การส่งมอบ ผลการตรวจ การวินิจฉัย ความเห็นและคำแนะนำ ว่า เป็นสิ่งส่งมอบที่มักจะถูกละเลย เนื่องด้วยข้อจำกัดของอัตรากำลังและเวลา หากทำได้จะมีประโยชน์มาก ช่วยลดความเสี่ยงทั้งผู้รับและผู้ให้บริการ โดยเฉพาะ case ที่มีนัยสำคัญ หรือมีความเสี่ยง ก็ยิ่งต้องส่งมอบฯ ให้ผู้ป่วยและญาติ อย่างน้อย 2 คน ขึ้นไป

ว่าจะพักยาวซะหน่อย แต่มันรู้สึกคันมือคันหัว(สมอง) ยังไงไม่รู้? ...ถ้าเบื่อ ยินยอมให้คลิ๊กผ่านได้เลย ไม่ว่ากันค่ะ และสำหรับคนที่ยังไม่เบื่อกัน...หลังจากที่การพัฒนาคุณภาพแนว HNQA. จังหวัดเรา ทำท่าจะสิ้นลมปราณ ทางทีมผู้ประสานก็ส่งสารเชิญแบบเกือบตั้งตัวไม่ทันว่า จะทำการตรวจประเมินฯ ครั้งที่ 1 /2553 วันที่ 20-22 ม.ค.53 บางคนก็ว้า!! เบื่อ? เซ็ง!! บางคนก็ไม่เต็มใจไปสักเท่าไร บ้างก็ว่า ตรวจแต่เรื่องเดิมๆ ไม่เห็นมี(ประโยชน์) อะไร แต่เอาเข้าจริง เราสังเกตเห็นว่าแต่ละวงไม่ว่าวงเก่า หรือวงที่เข้ามาใหม่ ดูแต่ละคนหน้านี้ระบายไปด้วยรอยยิ้ม ในห้องประชุมก็ได้ยินคุย(เรื่องได้สาระบ้าง ไร้สาระบ้าง) เสียงหัวเราะเป็นระยะๆ จากทุกวง มันแปลกดีนะ!

สำหรับวง ER แล้วการตรวจประเมินครั้งนี้ เราไม่สูญเปล่า!! อย่างน้อยๆ เราก็ได้กระชับสัมพันธไมตรี และได้นำปัญหาต่างๆ ที่ผ่านมาของแต่ละโรง มาปรึกษาหารือกันแบบพี่แบบน้อง และยังได้เห็นความเจริญก้าวหน้า จุดเด่น จุดด้อยของแต่ละแห่ง ซึ่งเรานำมาเป็นแนวในการพัฒนาปรับปรุงงานของเราได้

เสียดายที่ผู้บริหารหลายแห่ง ไม่ได้เข้าประชุมก่อน-หลังการตรวจประเมิน เลยทำให้รู้สึกว่าบรรยากาศมันทึมๆ พิกล แต่ Boss ของเรา เข้าทั้งก่อน-หลัง(แม้จะถูกเคี่ยวเข็น ก็ตามที) ท่านก็ยังปล่อยมุขเด็ดว่า "โรงพยาบาลเราคนไข้ Admit ไม่ได้น้อยนะ แต่เรารักษาดีต่างหาก...5-5-5 ส่วนพี่ใหญ่ชัยนาทนเรนทร อาจารย์เมธา ท่านให้ความสนใจรับฟังการสรุปผลจากทุกหน่วยงาน และท่านยังให้ข้อคิดในเรื่อง การส่งมอบ ผลการตรวจ การวินิจฉัย ความเห็นและคำแนะนำว่า เป็นสิ่งส่งมอบที่มักจะถูกละเลย เนื่องด้วยข้อจำกัดของอัตรากำลังและเวลา หากทำได้จะมีประโยชน์มาก ช่วยลดความเสี่ยงทั้งผู้รับและผู้ให้บริการ โดยเฉพาะ case ที่มีนัยสำคัญ หรือมีความเสี่ยง ก็ยิ่งต้องส่งมอบฯ ให้ผู้ป่วยและญาติ อย่างน้อย 2 คน ขึ้นไป  (เราเองไม่เคยนึกถึงประเด็นนี้มาก่อนจริงๆ) และพี่รอง คุณหมอธวัชชัย ท่านว่าอย่างไร? (ขออภัยจำไม่ได้จริงๆ ใครก็ได้ช่วยบอกหน่อย)

ส่วนผลการตรวจประเมิน ของวง ER นั้น Car ร่วมเป็นประเด็นการเฝ้าระวังดูแลในพื้นที่ ตั้งแต่กระบวนการประเมินไปจนถึงการส่งต่อเลยทีเดียว ที่เราได้ทำอะไรหลายอย่างให้กับผู้รับบริการแต่เราไม่ได้บันทึก หรือบันทึกแต่ไม่ครบถ้วน ประเมินผลอะไรแทบไม่ได้เลย (ซึ่งทั้ง QA&HA ก็ให้ความสำคัญของการทบทวนเวชระเบียนมากเช่นกัน) และทั้ง 6 หัวหน้า ER ก็เข้าใจสถานการณ์ดีว่า ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น เราจึงไม่กล่าวโทษผู้ปฏิบัติ แต่เราก็จะเพิกเฉยไม่ได้ คงต้องหาแนวทาง/วิธีช่วยเหลือผู้ปฏิบัติให้สามารถลงบันทึกได้ครบถ้วนต่อไป

และเรื่องที่เราเรียกว่า"สวรรค์มีตา" ด้วยจริยธรรมของ Auditor จึงไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลได้... Hi-Hi...น้องโหนกเขารู้ดี...

*** สุดท้ายเป็น เรื่องจริงจาก เครือข่าย ER นำมาเล่าสู่กันฟัง ซึ่งเราต้องพึงสังวร***

Nurse : คนไข้ ไดแอก(Dx) อะไรคะ (หันไปทาง Dr.)

Patient :DAG!(แ...ก!) ยาฆ่าแมลงมาน่ะ 

Nurse+Dr. :???

******************************************************

Nurse :หมอคะ case นี้มาด้วย มีไข้ ไอมาก หายใจหอบ พ่นยาแล้วไม่ดีขึ้น

Dr. :(ฟัง Lungs ผู้ป่วย) อืมยังมี  Rhonchi อยู่ Admit แล้วกัน

Nurse :(หันไปบอกผู้ป่วยและญาติ) หมอตรวจแล้ว คนไข้ต้องนอนเตียงนะคะ

ญาติผู้ป่วย:(ออกไปบอกญาติอีกคน) โฮ ๆ ๆ ๆ พี่ หมอเขาคุยกันว่า แม่เราต้องนอนเตียง รอความตาย แล้วนะ ฮือ ๆ ๆ ๆ

Nurse+Dr. :???

*******************************************************

ญาติผู้ป่วย : หมอ ๆ ช่วยด้วย ลูกผมกินเป็ดมา

Nurse : กินเป็ดแล้วเป็นไงคะ ( คิดในใจ : กินเป็ดก็อร่อยซิ เป็ดย่าง หรือลาบเป็ดล่ะ)

ญาติผู้ป่วย : ก็ ๆ กินเป็ดมาไง

Nurse : ก็นั่นแหละกินเป็ดแล้วมันจะเป็นยังไง แพ้เหรอ? เป็ดน่ะ

ญาติผู้ป่วย : แพ้ละมั้ง? เป็ดโปร! น่ะ

Nurse : Oh! my GOD. 

***********************By Jan**************************