วนำไปพัฒนางาน และองค์กรต่อไป ส่วนผู้ที่มาร่วมแบ่งปันทั้งห้าท่านก็เป็นผู้ที่มีความรู้และประสบการณ์จริง และทุกท่านทำการบ้านมาอย่างดี สกัดเอาแต่เนื้อล้วนๆ มาพูดแบ่งปันในเวลาที่มีจำกัด น่าชื่นชมมากๆ ค่ะ 

ส่วนน้าอึ่งอ๊อบของเรา ก็เป็น note taker มืออาชีพ (ไม่เชื่อไปดูที่มือน้าอึ่งค่ะ) สามารถโชว์ภาพขึ้นจอโปรเจคเตอร์ตามที่บนเวทีพูดถึงเรียกว่าให้เห็นภาพตัวอย่าง blog แต่ละท่านกันสดสด ทันทีเลยค่ะ

  

เสร็จภาระกิจบนเวทีก็มาที่ตลาดความรู้ของ Gotoknow ของเราค่ะ  ทานอาหารยังไม่อิ่ม น้าอึ่งของชาดาลุกขึ้นแล้วบอกว่า จะไปที่บูธก่อน เพราะกลัวลูกค้ามาแล้วไม่เจอ โห...แล้วเราจะนั่งต่อได้ไงล่ะเนี่ย...พอมาถึงบูธ  จริงดังว่า ลูกค้ามานั่งรอสองคนค่ะ...แสดงให้เห็นว่าผลิตภัณฑ์ของเราดี มีคนมารอซื้อ...^_^...

ไม่ถึงห้านาที ลูกค้าไม่รู้มาจากไหน เต็มหน้าร้านค้าของเรา ทีมเราตามมาช่วยชีวิตไว้ทันค่ะ คราวนี้ สนุกสนานมาก อยากให้ท่านนึกภาพเวลาที่เราจะซื้อของลดราคาอะค่ะ คนจะรุมล้อมแบบแย่งกันอยากได้ก่อน เพราะเรามีเงื่อนไขว่า มี blog แล้วมารับของรางวัลได้ค่ะ เท่านั้นเอง คนมี blog ก็มาแสดงตน  คนไม่มี blog ก็มาสมัครกันตรงนั้นเห็นๆ สอนกันแบบเพื่อนช่วยเพื่อน พี่ช่วยน้อง คนที่ทำเป็นแล้วก็สอนคนใหม่ต่อ ในที่สุด พวกเราทุกคน ถูกยึด คอมพิวเตอร์หมด ลูกค้าของเราครองกันเอง สอนกันเอง เรายืนดู ให้คำแนะนำอยู่ใกล้ชิด เป็นที่สนุกสนาน มัน ฮา
บางท่าน สอนไป  แจกของไป ถ่ายรูปไป ความสามารถหลากหลาย เช่น ดร.ขจิตที่มือซ้ายพิมพ์อักษรบนคอมพิวเตอร์ ขวาถือกล้องเตรียมถ่ายภาพตอนมอบรางวัล "สอนๆ อยู่ อ้าวถ่ายภาพ"  อะไรประมาณนี้

เป็นภาพประทับใจ ที่ไม่มีวันลืมเลยค่ะ

อ.ดร.ขจิต กางร่มหมุนโชว์รอบบูธ ค่ะ(เสร็จงาน ร่มหาย เหลือแต่ปลอก 555

มาถึงเวลา AAR กัน มาดูตัวเลขว่า ลูกค้าทั้งเก่าและใหม่มีเข้ามากี่คน ทุกคน happy กันหรือไม่ มีปัญหาอะไรบ้าง หรือ มีข้อเสนอแนะอะไรให้พี่เขี้ยวบ้าง ตัวผู้เขียนคิดว่า คราวนี้เราประสบความสำเร็จในการขาย เนื่องจากลูกค้าเรามีเข้ามาสมัคร ทั้งเก่าและใหม่ เรียกว่าเข้าแถวรอก็ยอม  บางท่านสมัครไว้แล้ว แต่จำชื่อเข้าไม่ได้ก็พยามนึกเท่าไหร่นึกไม่ออกสักที  หรือบางท่านก็จำ e-mail ตัวเองไม่ได้ กลับไปหาจนได้แล้วก็กลับมาใหม่ เพราะว่าอยากสมัครให้ได้วันนี้ก็มีค่ะ  และส่วนตัวคิดว่า แม้ว่าจำนวนผู้ที่เข้ามาสมัครสมาชิกจะมีแค่ สี่ห้าคน เราก็ภูมิใจว่าเราประสบความสำเร็จแล้วหากเขาเหล่านั้นกลับไปแล้วเขียนต่อ ไม่ปล่อย blog ร้าง ดีกว่า สมัครกันเยอะๆ แต่ว่าไม่กลับไปเขียนต่อ จะถือว่าเราประสบความสำเร็จได้อย่างไร  อันนี้น่าคิดและน่าติดตามต่อนะคะพี่เขี้ยว 

ครั้งหน้าเราคาดหวังว่า ตลาดนัดความรู้กรมอนามัยคงจะมีอะไรที่แปลกใหม่ และมีการพัฒนาต่อยอดองค์ความรู้ที่ได้รับในครั้งนี้ไม่มากก็น้อยนะคะ  ไว้รอติดตามกันต่อในตลาดนัดความรู้ ปี 2554 นะคะ

ขอบคุณค่ะ

JJ_KM_TEAM รายงานค่ะ...^_^....