ในฐานะ "ครู" คิดถึงคำกล่าวของครูรุ่นก่อนที่ย้ำเตือนว่า "ศรต้องมีพิษ ศิษย์ต้องมีครู  ศิษย์ไม่มีครู เหมือนงูไ่ม่มีพิษ"  เมื่อ ๑๐ ปี ก่อนไม่ค่อยสนใจ และใส่ใจคำนี้มากนัก แต่เมื่อวันหนึ่งต้องมาเป็นครู จึงได้ตระหนักว่า "ครูมีคุณค่ามากมายต่อชีวิตของเราเพียงใด"

     ครูในพระพุทธศาสนา คือ "ผู้หนักแน่น" กล่าวคือ "หนักแน่น" ทั้งความคิด  การพูด และการกระทำ

     ๑. หนักแน่นในการคิด  การจะทำอะไร หรือสิ่งใด ต้องคิดทบทวนครั้งแล้วครั้งเล่า คิดถึงผลดี ผลเสียที่จะเกิดตาม คิดว่าสิ่งที่เราจะทำนั้นก่อให้เกิดคุณูปการต่อศิษย์ของเรา ครอบครัว และสังคมมากน้อยเพียงใด
     ๒. หนักแน่นในคำพูด  คำพูดของครูเป็นคำที่ "ศักดิ์สิทธิ์"  การจะเอ่ยถ้อยคำใดๆ ก็ตาม ต้องสร้างความเชื่อมั่นแ่ก่ลูกศิษย์ของเราและคนรอบข้าง เพราะคำพูดของครู คือ "ขวัญ กำลังใจ และแรงบันดาลใจ" ของศิษย์ทุกคน
     ๓. หนักแน่นในการกระทำ "ตัวอย่างที่ดี มีค่ามากกว่าคำสอน"  ประโยคนี้ เตือนใจตัวเองมาโดยตลอด เพราะการแสดงออกของครูคือ "การแสดงออกของลูกศิษย์ในปัจจุบันและอนาคต" ตัวอย่างคือ "แม่พิมพ์" ชั้นยอดที่จะได้มาซึ่งแบบที่ดีในโอกาสต่อไป

     ครูเมื่อวัยเยาว์เคยให้สติพวกเราตอนเป็นเด็ำกเรียนเมื่อครั้งทำผิดพลาด และเป็นประโยคทองที่เตือนใจมาจนถึงวันนี้

      "พวกเธอด่าครู โกรธครู เกลียดครู  คุณครูทนได้  แต่คุณครูทนไม่ได้ เมื่อจะต้องเห็นลูกศิษย์ของครูทำความชั่ว  หากวันใดเธอต้องการจะตอบแทนคุณครู ขอเพียงเธอเป็นลูกศิษย์ที่ดี คิด พูด และกระทำในสิ่งที่ดี  นั่นถือเป็นการตอบแทนความดีที่คุณครูได้เคยกระทำต่อเธอแล้ว"

     ขอบพระคุณ "คุณครู" ที่ทำให้พวกเราได้มีวันนี้   และขอสัญญาว่า "พวกเรา่จะยึดมั่นในพันธสัญญาที่ได้เคยให้ไว้กับคุณครูทุกประการ" 

    ในโอกาสอันดีงามเช่นนี้  พรใดที่ว่าเลิศ พรใดที่ว่าประเสริฐ ขอพรนั้น จงบังเกิดแด่คุณครูทั้งหลาย ตลอดปี และตลอดไป.

 

นิสิตปริญญาโท ภาคพิเศษ สาขาวิชาพระพุทธศาสนา  มหาจุฬาฯ