การรู้แจ้งในตนเองก่อนแล้วจึงเข้าใจในทุกสิ่งนั้นแล.

การศึกษาเกี่ยวกับปรัชญา..?

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงนี้จะกล่าวถึงมุมคิดทางปรัชญาสักเล็กน้อย  ทุกคนที่มีความคิดความสงสัยใคร่อยากแสวงหาความรู้ความเข้าใจล้วนมีปรัชญาในตนเองทั้งนั้นละ  ในสังคมของความเกรงใจกันแบบที่เราคือผ่านพบอยู่ในบางสังคมเป็นมุมมองหนึ่งที่ทำให้มุมคิดดี ๆ ของคนเราจางหายไป 

 การกระทำออกมาดัง ๆ ก็ถือว่าเป็นการคิดดัง ๆ ได้เช่นกันนะครับ 

เราคิดเล่น ๆ ว่า...โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนจริงรึเปล่า...มีอะไรบ้างในโลกนี้ที่ยังคงแน่นอนอยู่  เราคงหาไม่พบทางด้านวัตถุธรรมหรือภาวะความเป็นรูปภายใต้สิ่งที่เป็นจริงโดยสมมุตินี้แต่เราจะเห็นจริงเหมือนเห็นตัวเราเกาะโลกยังกะมดแดงเกาะลูกส้มแล้วโลกเหมือนลูกส้มนี้มันหมุนรอบตัวเองพร้อมกับหมุนรอบดวงตะวันหรือไม่อย่างไร 

 ความคิดอย่างนี้เราจะได้คำตอบไหม...คำว่าปรัชญาก็คือปัญญา  ไม่มีดวงแสงสว่างใดเท่าแสงสว่างแห่งดวงปัญญา  ดวงปัญญาส่องไปถึงในที่มืดได้ไกลพ้นขอบแห่งจักรวาล  ดวงตาแห่งปัญญาทะลุไปทั่วอนันตจักรวาล

 ถ้าคนเรามีเพียงดวงตาเนื้อก็คงส่องได้ทั่วทั่วที่เห็นทางโลหวัตถุธรรมแต่ดวงปัญญานั้นส่องได้ทั่วอยู่ในโลกทางนามธรรม ทั้งปรัชญาเป็นภาษาสันสกฤตและปัญญาเป็นภาษาบาลีสื่อความหมายอันเดียวกัน  คนที่มีความคิดเป็นของตนเอง 

 คนที่มีมุมมองสงสัยใคร่รู้ความจริงแท้เป็นอย่างไร  คนที่เป็นตัวตนของตนเอง  คนที่ค้นหาตัวเองเจอก็เหมือนกับคนที่ค้นหาปรัชญาในตนเจอเช่นเดียวกันละ...

จึงมีคำกล่าวที่ยูมิได้ยินมาจากปรัชญาทางตะวันออกว่า...ปรัชญา...อาจสื่อถึงการรู้แจ้งในตนเองก่อนแล้วจึงเข้าใจในทุกสิ่งนั้นแล.