บางครั้งการที่เราอยู่คนเดียวทำให้เราได้มีเวลาทบทวนมากขึ้น

สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ ทุกคน สบายดีกันมั้ยค่ะ  แต่ถ้ากำลังเหงาหรือเศร้าอยู่ ก็ไม่ต้องไปรังเกียจหรือโกธรเค้านะค่ะ เพราะว่าความเหงาและความเศร้า ต่างก็มีคุณค่าในตัวของมัน ลองอ่านดูกันนะค่ะ

 

ความเหงา...เดินดุ่มมายาวไกล ...

ความเศร้า...เดินตามติดมาชิดใกล้

เหงา ...เศร้า...มุ่งไปพร้อมแวะทักทายผู้คน

ความเหงา...ปีนป่ายขึ้นท้องฟ้า

ความเศร้า...แหวกว่ายในสายธารา

ฟ้าหลั่งน้ำตารินลงมาปลอบโยนสายน้ำ

ความเหงา...ไปเยือนจันทร์เสี้ยว

ความเศร้า...เดินเลียบชายหาด

จันทร์ทอแสงทาบบนหาดทราย

ความเหงา...ล่องไปในทะเลกว้าง

ความเศร้า...วิ่งล้อสายลมที่เบาบาง

เวิ้งทะเลเงียบนิ่ง...ระลอกคลื่นอ้อยอิ่งเพราะไร้แรงลม

ความเหงา...โดดไปมาบนก้อนเมฆ

ความเศร้า...นั่งเล่นบนทุ่งกว้าง

เมฆครึ้มเหนือทุ่งว้างเกิดสร้างเป็นภาพจิตรกรรม

ความเหงา...ดีดบรรเลงเพลงพิณ

ความเศร้า...ร้องเพลงขับขาน

ยินท่วงทำนองร้าวรานของบทเพลง

ความเหงา...ขอแวะค้างที่บ้านตัวอักษร

ความเศร้า...เอนกายบนระเบียงความรู้สึก

บทกวีเหงาเศร้าลึกระบัดระบาย

ความเหงา...ลงมือปลูกแปลงดอกไม้

ความเศร้า...ผูกมัดเปลแกว่งไกว

คุณค่าสรรพสิ่งใดใด...อยู่ที่เลือกใช้...เลือกเป็น  ...

 

 

 

"บางครั้ง... การที่ใช้ชีวิตเพียงลำพัง..ทำให้เรารู้สึกเหงาก็จริง

.
แต่ทำให้เราคิดทบทวนเรื่องของตัวเองได้มากขึ้น..." 

 

อ้อ...ต้องขอขอบคุณ  Poomping Praison ที่ส่งเมลล์ดี ๆ มาให้อ่านนะค่ะ