ไม่พบกันนาน...คิดถึงจังเลย

 

ไม่พบกันนาน...คิดถึงจังเลย

วันนี้...ได้มีเพื่อนเดินทางมาเยี่ยมถึงสถานศึกษา...ดีใจจังเลย ไม่พบกันมาหลายปีแล้ว  คุยกันได้อรรถรส ...เป็นเพื่อนแม่หญิง   สมัยเรียนปริญญาตรี  ที่วิทยาลัยครูอุดรธานี  จบการศึกษาตั้งแต่ปี  2535 

               เป็นอะไร...ที่ดีใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  มาเยี่ยม..มายามกัน  ถามข่าว สารทุกข์  สุกดิบกัน  ไปทานข้าวด้วยกัน  จึงทราบว่าชีวิตของเพื่อนก็พอมีสุข มีทุกข์  คละเคล้ากันไป   เป็นธรรมดาของสัตว์โลก  ก็อย่างว่าถนนชีวิต...ของคนเรา  ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป 

                เราแลกเปลี่ยนเรียนรู้คุยกันจนเป็นที่พอใจ  แยกจากกัน  ฝากเบอร์โทรกัน  และมีความตั้งใจว่า...สักวันหนึ่งหากเป็นไปได้  เราคิดจะรวมพลนัดเลี้ยงรุ่นกัน  แต่คงยาก...สักหน่อยเพราะแต่ละคน เปลี่ยนที่อยู่  ย้ายบ้าน  ย้ายที่ทำงาน  นอกจากว่าจะโชคดีจริงๆๆๆถึงจะรวมพลได้  อันนี้ค่อยว่ากัน  เอาเป็นว่าวันนี้ดีใจสุดๆๆๆที่เพื่อนมาเยี่ยม  ดีใจจังเลย  หากเพื่อนคนใดเข้ามาเจอบันทึกนี้  กรุณาติดต่อมาด่วนนะเจ้าคะ  เพื่อนรุ่นที่จบปี  2535  เอกบรรณารักษศาสตร์  วิทยาลัยครูอุดรธานี  เขาคิดถึงมากค่ะ