นิทาน "ตุ๊กตาจ๋า.."

เด็กกับของเล่นเป็นสิ่งคู่กัน แต่การสอนให้เด็กมีความรับผิดชอบในการเก็บของเล่นนี่ิสิเป็นสิ่งยาก หลายท่านคงเคยได้ยิน "ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ" สิ่งที่เด็กวัยนี้สนใจอย่างหนึ่งคือนิทาน ดังนั้นลองเล่านิทานเรื่องนี้เพื่อใช้แทนคำพูดหรือบอกเด็กเก็บของเล่นนะคะ

นิทานเรื่อง “ตุ๊กตาจ๋า..”

แต่งโดย นางสาวศิริวรรณี  สีบาง(ครูแนน)

 

                จุ๊บแจงเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก  จุ๊บแจงชอบเล่นของเล่นแต่เล่นของเล่นแล้วไม่ยอมเก็บของเล่น  ทำให้คุณแม่ต้องคอยเตือนบ่อยๆ

แม่ : จุ๊บแจง!  เล่นเสร็จแล้วเก็บของเล่นเข้าที่ด้วยนะจ้ะ..

จุ๊บแจง : ค่ะแม่

                จุ๊บแจงรับคำและเก็บของเล่นเมื่อแม่เตือน  แต่ถ้าแม่ไม่เห็นและไม่เตือนจุ๊บแจงก็ไม่ยอมเก็บ

จุ๊บแจง   :  แม่ใม่อยู่  เราไม่เก็บคงไม่เป็นไรหรอก  เดี๋ยวก็กลับมาเล่นอีก

                จุ๊บแจงมีตุ๊กตาที่น่ารักตัวหนึ่งเวลาไปไหนมาไหนจุ๊บแจงก็จะอุ้มตุ๊กตาตัวนี้ไปด้วย  วันนี้ก็เช่นกันคุณแม่ไม่อยู่บ้าน  จุ๊บแจงเล่นของเล่นแล้วไม่ยอมเก็บ และอุ้มตุ๊กตาไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้าน

จุ๊บแจง : ตุ๊กตาจ๋า..  ตุ๊กตาที่น่ารัก  จุ๊บแจงรักตุ๊กตาจ๋า..ที่สุดเลย  เราไปเดินเล่นด้วยกันนะ

               จุ๊บแจงพาตุ๊กตาตัวน้อยเดินเล่นในสวนจนเหนื่อย   จึงพาตุ๊กตามานั่งพักที่ใต้ต้นไม้ใหญ่และเผลอหลับไป  ส่วนตุ๊กตาตัวน้อย  เมื่อเห็นจุ๊บแจงหลับก็ออกเดินเที่ยวเล่น

ตุ๊กตา : จุ๊บแจงๆ ตื่นๆ หลับซะแล้ว  งั้นตุ๊กตาจ๋าไปเที่ยว  เดี๋ยวเดียวจะกลับมา  จุ๊บแจงหลับตา  พาให้ฝันดี

                จากนั้นตุ๊กตาตัวน้อยก็ออกเดินเที่ยวเล่นอย่างสนุกสนาน และในขณะนั้นตุ๊กตาก็ได้พบกับมดตะนอยกำลังช่วยกันขนอาหารเพื่อกลับรัง เดินต่อแถวกันไป ตุ๊กตาน้อยเกิดความสงสัยจึงเข้าไปหา  และร้องทักว่า

ตุ๊กตา  : พี่มดตะนอยตัวจ้อย  ท่านทำอะไร  จะเก็บเศษผลไม้  ไปทำไมกัน?

มด 1 : ตุ๊กตาจ๋า..  ท้องฟ้านั้นไซ้  จะตกมาเสียเมื่อไร  ก็ไม่รู้เลย

มด 2 : เราสามพี่น้อง  จึงต้องรีบหา  อาหารและยา  ใบหญ้ามากมาย

มด 3  :  เอาไว้สร้างบ้าน ป้องกันอันตราย เมื่อยามมีภัย  จะได้ใช้มัน

ตุ๊กตา : พี่มดตะนอย  ขอตุ๊กตาน้อยช่วยได้ไหม  ตุ๊กตาน้อยอยากไป  เก็บผลไม้ช่วยพี่  และอีกอย่าง  อยากช่วยจุ๊บแจงคนดี  ให้รู้หน้าที่  ของตนที่ควรทำ..

                มดตะนอยอนุญาตให้ตุ๊กตาไปที่บ้าน  เมื่อไปถึงที่บ้านของมดตะนอย

ตุ๊กตา  : โอโห.. ทำไมบ้านพี่มดตะนอยน่าอยู่จังเลย

                บ้านของมดตะนอยสะอาดน่าอยู่  ไม่เหมือนบ้านของจุ๊บแจงที่มีแต่ของเล่นวางเต็มไปหมดเลย  ตุ๊กตาน้อยเริ่มคิดว่าจะช่วยจุ๊บแจงได้อย่างไร  เมื่อคิดได้แล้วตุ๊กตาน้อยเอ่ยของคุณมดตะนอยที่ช่วยให้คิดได้ และลามดตะนอยกลับบ้าน

                ส่วนจุ๊บแจงเมื่อตื่นขึ้นมาไม่เห็นตุ๊กตาก็ตกใจ  รีบวิ่งตามหาตุ๊กตาทันที

จุ๊บแจง : ตุ๊กตาจ๋า..  ตุ๊กตาอยู่ไหน  รีบมาไวไว  จะได้เล่นกัน

                จุ๊บแจงทั้งวิ่งตามหา  ร้องตะโกนเรียกหาตุ๊กตา  และไปพบกับนกน้อยตัวหนึ่ง

จุ๊บแจง : นกน้อยจ๋า… เห็นตุ๊กตาไหม  ตุ๊กตาอยู่ไหน  บอกให้รู้ที..

นกน้อย : ฉันมัวเที่ยวเล่น  บินเล่นเพลินไป  ตุ๊กตาอยู่ไหน  ฉันไม่รู้ซี

                จุ๊บแจงวิ่งตามหาต่อไป  ไปเจอกระต่าย

จุ๊บแจง : กระต่ายจ๋า…เห็นตุ๊กตาไหม  ตุ๊กตาอยู่ไหน  บอกให้รู้ที..

กระต่าย : จุ๊บแจงจ๋า.. ฉันมันกินหญ้า  ตุ๊กตาอยู่ไหน  ฉันไม่รู้ซี

                จุ๊บแจงวิ่งไปเจอแม่ไก่

จุ๊บแจง : แม่ไก่จ๋า…เห็นตุ๊กตาไหม  ตุ๊กตาอยู่ไหน  บอกให้รู้ที..

แม่ไก่ : ฉันมันคุ้ยหา  อาหารเพลินไป  ตุ๊กตาอยู่ไหน  ฉันไม่รู้ซี

จุ๊บแจงรู้สึกเสียใจมาก ที่ตัวเองหาตุ๊กตาไม่เจอ จุ๊บแจงนั่งร้องไห้

จุ๊บแจง : ฮือๆๆๆ  เป็นเพราะจุ๊บแจงไม่ดูแลของเล่นแน่เลย  ตุ๊กตาจ๋า  กลัวจุ๊บแจงทิ้งไปเหมือนของเล่นอื่นๆแน่เลย  ตุ๊กตาจ๋า  ไม่อยากอยู่กับจุ๊บแจงแล้ว  ฮือๆๆ  ตุ๊กตาจ๋า..  ตุ๊กตาอยู่ไหน  รีบมาไวไว  จะได้เล่นกัน  ฮือๆๆ

ขณะที่จุ๊บแจงนั่งร้องไห้อยู่  ตุ๊กตาก็กลับมาถึงพอดี  ตุ๊กตาตัวเปื้อนไม่น่ารักเหมือนเดิม  จุ๊บแจงมองเห็นดีใจรีบวิ่งไปกอดตุ๊กตา

จุ๊บแจง : ตุ๊กตาจ๋า.. เจ้าไปไหนมา  ไม่รู้หรือว่า  จุ๊บแจงเป็นห่วง  ดูสิเนื้อตัวมอมแมม  เดี๋ยวเรากลับบ้านด้วยกันนะ  จุ๊บแจงจะอาบน้ำแต่งตัวให้ใหม่  แล้วเราจะได้ไปช่วยกันเก็บของเล่นด้วย

ตุ๊กตา : จุ๊บแจงที่รัก  ฉันไปเที่ยวมา  ที่บ้านใบหญ้า ของพี่มดตะนอย  บ้านนั้นน่าอยู่  เก็บกวาดเช็ดถู  เก็บของเป็นระเบียบ

จุ๊บแจง : บ้านของเราก็เหมือนกันจ๊ะ  จุ๊บแจงสัญญาต่อไปนี้จุ๊บแจงจะช่วยแม่ดูแลบ้านของเรา

                จากนั้นเป็นต้นมาจุ๊บแจงก็เป็นเด็กดี  เล่นของเล่นแล้วเก็บที่เดิม  คุณแม่ก็ชมเชยจุ๊บแจงว่าจุ๊บแจงเป็นเด็กดี

 

********** จบบริบูรณ์ ********

ละครเรื่อง ตุ๊กตาจ๋า..”

แต่งโดย นางสาวศิริวรรณี  สีบาง(ครูแนน) 

 

            จุ๊บแจงเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก  จุ๊บแจงชอบเล่นของเล่นแต่เล่นของเล่นแล้วไม่ยอมเก็บของเล่น  ทำให้คุณแม่ต้องคอยเตือนบ่อยๆ

แม่ : จุ๊บแจง!  เล่นเสร็จแล้วเก็บของเล่นเข้าที่ด้วยนะจ้ะ..

จุ๊บแจง : ค่ะแม่

            จุ๊บแจงรับคำและเก็บของเล่นเมื่อแม่เตือน  แต่ถ้าแม่ไม่เห็นและไม่เตือนจุ๊บแจงก็ไม่ยอมเก็บ

จุ๊บแจง   แม่ใม่อยู่  เราไม่เก็บคงไม่เป็นไรหรอก  เดี๋ยวก็กลับมาเล่นอีก

            จุ๊บแจงมีตุ๊กตาที่น่ารักตัวหนึ่งเวลาไปไหนมาไหนจุ๊บแจงก็จะอุ้มตุ๊กตาตัวนี้ไปด้วย  วันนี้ก็เช่นกันคุณแม่ไม่อยู่บ้าน  จุ๊บแจงเล่นของเล่นแล้วไม่ยอมเก็บ และอุ้มตุ๊กตาไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้าน 

จุ๊บแจง : ตุ๊กตาจ๋า..  ตุ๊กตาที่น่ารัก  จุ๊บแจงรักตุ๊กตาจ๋า..ที่สุดเลย  เราไปเดินเล่นด้วยกันนะ

               จุ๊บแจงพาตุ๊กตาตัวน้อยเดินเล่นในสวนจนเหนื่อย   จึงพาตุ๊กตามานั่งพักที่ใต้ต้นไม้ใหญ่และเผลอหลับไป  ส่วนตุ๊กตาตัวน้อย  เมื่อเห็นจุ๊บแจงหลับก็ออกเดินเที่ยวเล่น

ตุ๊กตา : จุ๊บแจงๆ ตื่นๆ หลับซะแล้ว  งั้นตุ๊กตาจ๋าไปเที่ยว  เดี๋ยวเดียวจะกลับมา  จุ๊บแจงหลับตา  พาให้ฝันดี

            จากนั้นตุ๊กตาตัวน้อยก็ออกเดินเที่ยวเล่นอย่างสนุกสนาน และในขณะนั้นตุ๊กตาก็ได้พบกับมดตะนอยกำลังช่วยกันขนอาหารเพื่อกลับรัง เดินต่อแถวกันไป ตุ๊กตาน้อยเกิดความสงสัยจึงเข้าไปหา  และร้องทักว่า

ตุ๊กตา  : พี่มดตะนอยตัวจ้อย  ท่านทำอะไร  จะเก็บเศษผลไม้  ไปทำไมกัน?

มด 1 : ตุ๊กตาจ๋า..  ท้องฟ้านั้นไซ้  จะตกมาเสียเมื่อไร  ก็ไม่รู้เลย

มด 2 : เราสามพี่น้อง  จึงต้องรีบหา  อาหารและยา  ใบหญ้ามากมาย

มด 3  เอาไว้สร้างบ้าน ป้องกันอันตราย เมื่อยามมีภัย  จะได้ใช้มัน

ตุ๊กตา : พี่มดตะนอย  ขอตุ๊กตาน้อยช่วยได้ไหม  ตุ๊กตาน้อยอยากไป  เก็บผลไม้ช่วยพี่  และอีกอย่าง  อยากช่วยจุ๊บแจงคนดี  ให้รู้หน้าที่  ของตนที่ควรทำ..

            มดตะนอยอนุญาตให้ตุ๊กตาไปที่บ้าน  เมื่อไปถึงที่บ้านของมดตะนอย

ตุ๊กตา  : โอโห.. ทำไมบ้านพี่มดตะนอยน่าอยู่จังเลย

            บ้านของมดตะนอยสะอาดน่าอยู่  ไม่เหมือนบ้านของจุ๊บแจงที่มีแต่ของเล่นวางเต็มไปหมดเลย  ตุ๊กตาน้อยเริ่มคิดว่าจะช่วยจุ๊บแจงได้อย่างไร  เมื่อคิดได้แล้วตุ๊กตาน้อยเอ่ยของคุณมดตะนอยที่ช่วยให้คิดได้ และลามดตะนอยกลับบ้าน

            ส่วนจุ๊บแจงเมื่อตื่นขึ้นมาไม่เห็นตุ๊กตาก็ตกใจ  รีบวิ่งตามหาตุ๊กตาทันที

จุ๊บแจง : ตุ๊กตาจ๋า..  ตุ๊กตาอยู่ไหน  รีบมาไวไว  จะได้เล่นกัน

            จุ๊บแจงทั้งวิ่งตามหา  ร้องตะโกนเรียกหาตุ๊กตา  และไปพบกับนกน้อยตัวหนึ่ง

จุ๊บแจง : นกน้อยจ๋า เห็นตุ๊กตาไหม  ตุ๊กตาอยู่ไหน  บอกให้รู้ที..

นกน้อย : ฉันมัวเที่ยวเล่น  บินเล่นเพลินไป  ตุ๊กตาอยู่ไหน  ฉันไม่รู้ซี

            จุ๊บแจงวิ่งตามหาต่อไป  ไปเจอกระต่าย

จุ๊บแจง : กระต่ายจ๋าเห็นตุ๊กตาไหม  ตุ๊กตาอยู่ไหน  บอกให้รู้ที..

กระต่าย : จุ๊บแจงจ๋า.. ฉันมันกินหญ้า  ตุ๊กตาอยู่ไหน  ฉันไม่รู้ซี

            จุ๊บแจงวิ่งไปเจอแม่ไก่

จุ๊บแจง : แม่ไก่จ๋าเห็นตุ๊กตาไหม  ตุ๊กตาอยู่ไหน  บอกให้รู้ที..

แม่ไก่ : ฉันมันคุ้ยหา  อาหารเพลินไป  ตุ๊กตาอยู่ไหน  ฉันไม่รู้ซี

           

จุ๊บแจงรู้สึกเสียใจมาก ที่ตัวเองหาตุ๊กตาไม่เจอ จุ๊บแจงนั่งร้องไห้

จุ๊บแจง : ฮือๆๆๆ  เป็นเพราะจุ๊บแจงไม่ดูแลของเล่นแน่เลย  ตุ๊กตาจ๋า  กลัวจุ๊บแจงทิ้งไปเหมือนของเล่นอื่นๆแน่เลย  ตุ๊กตาจ๋า  ไม่อยากอยู่กับจุ๊บแจงแล้ว  ฮือๆๆ  ตุ๊กตาจ๋า..  ตุ๊กตาอยู่ไหน  รีบมาไวไว  จะได้เล่นกัน  ฮือๆๆ

ขณะที่จุ๊บแจงนั่งร้องไห้อยู่  ตุ๊กตาก็กลับมาถึงพอดี  ตุ๊กตาตัวเปื้อนไม่น่ารักเหมือนเดิม  จุ๊บแจงมองเห็นดีใจรีบวิ่งไปกอดตุ๊กตา

จุ๊บแจง : ตุ๊กตาจ๋า.. เจ้าไปไหนมา  ไม่รู้หรือว่า  จุ๊บแจงเป็นห่วง  ดูสิเนื้อตัวมอมแมม  เดี๋ยวเรากลับบ้านด้วยกันนะ  จุ๊บแจงจะอาบน้ำแต่งตัวให้ใหม่  แล้วเราจะได้ไปช่วยกันเก็บของเล่นด้วย

ตุ๊กตา : จุ๊บแจงที่รัก  ฉันไปเที่ยวมา  ที่บ้านใบหญ้า ของพี่มดตะนอย  บ้านนั้นน่าอยู่  เก็บกวาดเช็ดถู  เก็บของเป็นระเบียบ

จุ๊บแจง : บ้านของเราก็เหมือนกันจ๊ะ  จุ๊บแจงสัญญาต่อไปนี้จุ๊บแจงจะช่วยแม่ดูแลบ้านของเรา

            จากนั้นเป็นต้นมาจุ๊บแจงก็เป็นเด็กดี  เล่นของเล่นแล้วเก็บที่เดิม  คุณแม่ก็ชมเชยจุ๊บแจงว่าจุ๊บแจงเป็นเด็กดี

 

********** จบบริบูรณ์ ********

 

รายชื่อนักแสดง

 

1.      จุ๊บแจง……………………..

2.      แม่………………………….

3.      ตุ๊กตา……………………….

4.      มด 1 ………………………..

5.      มด 2 ………………………..

6.      มด 3 ………………………..

7.      นกน้อย……………………...

8.      กระต่าย……………………..

9.      แม่ไก่………………………..

10.  พิธีกร………………………...

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิทานสำหรับเด็ก



ความเห็น (2)

  • แวะมาอ่าน 

ละครเรื่อง “ตุ๊กตาจ๋า..”

ขอเป็นกำลังใจให้ครูใจดี( เล็ก ) เพราะมีครูใจดีอยุ่แล้ว มหา เลยตั้งเป็นครูใจดีเล็ก

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะที่แวะมาเป็นกำลังใจให้คุณครูใจดี(เล็ก)

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

ครูแนนค่ะ