วันเสาร์ที่ 8 มค 53 ก็เป็นวันที่รถมิล่าทำสีเสร็จและช่างสมบัติก็นัดไปรับรถตอน 3 โมงเย็น ก็สวยดีครับเพราะเราเปลี่ยนสีจากแดงเป็นเหลือง ได้รถมาก็ทดสอบกันเต็มที่เลย เกือบถึงบ้านแล้ว
ไปจอดซื้อกลับข้าวที่หน้าห้างแฮปปี้พลาซ่า ท่อยางตรงที่จะเข้ากรองน้ำมันเบนซินแตกขณะที่เครื่องก็ยังติดอยู่ ผมลงไปเปิดและก็ใช้มืออุดไว้ เอาถุงพลาสติกที่พื้นมาพันไม่ให้น้ำมันไหลและก็ตะโกนเรียกน้องหยกมาช่วย และเราก็หยุดการไหลได้ จากนั้นก็หาวิธีแก้ปัญหา ตอนนี้เวลาทุ่มครึ่ง จะโทรเรียกช่างก็ไม่รู้จะเรียกใคร แต่เนื่องจากอยู่ในเมืองและไม่ไกลจากบ้านผมก็เดินกลับไป ระหว่างทางก็ต้องผ่านอู่ซ่อมและร้านขายอะไหล่ ชรินทร์อะไหล่ยนต์ ก็แวะเข้าไปขอความช่วยเหลือก็ได้รับคำแนะนำที่เป็นประโยชน์และช่างเองก็มีความจำเป็นไม่มีคนอยู่บ้าน ผมก็ไปแวะซื้อท่อยางที่ร้าน ครึ่งเมตรเป็นท่อบาง เค้าคิด 20 บาท จากนั้นผมก็เดินกลับบ้านไปเอาเครื่องมือและมอเตอร์ไซต์ และก็กลับมาช่วยเหลือ หรือกู้ชีพรถมิล่าตัวเก่งของผม ก็ใส่ท่อยางเข้าไปและก็นำรถกลับบ้านอย่างปลอดภัย ทำให้รู้ว่าคนในแต่ละอาชีพ เช่น ช่างเคาะ ช่างสี เค้าไม่เก่งเรื่องการจัดวางตำแหน่งต่างๆ ของชิ้นส่วนเครื่องยนต์ เค้าประกอบเข้าไปคงไม่เหมือนเดิมแต่ต่อถูกต้อง พอเรานำมาใช้ภายในห้องเครื่องยนต์มันร้อนมากและยังมีความดันต่างๆ มากมาย ส่วนที่เปราะบางก็เกิดปัญหาขึ้น
ทำให้ได้บทเรียนราคาแพงทีเดียว ว่าหากจะทำอะไร ควรตรวจสอบให้แน่ใจด้วยตนเองซะก่อน อย่าไปไว้ใจคนอื่น เพราะเค้าไม่ได้ไปกับเรา เค้าทำหน้าที่คือทำให้เครื่องยนต์ติดเท่านั้น เราต่างหากที่เดือดร้อนมากๆ
เช้าวันอาทิตย์ที่9 มค.53 ก็เริ่มต้นด้วยการค้นหารายชื่อช่างที่เราไว้วางใจในท้องถิ่นของเราและก็เลือกที่จะไปใช้บริการที่จะได้จัดวางชิ้นส่วนอุปกรณ์ต่างๆ ให้เข้าที่เข้าทาง และก็ทดสอบการใช้งานให้พร้อมสำหรับการใช้งาน..
จากนั้นก็ไปรับใบเปลี่ยนสีรถที่ช่างบัติ
กล่าวคำขอบคุณและมอบส้มเป็นน้ำใจ จากนั้นก็ลากลับ ตอนสักห้าโมงเย็นเราก็ได้รับรถซึ่งสามารถใช้งานได้ค่อนข้างดี..ก็โล่งใจไปครับ
