ทำไมมหาวิทยาลัยจึงเปรียบเสมือนบริษัทอัญมณี ทั้งสองมีความเหมือนกันตรงไหนบ้าง หากมองในเชิงธุรกิจคงต่างกันอย่างสิ้นเชิงโดยเฉพาะมหาวิทยาลัยของรัฐที่ไม่ได้หวังผลประกอบการในการทำกำไรในรูปของเงินตราหากแต่เป็นการหวังผลประกอบการทางด้านสังคม
หากมองในด้านกระบวนการผลิตจะมีความเหมือนกันตั้งแต่ขั้นตอนแรกจนถึงขั้นตอนสุดท้ายคือตั้งแต่การหาวัตถุดิบจนถึงการจัดจำหน่าย และสิ่งที่ว่านี้มีความเหมือนกันอย่างไร เรามาลองมองดูกันในเชิงเปรียบเทียบของกระบวนการผลิต
|
บริษัทอัญมณี |
มหาวิทยาลัย |
|
การคัดเลือกแร่เพชร |
การคัดเลือกนักเรียนเข้าเรียน |
|
แยกประเภทของเพชรตามคุณภาพและคุณลักษณะ |
การรับเข้าเรียนตามคณะๆตามเกณฑ์การคัดเลือก |
|
การเจียรนัย |
การเรียนการสอน |
|
อัญมณีที่พร้อมจำหน่าย |
บัณฑิตที่จบการศึกษา |
|
ผู้ซื้อ |
เจ้าของกิจการที่รับบัณฑิตเข้าทำงาน |
|
ราคาของเพชร ตามคุณภาพและคุณลักษณะ |
เงินเดือนที่บัณฑิตได้รับตามคุณภาพและคุณสมบัติ |
หากทำการเปรียบเทียบเพื่อให้เห็นภาพ อาจกล่าวได้ดังต่อไปนี้
ในการทำธุรกิจอัญมณีจะต้องมีการสั่งซื้อแร่เพชรหรือที่เรียกว่าเพชรดิบ ซึ่งเป็นเพชรที่ยังไม่ได้ผ่านการเจียรนัยและมีลักษณะที่แตกต่างกันตามคุณภาพและคุณลักษณะ ซึ่งเปรียบเหมือนกับการที่ทางมหาวิทยาลัยเปิดรับสมัครนักเรียนชั้นมัธยมปลายเพื่อเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา ซึ่งนักเรียนที่มาสมัครเข้าเรียนนั้นก็มีคุณสมบัติและคุณภาพที่แตกต่างกัน
ภาพประกอบจาก www.thaisecondhand.com/.../data/WT5006430.html
เมื่อได้เพชรตามที่ต้องการและได้ทำการแยกประเภทตามคุณลักษณะแล้วก็จะนำไปเข้าสู่ขั้นตอนการเจียรนัยเพื่อให้ได้เพชรในลักษณะและรูปร่างที่เหมาะสมกับคุณสมบัติของเพชรดิบที่ได้รับมา เปรียบเสมือนเมื่อรับนักศึกษาเข้ามาเรียนแล้ว ก็เข้าสู่กระบวนการเรียนการสอน หรือกล่าวได้ว่ากระบวนการเรียนการสอนก็คือกระบวนการเจียรนัยนักศึกษาให้มีคุณภาพตามขีดความสามารถที่นักศึกษาแต่ละคนมีอยู่ โดยมีหลักสูตรเป็นเครื่องมือและมีอาจารย์เปรียบเสมือนช่างเจียรนัยเพชร
ภาพประกอบ http://www.toow.com/files/uploaded/2009121703645_diamondcut-title.jpg
ภาพประกอบจาก http://www.professdiamond.com/th/buying-guide
เพชรที่ผ่านกระบวนการเจียรนัยแล้วจะได้เพชรที่มีรูปร่างและลักษณะที่แตกต่างกันไปตามลักษณะของเพชรดิบที่ได้นำมาทำการเจียรนัย ดังตัวอย่างข้างต้น ซึ่งก็เปรียบเสมือนนักศึกษาที่มีความสามารถในแต่ละด้านที่แตกต่างกันตามความถนัดและความสนใจของแต่ละคน หน้าที่ของช่างเจียรนัยหรือของอาจารย์ก็คือการดึงเอาศักยภาพสูงสุดของเพชรหรือนักศึกษาให้ออกมาได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อให้เป็นผลิตภัณฑ์ที่ดีและมีคุณค่าที่ผู้ใช้จะได้รับความพึงพอใจสูงสุดกับเงินหรือค่าตอบแทนที่ได้เสียไป
ที่มาของภาพ http://www.pattanakit.net/images/1179409124/diamond2.jpg
จากภาพข้างต้นคือเพชรที่ผ่านการเจียรนัยแล้วซึ่งเปรียบเสมือนกับบัณฑิตที่จบการศึกษา เพชรจะมีคุณภาพดีเท่าไหร่นั้นขึ้นอยู่กับคุณภาพแรกเริ่มของเพชรดิบและฝีมือการเจียรนัยของช่างเจียรนัยเพชร เช่นเดียวกับบัณฑิตที่มีคุณภาพเริ่มต้นก่อนเข้าศึกษาอย่างไรประกอบกับการเรียนการสอนตามหลักสูตรโดยอาจารย์ที่มีความสามารถและใส่ใจในการสอนอันจะนำมาซึ่งการพัฒนานักศึกาขึ้นสู่ศักยภาพสูงสุดที่แต่ละคนมีอยู่
เมื่อเพชรพร้อมที่จะจำหน่ายแล้วผู้ซื้อที่ชื่นชอบก็จะทำการเลือกซื้อเครื่องประดับที่ประกอบด้วยเพชรในคุณภาพและราคาที่ผู้ซื้อสามารถในการจับจ่ายโดยสามารถสนองความต้องการสูงสุดได้ เปรียบเสมือนบริษัท ห้างร้านที่ทำการรับสมัครบัณฑิตเพื่อเข้าไปทำงานในบริษัทห้างร้านนั้นๆ บนพื้นฐานของความสามารถของบัณฑิตและความสามารถในการให้ค่าตอบแทนของบริษัทฯ ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่ผู้มีกำลังซื้อมากจะสามารถเลือกเพชรที่คุณภาพดีไปครอบครองเหมือนกับบริษัทใหญ่ที่มีสามารถคัดเลือกบัณฑิตที่เรียนดีและเก่งเข้าทำงานกับบริษัทเพราะบริษัทฯสามารถให้ค่าตอบแทนที่สูงเหมาะสมกับความรู้ความสามารถของบัณฑิต