ปัญหาเด็กเกิดจากผู้ใหญ่ไม่ค่อยเข้าใจและยอมรับเด็ก
เช้านี้ ผมไปติดตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนมาครับ ไปมา 4 โรงเรียน ไปพบทั้ง ผู้บริหาร คุณครู ผู้ปกครอง และ เด็กนักเรียน เพื่อไปติดตามปัญหาของนักเรียนบางคน
คำตอบส่วนใหญ่ในเรื่องระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ผมว่าปัญหาเด็กบางคนที่แก้ไม่ได้ เพราะการสื่อสารของผู้ใหญ่กับเด็ก อยู่ในระดับ I in me ครับ นั่นคือ มักจะโทษว่าเพราะนักเรียน "เป็นคนสร้างปัญหา" และ บอกว่า "ผู้ใหญ่ทำดีที่สุดแล้ว" โดย ไม่เคยฟังความรู้สึกและอารมณ์ของเด็ก
ในขณะเดียวกัน ที่ผมสอบถามเด็ก เด็กมักจะบอกว่า เขามีความทุกข์เพราะผู้ใหญ่ไม่สนใจใยดี ไม่มีความรักให้เขา ไม่ให้การยอมรับเขา แถมยังดุด่าว่ากล่าวเขาอีก
เขาก็เลยต้องหาทางออกด้วยวิธีการที่ผิด เพื่อให้เขาสบายใจ
แต่ผู้ใหญ่มักจะโยนความผิดให้เด็กครับ ว่าเป็นเพราะเด็กไม่รักดีเอง
ผมเองก็เข้าไปพูดคุยเท่าที่จะพอทำได้ครับ คงเข้าไปเปลี่ยนแปลงผู้ใหญ่ไม่ได้มาก เพราะไปแค่วันเดียว คุยแค่พอรู้เรื่อง
แต่อย่างน้อย ก็พอได้ทราบปัญหาบ้างครับ ว่าส่วนใหญ่ผู้ใหญ่มักจะสื่อสารแบบ I in me
เมื่อผู้ใหญ่ไปไม่ถึง I in you ในตัวเด็ก ปัญหาก็ยากที่จะเยียวยาแก้ไขครับ
จริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
การที่ผู้ใหญ่เป็นเช่นนี้ เพราะถูกปนเปื้อนมายาวนาน รักษาและเยียวยาอยากค่ะ
เป็นห่วงเด็กมากกว่าค่ะ
* การที่ผู้ใหญ่เป็นเช่นนี้ เพราะถูกปนเปื้อนมายาวนาน รักษาและเยียวยาอยากค่ะ
(ครับ ก็น่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆนะครับ)
* เป็นห่วงเด็กมากกว่าค่ะ
ครับ เด็กน่าเป็นห่วงมากๆเลยครับ
ขอบคุณมากครับ
สวัสดี ครับ อาจารย์smallman
ชอบคำที่อาจารย์ใช้ นะครับ
i in me. i in you.
ประเด็นหลังหากมองให้ลึกซึ้งแล้ว หนักแน่น นะครับ
การเอาใจเขามาใส่ใจเรา มิใช่การนำใจเรามาใส่ใจตัวเรา
ขอบพระคุณบันทึกทางการศึกษาบันทึกนี้ นะครับ
แวะมาทักทายค่ะ ครอบครัวดีมีสุข เด็กก็จะเป็นเด็กดี …..ฝากคุณพ่อคุณแม่ทุกๆ คนเลยนะคะ <div style=";"></div>
จริงๆครับ... ปัญหาของเด็กหลายๆคนที่ชีวิตเปลี่ยน สาเหตุหลักๆมาจากผู้ปกครองไม่เข้าใจ
และบางทีไม่ยอมรับในสิ่งที่เด็กเป็นครับ
การขีดกรอบให้กับเด็กเป็นสิ่งที่ดีครับ แต่อย่าให้กรอบนั้นกลายเป็นกรงที่ปิดกั้นความคิดความรู้สึกของพวกเขา
อย่าไปพยายามกำหนดทางเดินชีวิตให้เขาไปซะทุกอย่าง เพราะนั้นคือการบังขับเขา ( I in ME ) ครับ
ลองมองในมุมมองของเด็กๆดูบ้าง แล้วท่านจะเข้าใจครับ ว่าเขากำลังคิด และรู้สึกอย่างไร ^^
ขอบคุณสำหรับบทความดีๆครับอาจารย์ ^^
* การเอาใจเขามาใส่ใจเรา มิใช่การนำใจเรามาใส่ใจตัวเรา
(ผมว่าถ้าผู้ใหญ่เป็นแบบนี้นะครับ ปัญหาเด็กแก้ได้ง่ายมากเลยครับ)
ขอบคุณมากครับ
ผู้ใหญ่กับเด็กมักคิดคนละมุม
ผู้ใหญ่ต้องลองมองในมุมของเด็กบ้างนะคะ
แต่ผู้ใหญ่มักจะลืมมองในมุมนี้ จึงเกิดช่องว่างขึ้น
* ครอบครัวดีมีสุข เด็กก็จะเป็นเด็กดี
* ฝากคุณพ่อคุณแม่ทุกๆ คน
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาเสริมเติมเต็ม
* ปัญหาของเด็กหลายๆคนที่ชีวิตเปลี่ยน สาเหตุหลักๆมาจากผู้ปกครองไม่เข้าใจ และบางทีไม่ยอมรับในสิ่งที่เด็กเป็น
(เท่าที่ผมทำงานด้านนี้มา ส่วนใหญ่เป็นอย่างนี้จริงๆครับ)
* การขีดกรอบให้กับเด็กเป็นสิ่งที่ดีครับ แต่อย่าให้กรอบนั้นกลายเป็นกรงที่ปิดกั้นความคิดความรู้สึกของพวกเขา
(ส่วนใหญ่เป็นกรอบที่ปิดกั้นความคิดความรู้สึกครับ จึงทำให้เด็กมีปัญหา)
* อย่าไปพยายามกำหนดทางเดินชีวิตให้เขาไปซะทุกอย่าง เพราะนั้นคือการบังคับเขา ( I in ME )
(ผู้ใหญ่ชอบอ้างว่ารักลูก อยากให้ลูกได้ดี)
* ลองมองในมุมมองของเด็กๆดูบ้าง แล้วท่านจะเข้าใจครับ ว่าเขากำลังคิด และรู้สึกอย่างไร
( I in you ครับ)
ขอบคุณคุณเอิร์ทมากครับ
* ผู้ใหญ่ต้องลองมองในมุมของเด็กบ้าง
* ผู้ใหญ่มักจะลืมมองในมุมนี้ จึงเกิดช่องว่างขึ้น
(ครับ เลยเกิดเป็นปัญหาขึ้นมาครับ)
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีครับอาารย์
เห็นด้วยที่สุดเลยครับ...
..บางครั้งผู้ใหญ่ก็ต้องรับผิดชอบในทุกๆด้านของเด็ก..แต่ผู้ปกครองส่วนใหญ่ ณ.ปัจจุบันนี้ เอาเวลาส่วนใหญ่อยู่กับการทำงาน วันหยุดก็นัดกับเพื่อนบ้าง บ่อยให้เด็กอยู่บ้านตามลำพัง ผลที่ตามมา เด็กจะเรียกร้องความสนใจจากการกระทำของเขา เพื่อให้ผู้ปกครองหันมาสนใจเขาบ้างก็เท่านั้น..
* ผู้ปกครองส่วนใหญ่เอาเวลาส่วนใหญ่อยู่กับการทำงาน วันหยุดก็นัดกับเพื่อนบ้าง บ่อยให้เด็กอยู่บ้านตามลำพัง ผลที่ตามมา เด็กจะเรียกร้องความสนใจจากการกระทำของเขา เพื่อให้ผู้ปกครองหันมาสนใจเขาบ้างก็เท่านั้น..
(ครับ เป็นอย่างนั้นจริงๆครับ สำหรับเรื่อง เวลา ที่ลูกต้องการ)
ขอบคุณมากครับ
ใช่ค่ะ บ่อยครั้งที่ครูนกได้ยินเสียงดุเด็ก...โดยยังไม่ทราบความเป็นไปเป็นมา ณ ตอนนี้เองครูนกก็มีปัญหารอสะสางเกี่ยวกับเด็กอยู่สองคน โทรศัพท์หาแม่ไม่เคยรับสาย หรือปิดเครื่อง.....แล้วจะร่วมกันแก้ปัญหาได้อย่างไร
(เท่าที่ผ่านมา ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบที่ว่ามาครับ)
(ระบบดูแลช่วยเหลือครู - เข้าท่าดีเหมือนกันนะครับ)
ขอบคุณครับ
* การแก้ปัญหาเด็ก เป็นเรื่องใหญ่มากๆๆๆๆ เลยครับ เพราะเป็นปัญหาที่หมักหมมและสะสมมานาน
* ก็คงทำในส่วนที่พอจะทำได้ละครับ และ ที่จะทำได้ที่ที่สุดอีกอย่าง คือ "ทำใจ" ครับ
* เพราะบางปัญหามันก็เกินกำลังครับ ซึ่งต้องใช้ทั้งแรงกาย แรงใจ และ ใช้เวลา
* ผมเอง ก็ทำในส่วนที่พอทำได้ครับ
ขอบคุณมากครับ