กล่าวกันว่า การถ่ายทอดความศิวิไลซ์ของวัฒนธรรมจากชนชาติหนึ่งไปสู่อีกชนชาติหนึ่ง บนถิ่นพำนักที่ห่างไกลกัน มักเชื่อมโยงขึ้นจากการค้าขายแลกเปลี่ยน และเส้นทางที่นักประวัติศาสตร์เอเซียให้การยอมรับเป็นข้อมูลที่สอดคล้องกัน สำหรับการติดต่อค้าขายระหว่างซีกตะวันตกที่ประกอบด้วยกรีก โรมัน อาหรับและอินเดีย กับซีกตะวันออกที่มีจีนเป็นดินแดนมหัศจรรย์แห่งวิทยาการล้ำลึก อันเป็นยอดปรารถนาของการไปเยี่ยมเยียน จะใช้เส้นทางคมนาคมทางทะเลผ่านภูมิภาคเอเซียอาคเนย์ ที่มีคาบสมุทรและหมู่เกาะเป็นระยะๆ โดยเฉพาะในอดีตกาลก่อนพุทธศตวรรษที่ ๑๒-๑๓ การเดินเรื่อจากอินเดียไปยังจีนไม่อาจเป็นการเดินทางในทะเลตลอดระยะทาง น่าจะมีการขนถ่ายสินค้าหรือเดินทางข้ามคาบสมุทรที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก ผ่านอ่าวไทยไปยังจีน เนื่องจากความรู้ความสามารถและลักษณะสภาพเรือยังไม่สมบูรณ์เพียงพอ และเส้นทางผ่านช่องแคบมะละกา จากมหาสมุทรอินเดียไปยังทะเลจีน ก็เต็มไปด้วยภยันตรายจากโจรสลัดชาวพื้นเมืองที่รบกวน เส้นทางที่สะดวกปลอดภัย แต่ค่อนข้างล่าช้าคือการขนถ่ายสินค้าข้ามคาบสมุทรไทยและมลายู ซึ่งเชื่อว่าเป็นปัจจัยสำคัญในการรับอารยธรรมความเจริญผ่านมายังภูมิภาคทักษิณรัฐ แห่งอาณาจักรสยาม....อย่างไรก็ตามยังมีข้อสงสัยกันว่า เส้นทางที่ใช้ขนถ่ายสินค้าและมีผลต่อพัฒนาการของบ้านเมืองจะเป็นแนวบริเวณใด...โดยข้อเขียนของรองศาสตราจารย์ศรีศักร วัลลิโภดม กล่าวถึงดร.ควอริช เวล์ นักวิชาการชาวอังกฤษ ที่ค้นคว้ายืนยันเส้นทางข้ามคาบสมุทร ปรากฏในจดหมายเหตุของชาวจีน อินเดียและอาหรับว่า เส้นทางที่สำคัญเริ่มจากบริเวณอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงาในปัจจุบัน ขึ้นไปตามลำน้ำตะกั่วป่า ข้ามเทือกเขาศกไปยังต้นแม่น้ำคีรีรัฐ เดินตามลำน้ำมาออกทะเลด้านตะวันออกที่อ่าวบ้านดอน โดยระบุชื่อเมือง”ตักโกลา” ที่น่าจะหมายถึง”ตะกั่วป่า”...ขณะที่ข้อเขียนเรื่อง ทักษิณรัฐ ของอาจารย์นิตย์ วัลลิโภดม ภํณฑารักษ์ กรมศิลปากร ศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาโบราณคดี เห็นว่า เส้นทางที่จะขนถ่ายสินค้าต่างๆได้ดีน่าจะอยู่บริเวณพังงา ซึ่งเป็นเวิ้งอ่าวใหญ่ มีเกาะแก่งลำน้ำใหญ่น้อยที่สามารถจอดเรือ พักสินค้าได้ดี โดยบ่งชี้ว่า”ตักโกลา” น่าจะหมายถึง ตรังมากกว่าตะกั่วป่า นอกจากนี้ยังระบุถึงสภาพชุมชนโบราณที่ควนลูกปัด อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ การเดินทางผ่านชุมชนโบราณที่อ่าวกระบี่ ช่องเขาหินปูน ลงสู่ต้นแม่น้ำตาปีไปยังอ่าวบ้านดอน....ในข้อสัณนิษฐานดังกล่าว หากพิจารณาประจักษ์พยานที่ปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน บนเกาะพีพีเลที่เมไปด้วยภูเขาหินปูน มีเวิ้งอ่าวที่สวยงาม อาทิ อ่าวบีเละ อ่าวมาหยา อ่าวโละชามะ ฯลฯ ภายในถ้ำบนเกาะทางตะวันออกและทิศใต้ จะพบภาพเขียนสีสมัยประวัติศาสตร์เป็นรูปช้าง รูปเรือใบยุโรป เรือใบอาหรับ เรือสำเภา เรือกำปั่น เรือกลไฟและเรือใบใช้กังหัน สัณนิษฐานว่าเป็นภาพเขียนฝีมือของนักเดินเรือ
ท่านครับ! ท่านไม่คิดจะพิสูจน์ร่องรอยทักษิณรัฐพัฒนาด้วยสายตาท่านเอง ที่หมู่เกาะพีพี จังหวัดกระบี่บ้างหรือ ???
