“คนควรพยายามเรื่อยไป (จนกว่าจะสำเร็จ) แม้พระพุทธเจ้าก็ทรงได้แต่ชี้แนะเท่านั้น ทุกคนต้องทำความเพียร ในทางที่ชอบเอง เรือที่แล่นไปในทิศทางอันถูกต้องอย่างไม่หยุดยั้ง ย่อมบรรลุจุดหมาย ฉันใด ชีวิตที่ก้าวตรงไปข้างหน้าด้วยอานุภาพความเพียรและปัญญา ย่อมบรรลุความสำเร็จฉันนั้น”

                                                                                                                       ธมฺมวฑฺโฒ ภิกฺขุ
                                                                                 ๒๓ พ.ค. ๒๕๔๔

 

Shareandcare  

                                                                                  

              http://gotoknow.org/file/wiratkmsr/ShareAndCare.jpg     

              

                 คิดถึง พลังแห่งความเพียร แล้ว…ภาพแห่งความปิติปรากฏอยู่ตรงหน้า การได้นั่งอยู่แถวหน้าของความสำเร็จนี้ ใช่จะมีกันได้ทุกคน หากมัวแต่ ฝันเฟื่อง ฝันค้าง หรือเพียงแค่สร้างวิมานในอากาศแล้ว ไม่ลงมือทำ จะปรากฏความเพียรได้อย่างไรกัน

 

ขออนุญาต มองดูบุคคลตัวอย่างที่ผู้เขียนรักและศรัทธาด้วยจิตวิญญานเป็นการส่วนตัว 

  

วิรัตน์  คำศรีจันทร์ P

" แม่กับพ่อทำให้ผมและพี่ๆน้องๆ เป็นเด็กๆจากหมู่บ้านในจำนวนไม่กี่คนที่ได้เล่าเรียนสูงกว่าชั้น ป.๔  การไปเรียนในตัวอำเภอแต่ละวันจึงเป็นเรื่องที่ต้องใช้ความพากเพียรอย่างที่สุด "

" หน้าน้ำหลาก น้ำจะท่วมถึงคอไปจนถึงมิดหัวของเด็กๆ การเดินไปโรงเรียนก็จะต้องแก้ผ้าทั้งหมดใส่รวมกับเป้หนังสือแล้วก็ทูนไว้บนหัว เดินชูคอและว่ายน้ำ ออกจากบ้านไปยังถนนเกือบ ๒ กิโลเมตร พอถึงถนนก็ล้างเนื้อตัวแล้วนุ่งกางเกงใส่เสื้อผ้า แล้วจึงเดินและถีบรถไปโรงเรียน ทำอย่างนี้ ๖-๗ ปีกระทั่งจบโรงเรียนหนองคอก "

" วันที่ผมลาจากบ้านเกิดเพื่อไปอาศัยเป็นเด็กวัดเขาวังราชบุรีและเรียนต่อ ผมกับพี่ชายเดินทางออกจากบ้านโดยลำพัง ผมเดินร้องไห้ อย่างไม่อาย การพลัดพรากจากลาคนและสิ่งที่เป็นความผูกพัน และยังมีความหวังอยู่เสมอว่าสักวันหนึ่งก็จะได้กลับไปอยู่บ้าน "

 

 

แสวง  รวยสูงเนิน  P

ลูกชาวนายากจน ที่มีข้าวไม่พอกิน จึงได้หนีการทำนา และการเลี้ยงวัวควาย ไปอาศัยอยู่วัดตั้งแต่เด็ก และเรียนหนังสือ จนจบด้านเกษตรศาสตร์ และได้เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย

 

 

ทนง  โคตรชมภู P

อหังการ์ของหัวใจที่ร่างกายมิอาจกักขัง

เราจะคาดหวังให้ดอกไม้บานไม่รู้โรยได้อย่างไรกัน

 

 

พรชัย ภาพันธ์  Tang

 " ผมเคยเป็นเด็กวัดมาก่อน  คิดถึงตอนเป็นเด็ก   ได้ดีเพราะเด็กวัดครับ อยู่กับพระได้อะไรมากมาย ”

 

 

ศิวกานท์  ปทุมสูติ P

 “ ชีวิตในวัยเด็ก หลังจากจบ ป.๔ แล้วไม่ได้เรียนต่อ ช่วยพ่อแม่ทำไร่ทำนา เลี้ยงควาย อยู่กับธรรมชาติท้องทุ่งและป่าเขา  “กว่าจะข้ามขุนเขา : ด้วยปลายมีดของเธอและฉัน ”

 

 

 

Butterfly18

 http://gotoknow.org/file/wiratkmsr/Butterfly18.jpg

 

                 พลังแห่งความเพียร สามารถจุดประกายได้ด้วยตัวเอง และที่สำคัญ ผลของความเพียร เมื่อได้ลิ้มลองแล้ว หอมหวานยิ่งนัก

 

                 บุคคลตัวอย่างดังกล่าวมานี้…. เป็นเพียงส่วนหนึ่งของสังคมแห่งนี้ ยังมีอีกหลาย ๆ ท่านมากมายนัก ที่มีพลังแห่งความเพียร ที่มิได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย   การสร้างความเพียรโดยเลียนแบบกันเช่นนี้ มีความสุขนะครับ ทั้งสุขที่ได้กระทำด้วยตัวเอง และสุขใจกับการมีต้นแบบอยู่ในใจ

 


ขอกราบขอบพระคุณ บุคคลตัวอย่าง ที่ผู้เขียน ได้ขออนุญาตผ่านบันทึกภายหลังจากที่เขียนบันทึกนี้ เสร็จแล้ว เพราะคิดในใจเสมอว่า ตัวอย่างแห่งความพากเพียร ที่มีชีวิตจิตใจ จับต้องได้ เทิดทูนได้ อยู่ไม่ไกลจากจิตวิญญานของเราเลย ท่านคงไม่ปฏิเสธ... อ่านแล้วมีพลังในหัวใจดีแท้

กราบขอบพระคุณมาก ครับ

"แสงแห่งความดี"