“คนควรพยายามเรื่อยไป (จนกว่าจะสำเร็จ) แม้พระพุทธเจ้าก็ทรงได้แต่ชี้แนะเท่านั้น ทุกคนต้องทำความเพียร ในทางที่ชอบเอง เรือที่แล่นไปในทิศทางอันถูกต้องอย่างไม่หยุดยั้ง ย่อมบรรลุจุดหมาย ฉันใด ชีวิตที่ก้าวตรงไปข้างหน้าด้วยอานุภาพความเพียรและปัญญา ย่อมบรรลุความสำเร็จฉันนั้น”
ธมฺมวฑฺโฒ ภิกฺขุ
๒๓ พ.ค. ๒๕๔๔
http://gotoknow.org/file/wiratkmsr/ShareAndCare.jpg
คิดถึง พลังแห่งความเพียร แล้ว…ภาพแห่งความปิติปรากฏอยู่ตรงหน้า การได้นั่งอยู่แถวหน้าของความสำเร็จนี้ ใช่จะมีกันได้ทุกคน หากมัวแต่ ฝันเฟื่อง ฝันค้าง หรือเพียงแค่สร้างวิมานในอากาศแล้ว ไม่ลงมือทำ จะปรากฏความเพียรได้อย่างไรกัน
ขออนุญาต มองดูบุคคลตัวอย่างที่ผู้เขียนรักและศรัทธาด้วยจิตวิญญานเป็นการส่วนตัว
วิรัตน์ คำศรีจันทร์
" แม่กับพ่อทำให้ผมและพี่ๆน้องๆ เป็นเด็กๆจากหมู่บ้านในจำนวนไม่กี่คนที่ได้เล่าเรียนสูงกว่าชั้น ป.๔ การไปเรียนในตัวอำเภอแต่ละวันจึงเป็นเรื่องที่ต้องใช้ความพากเพียรอย่างที่สุด "
" หน้าน้ำหลาก น้ำจะท่วมถึงคอไปจนถึงมิดหัวของเด็กๆ การเดินไปโรงเรียนก็จะต้องแก้ผ้าทั้งหมดใส่รวมกับเป้หนังสือแล้วก็ทูนไว้บนหัว เดินชูคอและว่ายน้ำ ออกจากบ้านไปยังถนนเกือบ ๒ กิโลเมตร พอถึงถนนก็ล้างเนื้อตัวแล้วนุ่งกางเกงใส่เสื้อผ้า แล้วจึงเดินและถีบรถไปโรงเรียน ทำอย่างนี้ ๖-๗ ปีกระทั่งจบโรงเรียนหนองคอก "
" วันที่ผมลาจากบ้านเกิดเพื่อไปอาศัยเป็นเด็กวัดเขาวังราชบุรีและเรียนต่อ ผมกับพี่ชายเดินทางออกจากบ้านโดยลำพัง ผมเดินร้องไห้ อย่างไม่อาย การพลัดพรากจากลาคนและสิ่งที่เป็นความผูกพัน และยังมีความหวังอยู่เสมอว่าสักวันหนึ่งก็จะได้กลับไปอยู่บ้าน "
แสวง รวยสูงเนิน 
“ลูกชาวนายากจน ที่มีข้าวไม่พอกิน จึงได้หนีการทำนา และการเลี้ยงวัวควาย ไปอาศัยอยู่วัดตั้งแต่เด็ก และเรียนหนังสือ จนจบด้านเกษตรศาสตร์ และได้เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ”
ทนง โคตรชมภู
อหังการ์ของหัวใจที่ร่างกายมิอาจกักขัง
“เราจะคาดหวังให้ดอกไม้บานไม่รู้โรยได้อย่างไรกัน ”
พรชัย ภาพันธ์
" ผมเคยเป็นเด็กวัดมาก่อน คิดถึงตอนเป็นเด็ก ได้ดีเพราะเด็กวัดครับ อยู่กับพระได้อะไรมากมาย ”
ศิวกานท์ ปทุมสูติ
“ ชีวิตในวัยเด็ก หลังจากจบ ป.๔ แล้วไม่ได้เรียนต่อ ช่วยพ่อแม่ทำไร่ทำนา เลี้ยงควาย อยู่กับธรรมชาติท้องทุ่งและป่าเขา “กว่าจะข้ามขุนเขา : ด้วยปลายมีดของเธอและฉัน ”
http://gotoknow.org/file/wiratkmsr/Butterfly18.jpg
พลังแห่งความเพียร สามารถจุดประกายได้ด้วยตัวเอง และที่สำคัญ ผลของความเพียร เมื่อได้ลิ้มลองแล้ว หอมหวานยิ่งนัก
บุคคลตัวอย่างดังกล่าวมานี้…. เป็นเพียงส่วนหนึ่งของสังคมแห่งนี้ ยังมีอีกหลาย ๆ ท่านมากมายนัก ที่มีพลังแห่งความเพียร ที่มิได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย การสร้างความเพียรโดยเลียนแบบกันเช่นนี้ มีความสุขนะครับ ทั้งสุขที่ได้กระทำด้วยตัวเอง และสุขใจกับการมีต้นแบบอยู่ในใจ
ขอกราบขอบพระคุณ บุคคลตัวอย่าง ที่ผู้เขียน ได้ขออนุญาตผ่านบันทึกภายหลังจากที่เขียนบันทึกนี้ เสร็จแล้ว เพราะคิดในใจเสมอว่า ตัวอย่างแห่งความพากเพียร ที่มีชีวิตจิตใจ จับต้องได้ เทิดทูนได้ อยู่ไม่ไกลจากจิตวิญญานของเราเลย ท่านคงไม่ปฏิเสธ... อ่านแล้วมีพลังในหัวใจดีแท้
กราบขอบพระคุณมาก ครับ
"แสงแห่งความดี"


มาชื่นชมพลังแห่งความเพียรค่ะ
สวัสดี ครับ คุณชาดาหน้าตาดี
ความเพียร เป็นมงคลข้อหนึ่งของชีวิตเลยนะครับ
คนชาดาชอบทานมะม่วงมั้ย ครับ กว่าจะหอมหวานได้ขนาดนั้น ต้องผ่านกับบ่มเพาะกันแค่ไหน...ชีวิตคนเราก็เหมือนกัน นะครับ
คุณชาดา เคยท้อ เคยล้ม ผมรู้จากบันทึกของคุณ... แล้วคุณทำอย่างไรบ้างครับ
กลับมาอีกรอบ นะครับ อยากฟัง ครับ
สวัสดีค่ะ คุณ แสงแห่งความดี
วิริยวรรค - หมวดความเพียร
กาลาคตญฺจ น หาเปติ อตฺถํ คนขยันย่อมไม่พร่าประโยชน์ชั่วตามกาล
วิริเยน ทุกฺขมจฺเจติ คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร
ปฏิรูปการี ธุรวา อุฏฺฐาตา วินฺทเต ธนํ
คนมีธุระหมั่นทำการงานให้เหมาะเจาะ ย่อมหาทรัพย์ได้
น นิพฺพินฺทิยการิสฺส สมฺมทตฺโถ วิปจฺจติ
ประโยชน์ย่อมไม่สำเร็จโดยชอบแก่ผู้ทำโดยเบื่อหน่าย
หิยฺโยติ หิยฺยติ โปโส ปเรติ ปริหายติ
คนที่ผลัดวันประกันพรุ่งย่อมเสื่อม ยิ่งว่ามะรืนนี้ยิ่งเสื่อม
อปฺปเกนปิ เมธาวี ปาภเฏน วิจกฺขโณ
สมุฏฺฐาเปติ อตฺตานํ อณุํ อคคึว สนฺธมํ
ผู้มีปัญญาเฉลียวฉลาดย่อมตั้งตนได้ด้วยต้นทุนแม้น้อย
เหมือนคนก่อไฟน้อยขึ้นฉะนั้น
อฏฺฐาตา กมฺมเธยฺเยสุ อบฺปมตฺโต วิธานวา
สมํ กปฺเปติ ชีวิตํ สมภตํ อนุรกฺขติ
ผู้ขยันในหน้าที่การงาน ไม่ประมาท
เข้าใจเลี้ยงชีพพอสมควร จึงรักษาทรัพย์ที่หามาได้
โย จ วสฺสสตํ ชีเว กุสีโต หีนวีริโย
เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺโย วิริยํ อารภโต ทฬฺหํ
ผู้เกียจคร้าน มีความเพียรเลว พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี
ส่วนผู้ปรารภความเพียรมั่นคง มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียวก็ประเสริฐกว่า
โกสชฺชํ ภยโต ทิสฺวา วิริยารมฺภญฺจ เขมโต
อารทฺธวิริยา โหถ เอสา พุทธานุสาสนี
ท่านทั้งหลายจงเห็นความเกียจคร้านเป็นภัย
และเห็นการปรารภความเพียรเป็นความปลอดภัย
แล้วปรารภความเพียรเถิด นี้เป็นพุทธานุศาสนี
สพฺพทา สีลสมฺปนฺโน ปญฺญวา สุสมาหิโต
อารทฺธวิริโย ปหิตตฺโต โอฆํ ตรติ ทุตฺตรํ
ผู้ถึงพร้อมด้วยศีล มีปัญญา มีใจมั่นคงดีแล้ว
ปรารภความเพียรตั้งตนไว้ในกาลทุกเมื่อ ย่อมข้ามโอฆะที่ข้ามได้ยาก
ขอขอบคุณ http://www.heritage.thaigov.net/religion/proverb/index8.htm
ขอขอบคุณเจ้าของบันทึก และต้นแบบบุคคลที่เป็นตัวอย่างและผ่านเข้ามาด้วยแรงบุญกุศลที่ดีให้เราได้พบเห็นในชีวิตจริงของเราค่ะ
ขอบคุณค่ะคุณแสงแห่งความดี
เวลาท้อ หรือ มีปัญหา ก็ต้องฝึก "ใจ" ตัวเองให้ได้ อะค่ะท่าน
"ลดการคาดหวังจากคนอื่น ปลงให้ได้ ไม่ยึดติด ที่สำคัญคือ ต้องให้อภัย ให้เวลา และ ให้โอกาสอยู่เสมอๆ ค่ะ"
แต่ละคนมีปัญหาต่างกัน "ต้องให้ตัวเองได้คิดและคิดให้ได้ด้วยตัวเองจึงจะค้นพบทางออกของปัญหาของตัวเองได้"
ขอบพระคุณอีกครั้งนะคะ
การฝึกตน ฝึกใจ แรกๆ ทำให้เราเจ็บปวดเสียน้ำตามากมาย ต้องอดทน และผ่านมันไปให้ได้ค่ะ แล้วความสุขจะอยู่ในใจเราตลอดไปค่ะท่าน
อีกทางคือ การได้พบพูดคุย สนทนาธรรมกับท่านผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ทำให้เรามองเห็นหนทางสู่ความสุขอีกทางหนึ่งค่ะท่าน
สิ้นเดือนนี้ หลังสอบเสร็จ คิดว่าจะไปทดลองฝึกปฏิบัติดูค่ะ (หากอยู่ใกล้จะชวนไปด้วย...^_^) ไว้กลับมาเล่าให้ฟังนะคะ
สวัสดีครับ
เข้ามาอ่านข้อคิดคำสอนที่ดีครับ
จะเพียรพยายามและอดทนให้มากขึ้นครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะพี่แสงแห่งความดี
ตามมาชื่นชมความเพียร ความวิริยะอุตสาหะ
ณ ต้นทางอาจยากลำบาก...อุปสรรคนานาประการ....ก้าวข้ามผ่านด้วยความมุ่งมั่น
ความอดทน ต่อสู้ต่อความยากลำบากด้วยความพรากเพียร....ณ ปลายทางที่ได้
จึงเต็มไปด้วยความชื่นมื่น ภูมิใจ อย่างรู้คุณค่า...ความหมาย ของกาลเวลา
ประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาให้เราได้เรียนรู้และต่อสู้....ขอบคุณทุกๆความเพียร
ที่เป็นแรงบันดาลใจ...ความหวัง...กำลังใจให้เราได้ก้าวเดินต่อไปอย่างมุ่งมั่นและมั่นคง
^_^ แวะมาทักทายตอนบ่ายค่ะ
ได้แง่คิดที่ดีมาก จากบันทึกเรื่องนี้ครับ
ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันครับ
สวัสดีค่ะคุณ แสงแห่งความดี
* วันนี้มาจนค่ำ ยังไม่ได้เก็บรายละเอียด ทักทายกันไว้ก่อน
* พรุ่งจะมาอ่านใหม่... จะได้มีเวลา อ่านและคิด ตามคุณแสงค่ะ
* ระลึกถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ
เรียน คุณแสงแห่งความดี
ขอบพระคุณที่ท่านให้เกียรติ นำบันทึก ความรู้สึกของผมมานำเสนอครับ ภูมิใจครับ
จากการยกย่องของท่าน จึงต้องทำให้ระมัดระวัง มีสติมากขึ้น แต่ก็ดีครับจะได้ผิดพลาดน้อยลงครับ
สวัสดีคะอาจารย์
เทียนน้อยขอไปด้วยคนนะคะ
พกใจไปเต็มร้อย
แต่จะไปไงให้ถูกค่ะ
อิอิอิ พี่แสงแห่งความดีจ๋า...ลบบรรทัดข้างบนให้หนูหน่อยค่ะ
แหะๆอายจัง ....
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
ไม่ได้อ่านบันทึกนี้คงเสียดายแย่เลยค่ะ
แต่ละท่านที่ยกย่องไว้ ทั้งท่านอ.ดรวิรัตน์ คำศรีจันทร์ ดร.แสวง รวยสูงเนิน คุณทนง โคตรชมภู อ.พรชัย ภาพันธ์ คุณครูกานท์ ล้วนเป็นตัวอย่างของผู้ที่เคยผ่านความยากลำบากของชีวิต...และประสบความสำเร็จด้วยดีในวันนี้ เพราะความเพียร... อย่างแน่นอนดังที่คุณแสงแห่งความดีกล่าวไว้ค่ะ
อ่านแล้ว มีความสุข ปิติไปด้วย
การได้กล่าวขวัญ ยกย่อง "คนดี" เป็นมงคลยิ่งอย่างหนึ่งในชีวิตค่ะ
ขอบคุณบันทึกดี ๆ
(^___^)
อ่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจ
เพราะตอนนี้กำลังทำท่าลดลงไปมาก
เพราะงานเข้ามารุมเยอะ อิอิ
สวัสดี ครับ คุณนีนานันท์
ขอบคุณ สิ่งที่คุณนำมาฝากไว้ให้ ด้วย นะครับ
ได้คิดตามทุกบรรทัด เช่นกัน ครับ