"ทำไมเด็กต้องขออะไรในวันเด็กด้วย" เป็นคำพูดที่"เด็ก" ที่บ้านเราถามหลังจากที่เราได้เห็นข่าวคราวงานวันเด็กในทีวีมากมายเกี่ยวกับงานวันเด็กวันนี้ เป็นคำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบ แต่ถามเพราะท่าทางลูกจะคิดอะไรสักอย่างที่แตกต่าง...

ครอบครัวเราออกจะเป็นครอบครัวที่แตกต่างจากหลายๆครอบครัว ตรงที่เราไม่ได้ให้ความสำคัญกับวันสมมติทั้งหลาย ทุกๆวันคือวันพิเศษ และทุกๆวันคือวันธรรมดา เราปฏิบัติตัวต่อกันอย่างสม่ำเสมอ เราให้ความสำคัญกับทุกๆวันตามที่เราเห็นสมควร วันสำคัญทั้งหลายที่มีผู้คนหลั่งไหลไปคับคั่งกันที่ใดๆจะเป็นวันที่เรามักจะหลีกเลี่ยงการไปเพิ่มจำนวนคนในจุดนั้นๆ

เมื่อครั้งที่ลูกยังเป็นเด็กเล็กๆ เคยพาพวกเขาไปร่วมงานวันเด็กที่อยู่ในระยะเดินถึงในบริเวณมหาวิทยาลัยนี่เอง สังเกตเห็นว่าลูกจะไม่ค่อยชอบกิจกรรมที่มีความวุ่นวาย คนเยอะๆ ซึ่งก็เป็นลักษณะเดียวกับเราพ่อแม่นั่นเอง เมื่อเขาโตขึ้นๆได้เข้าร่วมกิจกรรมวันเด็กตามวัย ตามหน้าที่ของนักเรียนบ้าง และเมื่อถึงเวลาที่เขาเป็นผู้เลือกเองว่า วันเด็กเขาจะทำอะไร เขาก็เลือกที่จะให้วันเด็กเป็นวันธรรมดาๆอีกวันที่มีความสุขกับครอบครัว ไม่ต้องออกไปแออัดกับฝูงชนในงานวันเด็กที่ไหนๆ ความสุขของเรามีอยู่ในทุกๆวันเท่าเทียมกัน เราอยากไปไหน ทำอะไรเราก็กำหนดการณ์ของเราเองที่สะดวก เราอยากได้อะไรที่สมควร เราก็สรรหาให้กันและกันตามสมควรในจังหวะเวลาที่เราต้องการ ไม่ต้องรอเทศกาล ไม่ต้องรอวันพิเศษ วันสำคัญใดๆ

คำขวัญวันเด็ก มีไว้เพื่อตอบคำถาม ความหมายที่บรรจุไว้ทั้งหลายนั้นคือสิ่งที่ผู้ใหญ่ทุกคนควรทำเป็นแบบอย่าง แล้วเด็กๆก็จะมีคุณสมบัติต่างๆเหล่านั้นติดตัวโดยที่เราไม่ต้องไปย้ำเตือนด้วยคำขวัญใดๆอีกต่อไป

บันทึกไว้ในวันเด็ก ที่รู้สึกว่า ลูกๆไม่"เด็ก"อีกต่อไปแล้ว...