รถบัสจากตะกั่วป่า นำพาชาวบ้านที่ครั้งหนึ่งพวกเขาเป็นผู้ประสบภัยจากสึนามิ และ เหล่าอาสาสมัครที่ยังคงปักหลักฟื้นฟูในพื้นที่มาปีกว่า ๆ รวมสี่สิบคน เดินทางพันกว่ากิโลเมตรใช้เวลาเดินทาง 24 ชม เพื่อไปช่วยกันฟื้นฟูพื้นที่ ๆ ถูกน้ำท่วม

เมื่อเราโทรไปยังชาวบ้านคนหนึ่งว่า ตอนนี้เราอยู่ที่อุตรดิตถ์แล้ว พวกเขาก็เสนอตัวว่าอยากขึ้นไปช่วย ทีมจากพังงาทีมแรกจึงเริ่มต้นเดินทางไกลเพื่อปฏิบัติการเหมือนกับที่วันหนึ่งอาสาสมัครจากทุกมุมโลกมาช่วยเขาในยามวิกฤติ

ใครจะเข้าใจวิกฤติเท่ากับคนที่เคยผ่านมันมาแล้ว แน่ล่ะ อาสาสมัครผู้เคยประสบภัยเหล่านี้เข้าใจมันอย่างลึกซึ้ง

เมื่อชาวบ้านกลุ่มหนึ่งออกเดินทางไป ก็มีชาวบ้านอีกสองหมู่บ้านเสนอตัวในลักษณะเดียวกัน

"พวกเราอยากขึ้นไปช่วยพี่น้องทางเหนือ"
นี่เป็นระยะผ่านที่สำคัญของคนที่เคยถูกเรียกว่า "ผู้ประสบภัย"

การเปิดหน้างานเมื่อสี่วันที่ผ่านมา ทำให้เราเหลืองานในหมู่ 6 ต.แม่พูล อ.ลับแล ผ่านไปได้ 50 %  ขี้โคลนหนาครึ่งเขา ซากต้นไม้ที่เกลือนไปหมด เป็นงานหนักที่กินแรงมากทีเดียว

จรัญ..จนท โครงการตนอาสา บอกว่า หมู่ 8 โดนหนักมาก รถเข้าไม่ได้ หนักถึงขนาดว่า ทหารเรือที่ประจำอยู่ที่บ้านนี้ ร้องขออาสาสมัครเข้าไปช่วยแล้ว 

เอ..ผอ ส่วนหน้าของศูนย์อาสาสมัครสึนามิ ที่ลงพื้นที่หลังเหตุการณ์เพียงสี่วัน ลังเลว่า จะส่งทีมส่วนหนึ่งจาก 70 คนไปที่หน้างานใหม่ที่หมู่ 8 หรือไม่ เพราะงานที่หมู 6 ก็ยังไม่แล้วเสร็จ สุดท้ายเราตัดสินใจว่า เราจะเปิดงานในพื้นที่ใหม่ และแม้จะทำให้กำลังคนในพื้นที่แรกจะลดลง แต่เราคาดหวังว่า กองทัพอาสาสมัครจะเป็นกำลังใจให้ชาวบ้านลึกขึ้นมาสู้กับปัญหาได้ หลังจากที่ช็อคกับเหตุการณ์มา 1 สัปดาห์เต็ม ๆ โดยที่ไม่รู้ว่าจะขยับจับอะไรก่อน เพราะสูญเสียจนซึมเศร้า

"พี่ครับ....ประเมินหน้างานอย่างน้อย ไม่ต่ำกว่า 2 เดือน" เอ...ผอ ส่วนหน้าประเมินสถานการณ์ให้ฟังทางโทรศัพท์

ผมประสานงานต่อไปที่ ส่วนกลาง จนท ที่มูลนิธิแจ้งว่า พรุ่งนี้ทีมจะลงไปสมทบอีก 16 คน และ อีกสองวันจะมีพนักงานบริษัทเอกชนรายหนึ่งจะเหมารถลงไปอีกหนึ่งรถบัส

ปัญหาคือ ระบบการจัดการที่หน้างาน มันไม่ใช่ไม่มีงานให้ทำ แต่อุปกรณ์ ที่พัก ระบบครัวกลาง เราจะรับมืออย่างไร นี่ไม่รวมกับโตโยต้า ที่ประสานว่าจะส่งพนักงานลงอีก 100 คนในช่วงเวลาอันใกล้นี้

ความดีใจที่มีอาสาสมัครลงมาช่วยเพิ่มขึ้น อาจทำให้หน้างานระดับ 1 ตำบลของเรา เสร็จเร็วขึ้น หรือ เหนื่อยน้อยลง แต่มันก็ทำให้คนที่กำลังเหนื่อยอยู่ในพื้นที่ ต้องคิดหนักเรื่องการจัดการที่ติดตามมาอีกมากมาย

ผมเหลือเวลานอนจากวันละ 8 ชม เหลือวันละ 5 ชม แล้ว การจดจ้องกับการสื่อสารสาธารณะถึงตัวปัญหาที่แท้จริงตอนนี้ และ การวิ่งวุ่นกับการจัดการมหาศาลที่เข้ามาในจังหวะเดียวกัน ทำให้สมองทำงานได้น้อยลง

ผมซึ้งในหัวใจทีมอาสาสมัครทุกคนที่อยู่หน้างานตอนนี้ พวกเขาแม้จะเป็นรุ่นน้อง แต่ก็เป็นฮีโร่ของผมในยามนี้