ส่งลูกไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า

ผู้เขียน: หทัยภรณ์ กสิกิจนำชัย

ปี:        ๒๕๕๒

กำลังคิดจะเพิ่มส่วนข้อมูลเกี่ยวกับ สื่อการสอน ในเว็บไซด์ MS-PCARE เครือข่าย Palliative Care ในโรงเรียนแพทย์ เกี่ยวกับ หนังสือ ที่เกี่ยวข้องกับคนไข้ระยะสุดท้าย

ก็คิดถึงหนังสือเล่มข้างบนนี้

กำลังคิดจะเข้าร่วม  กิจกรรม : แลกเปลี่ยนความรู้ผ่าน "หนังสือ" แทนความรักแด่ครอบครัว

ก็คิดถึงหนังสือเล่มข้างบนนี้

ผมได้หนังสือเล่มนี้จากคุณหวาน..วีรมลล์ จันทรดี นักสังคมสงเคราะห์โรงพยาบาลจุฬาฯ ที่ร่วมทำงานในเครือข่ายฯ ตั้งแต่ตอนปลายปีที่แล้ว

ตอนเห็นชื่อหนังสือครั้งแรก ความจริงรู้สึกไม่ค่อยถูกใจเท่าไร ในใจคิดว่า เอาอีกแล้ว.. ตั้งชื่อเกาะกระแส เอา พระพุทธเจ้า มาเป็นจุดขาย เหมือนหนังสือหลายๆเล่มที่ขายดีหรือเป็นชนวนขัดแย้งในอดีต อีกแล้ว

แต่พอเปิดอ่าน แล้วก็วางไม่ลง อ่านรวดเดียวจบ แบบเลยเวลานอนแล้ว ก็ต้องขออ่านให้จบ

หนังสือเล่มนี้ เป็นเรื่องที่ คุณแม่ ซึ่งก็คือ ผู้เขียน เขียนถึงลูกชายคนโต น้องโย่ง..วีรภัทร์ อัครดำรงเวช ซึ่งป่วยเป็นมะเร็งในทรวงอกระยะสุดท้าย ตลอดช่วงเวลาไม่ถึงปี ตั้งแต่รู้ว่าเป็นมะเร็ง จนกระทั่งน้องเขาจากไปในอ้อมกอดของตนเอง เมื่อปลายเดือน กรกฎาคม ๒๕๕๒ ในวัยเพียง ๒๒ ปี

คุณแม่ซึ่งเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ใช่นักเขียนอะไร แต่สามารถสื่อสารความรู้สึกของความเป็น แม่ ได้อย่างตรงไปตรงมา ไม่จำเป็นต้องมีภาษาที่สละสลวยอันใดเลย ได้บรรยายถึงการดูแลลูกชายคนนี้ตลอดช่วงที่เจ็บหนัก มีหลายๆเรื่องตั้งแต่การดูแลอาการต่างๆไปจนกระทั่งสิ่งที่เป็นประเด็นหลักของหนังสือ คือ การเตรียมตัวทางปัญญาหรือจิตวิญญาณ ตามแก่นของพุทธศาสนา

ผมคงต้องย้ำกว่า เป็นแก่นของพระพุทธศาสนาจริงๆ ไม่ใช่เปลือกอย่างที่กำลังเป็นกระแสมาแรงเหลือเกินในขณะนี้

อีกส่วนหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน คือ ความคิด ความรู้สึกของคุณแม่เองตลอดเวลาที่ดูแลลูกคนนี้อย่างดีที่สุด..เป็นครั้งสุดท้าย ผมขออนุญาตนำข้อความในหนังสือเล่นนี้ตอนเกือบจะท้ายๆของเล่ม มาลงให้อ่านกันนะครับ

เป็นช่วงที่ผมอ่านแล้วสะดุด แล้วน้ำตาไหลพรากเลยทีเดียว

ฉันไม่กล้าอธิษฐานว่า ขอให้เราได้เกิดมาเป็นแม่ลูกกันใหม่ แม้ตอนลูกมีชีวิตอยู่ เราสองคนแม่ลูกก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยประโยคนี้ออกมาเพื่อแลกเปลี่ยน หรือเป็นการแสดงความรักต่อกัน เพราะฉันเชื่อและบอกกับลูกว่า

"ความผูกพันพ่อแม่ลูก น่าจะยุติโดยภพชาติ ดวงจิตของลูกจะได้ไม่ต้องมากังวลหรือผูกติดกับครอบครัว แม่ต้องการให้ลูกจากไปสู่สุขคติได้อย่างวางใจอันเป็นที่สุดนะลูก"

ความรักของแม่ที่บริสุทธิ์ ไม่มีเงื่อนไข ไม่ได้คิดถึงตนเองก่อน แต่คิดถึงสิ่งดีที่ดีสุดสำหรับลูกอันเป็นที่รัก

ขอให้ดวงวิญญาณของน้องโย่งได้ไปสู่สุขคติตามความปรารถนาของคุณแม่

ขอคารวะ ความเป็นแม่ของคุณหทัยภรณ์ กสิกิจนำชัย

เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ สามารถนำมาใช้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลา ในการเรียนการสอนการดูแลคนไข้ระยะสุดท้าย โดยเฉพาะในประเด็น

  • บทบาทของครอบครัวในการดูแลคนไข้
  • การดูแลด้านจิตวิญญาณหรือปัญญา
  • ความเศร้าโศกและเสียใจ

ข้อควรระวัง: ไม่ควรอ่านหนังสือเล่มนี้ในที่สาธารณะ