...ห่างกันแค่แม่น้ำโขงกั้น... แต่ความสัมพันธ์มิมีวันเสื่อมคลาย

“แขวงสะหวันนะเขต” เป็น 1 ใน 17 แขวงของประเทศลาว อยู่ติดชายแดนประเทศเวียดนามและอยู่ตรงข้ามกับจังหวัดมุกดาหารของประเทศไทย

เมื่อคราวที่ผู้เขียนได้รับการทาบทามจาก HACC KKU ว่ามีคำเชิญให้ทีมวิทยากรของ HACC ช่วยไปบรรยายเรื่องคุณภาพโรงพยาบาล ผู้เขียนถามถึงผู้นำทีมวิทยากรแล้วตอบตกลง

เราออกเดินทางจากขอนแก่นในเช้าราว 7 โมงของวันเสาร์ที่ 16(16 Jan 10) ถึงมุกดาหารราว 10 โมงกว่า check-in เข้าโรงแรมแล้วออกเดินทางไปเขตข้ามผ่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว...

 

 

ผู้ประสานงานทางแขวงสะหวันนะเขต คุณปิยนาถ ยมวิรุน นำรถมารับทีมงานพวกเราข้ามแม่น้ำโขงผ่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว...สู่แขวงสะหวันนะเขต

 

“...ประวัติศาสตร์เมืองสะหวันนะเขตเริ่มในสมัยขอมเรืองอำนาจ เมืองนี้มีชื่อว่า สุวันนะพูมประเทศ เป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติ ในปี พ.ศ. 2120 ท้าวหลวงและนางสิมได้อพยพผู้คนจากภาคเหนือลงมาตั้งหมู่บ้านชื่อว่าหลวงโพน  เมืองสิมห่างจากตัวเมืองปัจจุบันประมาณ 18 กิโลเมตร เส้นทางเดียวกับไปพระธาตุอิงฮัง ครั้นถึง พ.ศ. 2185 ท้าวสิมพะลีบุตรชายได้พาชาวบ้านหลายสิบครอบครัวแยกออกไปตั้งเมืองใหม่ในเขตสะหวันนะเขตเรียกกันว่า บ้านท่าแร่ เพราะอุดมสมบูรณ์ด้วยแร่ธาตุและทองคำจนถึงปี พ.ศ. 2462 เมื่อลาวตกเป็นประเทศอาณานิคม ฝรั่งเศสได้ตั้งสำนักงานผู้ว่าราชการแผ่นดินประจำแขวงที่ท่าแร่ และตั้งชื่อใหม่เป็น สะหวันนะเขต...”

( http://www.oceansmile.com/Lao/Sawannaket.htm )

 

เราแวะทานมื้อเที่ยงเป็นเฝอคนละชามโตๆในร้านที่มีชื่อเสียง... อร่อยมากค่ะ

              สองผู้ยิ่งใหญ่กับเฝอลาวชามโต

 

จากนั้นแวะเยี่ยมโรงพยาบาลที่ชาวลาวเรียกว่า “โรงหมอ” เราได้รับการต้อนรับที่ประทับใจ ได้สัมผัสบรรยากาศและสิ่งแวดล้อมที่เพื่อนๆอยู่กันแล้วทำให้เข้าใจชีวิตและธรรมชาติมากขึ้น...

          มีของฝากจากขอนแก่นมอบให้ด้วย

 

แล้วเรายังได้เลยไปไหว้พระที่พระธาตุอิงฮัง ซึ่งเป็นพระธาตุคู่แฝดของพระธาตุพนมในประเทศไทยด้วย  ชาวลาวมีอัธยาศัยดีมาก พูดคุยง่าย น่ารัก  แต่ที่วัดเขาไม่ให้ใส่กางเกงเข้าวัด... พวกเราในทีมใส่กางเกงกันเป็นส่วนใหญ่จึงต้องเช่าผ้าถุงหน้าวัดนุ่งพันทับกางเกงแล้วเข้าไปนมัสการองค์พระธาตุ

เป็นประกาศเรื่องของการแต่งกายและอื่นๆก่อนเข้าไปนมัสการพระธาตุ

 

                 อัตราค่าผ่านประตูเข้าวัดค่ะ

 

มีเด็กๆร้องขายดอกไม้เสียงใสๆหลายเสียงมากจนฟังไม่ทัน... เราอุดหนุนเด็กๆ

 องค์พระธาตุมีความงดงามจริงๆค่ะ

อ.อภิชาติ ผอ.HACC KKU และท่านอ.จิตเจริญ หัวหน้าทีมวิทยากรค่ะ

 

                มีองค์พระล้อมรอบบริเวณวัดค่ะ

 คุณปิยนาถ ยมวิรุน(ท่านที่3จากซ้าย) ร่วมถ่ายภาพกับทีม

จากนั้นเราได้รับการเลี้ยงรับรองที่ร้านอาหารลาวลาวเดอ ตั้งอยู่ริมโขง การจัดร้านอาหารสวยหรู งดงามมากทีเดียว

 

บรรยากาศสวยงาม โรแมนติคอย่างที่ผู้เขียนชอบ... และอาหารอร่อยมากๆค่ะ

 

มองข้ามฝากฝั่งแม่น้ำโขง เห็นความงามหยดย้อยค่ะ...

 

(ภาพบน) พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้าที่เมืองไทย... บ้านเรา

(ภาพล่าง) สะพานมิตรภาพไทย-ลาว ที่ทอดข้ามจากมุกดาหารสู่สะหวันนะเขตค่ะ

ระหว่างรอเจ้าบ้าน  คุณปิยนาถและทีมของเราวางแผนการทำงานร่วมกัน

 

เราได้รับเกียรติจากทีมท่านผู้บริหารของทางสาธารณสุขแขวงค่ะ

มื้อนี้... จึงเป็นมื้อที่อิ่มและอบอุ่นจริงๆ ขอขอบคุณเจ้าภาพค่ะ

(แล้วพบกันอีกบันทึกถัดไปนะคะ)