
เสียงก้องจากบ้านไกล
สลา คุณวุฒิ
เสียงเพลงจากห้อง ป. 1
เงียบลงตั้งแต่วันเจ้าไกล
สัญญากับเด็กน้อยบ้านไพร
ว่าจะไปศึกษาต่อสองปี
ครูสาวยิ้มงาม สอนเก่ง
มีเสียงเพลงเป็นสื่อความดี
วางชอล์คทิ้งกระดานแดนนี้
เพื่อจะมีศักดิ์ศรีปริญญา
เวลาผ่านเลยสองปี วันนี้กลับไม่มีเจ้าคืน
ปริญญาพาเปลี่ยนจุดยืน
เจ้าปีนขึ้นสู่เมืองพัฒนา
เด็กดงมั่นคงรอคอย แก้มน้อยต้องมีรอยน้ำตา
แหงนมองป้ายชื่อกานดา เด็กรินน้ำตาที่หน้าชั้น ป.1
ถูกดึงเข้าเมืองทุกทีคนเก่งคนดีบ้านนา
โอ้หนอเด็กน้อยบ้านป่า
วาสนาคงมีไม่ถึง
โอกาสที่ไม่เคยมีพอจะมีก็โดนฉุดดึง
เสียงสะอื้นจากนักเรียนชั้น ป.1
คงดังไม่ถึงเธอผู้ห่างไกล หัวใจเด็กน้อยคอยอยู่
อยากได้ครูผู้ที่เต็มใจมา มุ่งมั่นมาช่วยนำพา
ปริญญาไม่มีไม่เห็นเป็นไร
ครูสาวแม้นเจ้าฟังอยู่โปรดรู้ถึงความในใจ
ฟังเสียงครูจากครูบ้านไกลก้องมาจากใจ ที่ยังเฝ้าคอย

ครู ป.1 คนหนึ่งยังอยู่โยง
ไม่ได้ขึ้นชั้นมา 10 ปีแล้ว
แต่ไม่ได้สอนร้องเพลงเท่าไร
แต่ว่าเรียบจบได้ปริญญาเรียบร้อยแล้วนิ
ฟังแล้วคิดถึงครูแอมจัง ไม่รู้ว่าบรรจุไหน
ขอให้วาสนาผมกับครูมาเจอกันอีกนะครับ
ฟังเพลงนี้แล้วกินใจ
ครูแอมครับ เคยสอนผมที่โรงเรียนกัลยาณวัตร ตอนม.1
ผมอยู่นี่นะครับ ผมยังคิดถึงครูเสมอนะครับ
รอวันที่ครูมานั่งเก้าอี้ ให้ผมกราบอยู่นะครับ