ขอบคุณทุกกำลังใจที่เกิดขึ้นแห่งมิตรภาพในโกทูโนแห่งนี้...ครับ

หลังจากที่ปรับเปลี่ยนตัวเองด้วยการนอนหัวค่ำตื่นตอนเช้าอาการล้าและหนืดหนึบในการทำงานก็เปลี่ยนไป ตื่นเช้ามารู้สึกกระปรี้กระเปร่าสมองแล่นแบบสัมผัสได้(อัลฮัมดุลิลละฮฺ) วันนี้ตั้งแต่เช้าคลุกอยู่กับวิทยานิพนธ์ตัวเองทั้งวัน (แอบแวบไปอ่านบล๊อกโกทูโนบ้าง...เรื่องนี้ยังทำใจห้ามละมันไม่ได้ อิอิ) พอใจกับงานตัวเองมากครับภาพชัดมากขึ้นได้รับคำแนะนำจากพี่สาวที่แสนดี(ศน.อ้วน) ผู้เชี่ยวชาญทางด้านภาษาไทยจนได้รับรางวัลวิจัยการันตีมาแล้วช่วยให้คำปรึกษาในหลายๆเรื่อง งานเดินมากขึ้นตอนนี้ขอดุอาอฺ(การขอพรจากพระเจ้า) อย่างเดียวว่าวันที่ ๓๐ ม.ค. นี้ที่จะไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาตามนัดหมายจะทำให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี (ช่วยขอดุอาอฺให้ด้วยนะครับ) หากเป็นอย่างที่หวังจริงทุกอย่างก็จะลงตัวมากขึ้นครับการกลับไปยังมหาวิทยาลัยเร็วขึ้นก็มีโอกาสเป็นไปได้ (แต่ขอใช้สิทธิ์ให้เต็มที่ก่อนนะครับช่วงนี้) ที่สำคัญกำลังใจที่มากล้นจากทุกคนทุกฝ่ายรวมทั้งกัลยาณมิตรในโกทูโนทำให้มีกำลังใจที่จะเดินหน้าต่อไป...ขอบคุณทุกท่านอีกครั้งมา ณ โอกาสนี้ครับ

 

     ใจจริงบันทึกนี้ระหว่างนั่งคลุกอยู่กับวิทยานินพนธ์อยากขอบคุณลุงเอก (ผอ.สำนักสันติวิธีและธรรมาภิบาลแห่งสถาบันพระปกเกล้า) ครับที่ส่งของขวัญแทนใจมอบให้แด่คณะทำงานกลุ่มเสียงเล็กๆมา ณ โอกาสนี้ครับกับ " กระดาษแผ่นเล็กๆ ข้อความสั้นๆ แต่มันสร้างพลังที่จะทำให้ก้าวเดินต่อไป"

 

ภาพ/ข้อความข้างใน...

 

 

...................

....................

....................................

....................................................

...........................................................

แทนคำขอบคุณอีกครั้งจากใจคณะทำงานกลุ่มเสียงเล็กๆ

เราพร้อมที่จะเดินไปด้วยกันและสร้างสรรค์สิ่งดีๆสู่สังคมโดยเฉพาะเรื่องการศึกษา

ด้วยความหวังและดุอาอฺ