......ความสุขนั้นอยู่ที่.....เราได้อยู่กับคนที่เรารักและเขาก็รักเรา
  • ความสุขของคนเรานั้นเราวัดกันที่อะไร... สำหรับผู้เขียนนั้นความสุขอยู่ที่  เราอยู่ที่ไหนแล้วเรามีความสุข  มีคนคอยห่วงใยและเป็นกำลังใจให้กันนั้นสำคัญมากกว่าสิ่งใด หลายครั้งที่เจออุปสรรค ปัญหารุมเร้า หากมีใครสักคนที่อยู่เคียงข้างเราในยามที่ท้อแท้  ร้องไห้ เหนื่อยล้า  คนกลุ่มนั้นแหละ คือเพื่อนแท้และเป็นมิตรภาพที่ยั่งยืน  ผู้เขียนแอบยิ้มทุกครั้ง เมื่อเราฝ่ายวิชาการมารวมตัวกันถ่ายภาพ เพราะพวกเราทุกคนมีอุปนิสัยที่แตกต่างและความสามารถที่หลากหลาย เรียกว่าเป็นความต่างที่ลงตัวก็ว่าได้ เราจะไม่เคยเกี่ยงงานกันเลย ใครถนัดทำงานฝีมือก็ทำ ใครถนัดด้านเทคโนโลยีก็เต็มที่ ใครถนัดด้านงานผ้าก็ทำไป ส่วนผู้เขียนนั้นถนัดด้านเทคโนโลยี  ทำงานเอกสาร  กรอกคะแนนและทั่วไปๆ ชอบหาเรื่องหาให้เขาได้ปวดหัวได้ตลอดฮ่าๆๆ ๆๆ ส่วนใหญ่เป็นคนชอบคิด พี่ๆ เพื่อน น้องๆ ฝ่ายวิชาการก็ช่วย เรียกได้ว่าเราร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน ถ้าเราเครียดเกินไปจะมีกลุ่มคนเหล่านี้คอยเตือนตลอด ก็เลยรักกันมากมายค่ะ
  • ลองดูภาพงานวันเด็กแห่งชาติที่ผ่านมาสิ ชอบมากๆ กับบริเวณหน้างานที่ร่วมกันสร้าง Nina(หนุ่ย) ช่วยทำเพียงแค่ร้อยด้ายใส่เข็มที่เหลือคุณเธอทั้งหลายทำหมด ทุกคนบอกว่าผู้เขียนทำอะไรไม่ได้ร้อยด้ายแล้วกัน ขำตัวเองเหมือนกัน เมื่องานเสร็จก็ภูมิใจเหมือนกัน ทุกคนจะหัวเราะทุกครั้งเมื่อผู้เขียนจับผ้าทุกคนบอกว่าทำไม่ได้หรอกไปนั่งไป แต่ผู้เขียนก็ถนัดด้านอื่นจริงๆแหละ ....
  • เรามาดูภาพการจัดสถานที่ถ่ายรูปหน้างานที่เน้นพืช ผัก ผลไม้ที่น่าชื่นชมและสวยงามกันนะค่ะ
  •   
  • ภาพมิตรภาพที่ยั่งยืนสุดๆ มากมายเกินบรรยาย ชมจากภาพแล้วกัน
  • วันนั้นผู้เขียนมีหน้าที่ในวันเด็กแห่งชาติของโรงเรียนอุภัยภาดาวิทยาลัย
  • โดยจำหน่ายสินค้าทุกชิ้น 20 บาทเรียกได้ว่า ขายดีมากๆซุ้มนี้สนุกสุดๆ

  • ......ความสุขนั้นอยู่ที่.....
  • เราได้อยู่กับคนที่เรารักและเขาก็รักเรา
  • สุข...ใจค่ะ
  • การมีเพื่อนร่วมงานที่น่ารักและเข้าใจกันนั้น สุข...มากๆค่ะ
  •  
  •  
  • ขอบคุณเพลง ไม่ขอให้เป็นเหมือนใครของ คุณศิริศักดิ์ มากๆค่ะ เพราะสุดๆ
  • ขอบคุณเพลงmp.3จากเวบไซท์www.4shared.comมากๆค่ะ
  • ขอบคุณทุกๆท่านที่มาเยี่ยมชมนะค่ะ รักมากมายค่ะ