ขอบพระคุณคุณหมออุดม เพชรสังหาร และ อ.ตรีรัตน์ อุปถัมภ์โพธิ์วัฒน์ ผู้เชี่ยวชาญดนตรีบำบัดกรมสุขภาพจิต เจ้าของเทคนิค One to five เจ้าของเรื่องหนังสือ “มหัศจรรย์ One To Five ไม่มีใครในโลกเล่นเปียโนไม่ได้”

คุณหมออุดม และ อ.ตรีรัตน์ ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผมและอาจารย์กิจกรรมบำบัดอาสาสมัครไทย-อเมริกัน ที่ลองเป็นกรณีศึกษาของผู้ที่ไม่เคยเล่นเปียโนมาก่อน แต่หลังจาก อ.ตรีรัตน์ สอนแนวคิดการป้อนข้อมูลให้สมองเข้าใจนิ้วมือซ้ายขวาที่สัมพันธ์กับตัวเลข 1-5 และการรับรู้ทางสายตาสัมพันธ์กับการเคลื่อนไหวนิ้วมือตามจังหวะดนตรี เสียงประสาน และการเรียนรู้ฝึกฝนอย่างเป็นธรรมชาติ ค่อยๆ เบี่ยงเบนจากความกลัวว่าจะเล่นไม่ได้มาเป็นเล่นเปียโนได้อย่างมีความสุขภายใน 10 นาที

กรณีศึกษาค่อยๆ เล่นเปียโนด้วยเทคนิค One to Five ได้ 2 เพลง จากนั้นมาพักสมอง แล้วเล่นต่ออีก 2 เพลงใหม่สั้นๆ จะเห็นได้ว่า การใช้เทคนิคที่ผู้ฝึกดนตรีเข้าถึงด้วยใจที่เป็นสุข มิใช่ทำตามครูสอนดนตรีที่เน้นตัวโน้ตที่ยากแบบมืออาชีพหรือดนตรีบำบัดที่ผู้บำบัดวางโปรแกรมให้ผู้ป่วยมากเกินไป 

แต่กรณีศึกษาครั้งนี้ทำให้ผมเองได้เข้าถึง "การมีส่วนร่วมเล่นดนตรีด้วยความเข้าใจของผู้เล่นมือใหม่เอง" ...ซึ่งเกิดความภาคภูมิใจและแรงบันดาลใจที่กลายเป็นรางวัลภายในระบบประสาททางจิตใจและอารมณ์ (อ่านเพิ่มเติมเรื่อง Reward circuit) ที่ดูเหมือนเป็นนามธรรม หากแต่ต้องการพิสูจน์จากงานวิจัยทางประสาทวิทยาศาสตร์และกิจกรรมบำบัดต่อไป