วันที่ 16 มกรา ของทุกปี เป็นวันที่มีความหมายสำหรัีบคุณครูทุกคน ปีนี้ก็เป็นอีกปีหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นคุณครูเต็มตัว ไม่ใช่ครูอัตราจ้าง วันนี้เป็นวันหยุด ไม่ได้ไปเรียน ป.โท อยู่บ้านทำการบ้านอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบ เพราะเมื่อวันที่ 15 มกราคม ได้ไปกราบคุณครูบางท่านแล้ว ส่วนอีกหลาย ๆ ท่านก็ได้ส่งข้อความไปหาท่าน เพราะไปกราบไม่ได้จริง ๆ วันนี้เลยตื่นสายนิดหน่อย เพราะไม่ได้นอนหลับสบายมานานแล้ว ตั้งแต่เตรียมตัวเรื่องงานประกันคุณภาพเพื่อรับการประเมินจาก สมศ. แต่พอตื่นขี้นมา ทำภารกิจส่วนตัวเสร็จ เปิดประตูบ้านเจอลูกศิษย์ถือพวงมาลัยมานั่งคอยอยู่หน้าบ้าน ความรู้สึกทั้งหลายทั้งมวลพูดออกมาไม่ได้ แต่น้ำตาใหลออกมาแทน เพราะลูกศิษย์ที่มาหา เป็นลูกศิษย์ กศน. ที่มาจากกรุงเทพฯ และอีก 2 คน เป็นลูกศิษย์ที่สอนอยู่ที่ กศน. สัตหีบ ไม่น่าเชื่อเลยว่าลูกศิษย์จะมาหาถึงที่บ้าน ก็ได้พูดคุยกัน หลังจากนั้นก็พาลูกศิษย์ไปไหว้พระที่วัดหลวงปู่อี๋ หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไป
เมื่อกลับมาถึงบ้านก็ได้โทรศัพท์ไปหาคุณครูที่เคยสอน เคยให้ความรู้ โทรศัพท์ไปอวยพรให้ทุกท่านมีความสุข ไม่มีโรค ไม่มีทุกข์ มีกำลังใจในการเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของลูกศิษย์ทุก ๆ คน
ครูคนแรกที่คิดถึงคือคุณพ่อคุณแม่ ตอนนี้คุณพ่อคงจะมองดูความสำเร็จของลูกสาวอยู่บนสรวงสวรรค์ ส่วนคุณแม่ก็ยังทำสวน ทำไร่ เข้าวัด ฟังธรรมอยู่เสมอ
คุณครูคนที่สองคุณครูที่ได้สอนหนังสือสมัยประถมมีหลายท่าน ที่เป็นคุณครูในดวงใจและไม่เคยลืมเลย ได้แก่ คุณครูกัญญา คุณครูวรรณา คุณครูประชุม คุณครูบุญส่ง คุณครูลินดา แห่งโรงเรียนบ้านคลองลอย โรงเรียนในชนบทที่ไม่มีแม้แต่ไฟฟ้าใช้ แต่คุณครูทุกท่านก็ได้สอนลูกศิษย์จนลูกศิษย์เติบโตกล้าแกร่งมาเป็นคุณครูสอนลูกศิษย์หลายรุ่นแล้ว
คุณครูสมัยมัธยม มีหลายท่านที่ได้เขี่ยวเข็ญ อบรมสั่งสอน เป็นต้นแบบในด้านต่าง ๆ ปัจจุบันนี้ท่านเหล่านั้นได้เกษียณอายุ และเออร์ลี่ ไปหลายท่านแล้ว แต่ลูกศิษย์คนนี้ก็ยังระลึกถึงอยู่เสมอ เช่น อ.พวงน้อย ครูสอนภาษาไทย พูดช้า ๆ ให้ลูกศิษย์นั่งท่องกาพย์เห่เรือจนจำได้ทั้งหมดเลย อีก 1 ท่าน อ.สุวลี วิชาฟิสิกส์ วิชานี้ลูกศิษย์คนนี้ไม่ชอบเลย แต่ก็ต้องเรียน เรียนทั้งในชั่วโมงเรียน เรียนก่อนเข้าแถว และเรียนก่อนกลับบ้านพูดได้ว่า 3 เวลาหลังอา่หารเลยก็ว่าได้ แต่ก็เพื่อให้ลูกศิษย์ได้ดี อ.สุพจน์ มีกิจกรรมที่ไหนต้องลากลูกศิษย์ห้อง ม.6/1 ไปด้วยทุกครั้ง อ.สุพจน์ก็จะพูดเสมอว่า เรียนเก่งอย่างเดียวไม่ได้ต้องเก่งกิจกรรมด้วยถึงจะพูดได้ว่าเก่งจริง และอีก หลาย ๆ ท่าน กล่าวไม่หมดแน่นอนเลย
พอถึงวัยทำงาน ก็ยังมีคุณครูอีกหลาย ๆ ท่าน ครูผู้สอนงาน เริ่มต้นที่ครูคนแรก ผอ.วราภรณ์ ศิริวรรณ สอนทุกอย่างแม่กระทั่งยืนโพสต์ท่าถ่ายรูปเวลารับใบประกาศ สอนบุคลิกภาพ วิธีการทำงาน วิธีการออกสังคม เป็นครูคนแรกที่สอนให้ทำงานเป็น สอนให้เป็นครูทั้งชีวิตและจิตใจ ท่านที่ 2 ผอ.พรทิพย์ ศิริแตง หรือ ผอ.น้อย เป็น ผอ.ที่เก่งด้าน IT เป็นคุณครูคนแรกที่สอนงานอย่างใกล้ชิด กล้าที่จะเดินเข้าไปกอด อยากบอก ผอ.ว่า รัก ผอ.มากที่สุดในโลกเลย ผอ.ท่านต่อไป คือ ผอ.ธงชัย เจียมพุก ก็เป็นครูที่สอนงาน สอนวิธีการคิดในการทำงาน สอนให้กล้าคิดในโปรเจ็คใหญ่ ๆ ให้ความมั่นใจว่าเราทำได้ ให้กำลังใจในการทำงาน ตอนนี้ท่าน ผอ.ก็ได้เกษียณอายุราชการไปแล้ว หนูขอให้ ผอ.มีความสุขมาก ๆ หลังวัยเกษียณรชการนะคะ ผอ.ท่านต่อไปที่เป็นครูสอนการทำงานทางด้านงานวิชาการ สอนให้กล้าคิด กล้าทำ กล้าตัดสินใจ คือ ผอ.สุณี มณีวรรณ ทั้งสอนงาน สอนการใช้ชีวิตการทำงาน สอนงานวิชาการ สอนวิธีการทำงานให้ถูกต้องตามระเบียบวินัย จากการสอนของ ผอ.ทำให้ลูกน้องคนนี้ประสบความสำเร็จเป็นครูได้ในทุกวันนี้ หลังจากผ่านการสอบบรรจุเป็นครูได้แล้ว ก็ยังมีคุณครูอีกหลาย ๆ ท่าน โดยเฉพาะ ผอ.ดิศกุล เกษมสวัสดิ์ และ อ.สุพรรณ เกษมสวัสดิ์ ด้วยการที่ได้มาบรรจุ ณ สถานที่แห่งใหม่ มาพบเจอเจ้านายใหม่ ๆ ก็เกิดความกลัว แต่ด้วยความเป็นกันเองและความอบอุ่น ของท่าน ผอ.ดิศกุล และ อ.สุพรรณ ที่คอยให้กำลังใจ และสอนงานทั้งทางตรงและทางอ้อม ทำให้ชีวิตการทำงานที่เริ่มต้นเดินทางไปได้ด้วยดี อุปสรรคต่าง ๆ ที่เข้่ามาก็สามารถแก้ได้ ถึงแม้ว่าชีวิตการทำงานบนเส้นทางไม่ได้สะดวกสบายเท่าไรนัก แต่การที่มีครูดี คอยชี้นำ ไม่ให้ก้าวพลาด ก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว
ในโอกาสวันครูปีนี้ลูกศิษย์คนนี้ ขออวยพรให้คุณครูทุกท่านที่ได้กล่าวถึงและไม่ได้กล่าวถึง ขอให้ทุกท่านมีความสุข มีกำลังใจ ในการทำหน้าที่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของลูกศิษย์ทุกคนตลอดไปนะคะ รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ ถึงคุณครูจะอยู่ห่างไกลแค่ไหนแต่ใจของลูกศิษย์คนนี้อยู่ใกล้คุณครูทุกท่านตลอดเวลาค่ะ
