วันนี้แม้หนูจะไม่ได้นอน แต่ก็ยังต้องมาทำงานตามหน้าที่ แผนคร่าว ๆของวันนี้คือ จัดการตัวอย่างที่พึ่งเก็บมาให้เร็วที่สุด ลอกผิวใบบน ผิวใบล่าง และ midrib เพราะต้นไม้จะเก็บไม่ได้นาน
แต่ด้วยความที่หนูไม่ได้นอน ก็มีอาการสลึมสลือ หนูเลือกที่จะไม่ทานอาหารเช้าด้วย หนูรู้สึกเหนื่อย แต่ก็ยังหายใจไม่ต่อเนื่อง ใจหนูจะวกกลับมาที่ลมหายใจเฉพาะตอนที่รู้สึกอ่อนแรง หรือง่วง แต่ก็อยู่ไม่ได้ตลอด
พอเริ่มทำงาน ตอนเช้าหนูลอกผิวใบบนและล่าง อืมสองอย่างนี้ หนูพอจะทำได้คล่องขึ้น มีเทคนิคการฉีกด้านบนเพื่อให้ได้ผิวใบล่าง ฉีกใบด้านล่าง เพื่อเก็บผิวใบบน
แต่สิ่งที่หนูยังต้องใส่ใจมากขึ้นคือการตัด Midrib คือกึ่งกลางใบ หนูยังทำไม่สำเร็จเลย ที่สำคัญต้นไม้ที่เก็บมาต้องรีบทำ เพราะเก็บมาไกล อยู่ไม่ได้นาน หนูไม่มีเวลามานั่งคร่ำครวญลุยทำงาน การลอกผิวใบบนล่างเสร็จในเวลาไม่นาน หนูค่อย ๆ ตัด midrib แม้จะไม่สวยเฉียบแต่ก็พอใช้งานได้
ทำให้หนูได้เรียนรู้ว่า ถ้าใจไม่ร้อนรนนัก การทำงานก็สำเร็จได้ด้วยดี หลายวันที่ผ่านมาหนูทำไม่สำเร็จเพราะว่า ใส่น้ำแข็งที่เป็นฐานในการยึดใบสูงไป การตัดจึงติดน้ำแข็งมาเยอะ ทำให้ไปทำลายชิ้นส่วนเล็ก ๆ ที่ถูกตัดแล้ว วันนี้หนูลองใหม่ ใส่ให้น้อย เอาพอยึดได้ ที่เหลือใช้ความแข็งและความเย็นจากภายในของชิ้นส่วนจริง ๆ
ทบทวนมาถึงตอนนี้ใจหนูระลึกถึงครู เพราะสำหรับหนู "ท่านเป็นดั่งน้ำ" เมื่อก่อนเอะอะอะไรหนูก็เรียกหาครู พึ่งท่านตลอดเวลา ในความเมตตาของท่าน ท่านอดทนสั่งสอน ตอบข้อสงสัยอย่างไม่เคยย่อท้อ แต่หนูนิสัยไม่ดี ไม่มุ่งมั่นในตนเอง มีแต่เรียกร้องเอาจากท่าน แต่ไม่รู้จักสร้างเอง แม้กระทั่งกำลังใจ ท่านถ่ายทอดหนูมาแทบทุกสิ่งทุกอย่าง เหลือเพียงหนูปฏิบัติให้ถึงพร้อม ตอนนี้รู้ชัดเลยว่าหนู ไม่ได้เรื่อง แค่หายใจสบายยังทำไม่เป็นเลยค่ะ แต่พูดแบบนี้หนูก็ไม่ได้หยุดหรอกนะคะ จะทำต่อไป เอาน่าจะทำไปจนตาย จนกว่าจะหายใจเป็น หนูจะพยายามหาตนเอง พึ่งตนเองให้ได้ ที่แน่ ๆ ที่มั่นใจอีกอย่าง คือ ใจหนูมันชอบอะไรเถื่อน ๆ ชอบอะไรลุย ๆ ค่ะ
โดยภาพรวมของงานวันนี้ถือว่า โอเคแม้จะไม่เสร็จสมบูรณ์ หนูวาดภาพผิวใบบนและล่างของตัวอย่างที่เก็บมาใหม่ เหลือเพียงวาด midrib ซึ่งเย็นก่อน แล้วพรุ่งนี้หนูก็มีประชุมติดต่อกันสองวัน หัวข้อที่ใช้ประชุมในกรมหนูคือ R2R จัดสี่ครั้ง โดยทั้งสี่ครั้งเป็นการเรียนเรื่องสถิติในการทำวิจัย ฟังหัวข้อแล้วหนูก็รู้สึกกลุ้มใจ เพราะหนูไม่ชอบสถิติเอาซะเลย แต่อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดค่ะ
สวัสดีค่ะ
ยินดีอย่างยิ่งค่ะ เรามาแลกเปลี่ยน
แล้วเรียนรู้ร่วมกันนะคะคุณน้องซิลเวีย
ขอทักทาย ใบไม้ร้องเพลง
ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าค่ะพี่ ✿อุ้มบุญ✿
ประวัติหรือ เรื่องราวชีวิตที่ผ่านมาเป็นสิ่งที่หนูได้เรียนรู้โดยมีตนเองมีส่วนร่วม
พอนึกย้อนก็ได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ในเส้นทางชีวิตของตน
ชื่นชมพี่นะคะ ชื่นชมคนหน้างานที่ทำงานด้วยใจที่เมตตาและเอาใจใส่คนไข้อย่างเต็มกำลังค่ะ
ได้อ่านบันทึก ของใบไม้ร้องเพลง ได้เห็นความเพียรพยายาม ต่างๆ เพื่อความสำเร็จ ขอเป็นกำลังใจค่ะ และขอนำแบบอย่างอันดีนี้ มาเป็นครูสอนใจตัวเองด้วยนะ ในเรื่องความเพียรพยายาม
อุ้มบุญ