ระยะนี้ ครูอ้อยกับพ่อบ้านไปงานเลี้ยงด้วยกันบ่อยมาก
อาจจะเพราะเวลาที่ผ่านมา เรามักจะไม่ได้ไปไหนด้วยกัน ต่างคนต่างทำงาน
แต่มาบัดนี้ เดี๋ยวนี้ เราเปลี่ยนการดำเนินชีวิตเล็กน้อย จากการใช้ยานพาหนะ ที่ไปด้วยกันแบบวันเว้นวัน.....จนมาเป็นให้เวลาต่อกันมาก เท่าที่จะทำได้
พ่อบ้านมีงานเลี้ยงที่ไหน ก็มักจะมารับครูอ้อยไปด้วยกันเสมอ
และครูอ้อยก็เช่นกัน มีงานอะไร และพ่อบ้านว่าง....ก็จะไปด้วยกัน
สำหรับเย็นนี้ เป็นวันศุกร์สุดสัปดาห์ เราจะไปงานเลี้ยงด้วยกัน พบปะเพื่อนฝูง เฮฮา ร้องเพลงกันตามที่ตนชอบ.....
ส่วนครูอ้อย ก็ได้พักผ่อนหย่อนใจ ได้ไปไหนมาไหนกับคน....ที่เรารัก
นี่ละนา....มีเวลาให้กัน เข้าใจกัน ครอบครัวก็มีสุข เข้มแข็ง ทำอะไรก็ผ่านไปได้ อย่างไม่มีอุปสรรคมาขัดขวาง
ดีจังเลยค่ะ
แต่ก่อนก็เคยเป็นแบบนี้ค่ะ
ไปด้วยกันตลอดเลย
ไม่มีเราเขาไปใหนไม่ได้เลย แม้แต่จะไปหาแม่เขาต้องให้เราไปด้วย
ไม่เคยคิดว่า ทุกอย่างจะกลับตาลปัตรได้
อยู่ๆเขามาบอกว่ารักเพื่อนร่วมงาน เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางบ้าน
เดี๋ยวนี้ ไม่ให้รู้เรื่องของเขาสักเรื่องเดียว
ถ้าไม่มีลูก คงจบไปแล้ว
ได้แต่รอฟ้าหลังฝน ทำใจอย่างเดียวค่ะ
ขอให้ครอบครัวครูอ้อยเป็นแบบนี้นานตราบนิรันดร์ค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
ไปไหนกับใคร ก็ไม่มีความสุขเท่ากับไปกับครอบครัว
ผมเองก็ไปด้วยกันเสมอครับ
ขอให้มีความสุขในวันหยุดนะครับ
ขอบคุณมากค่ะ คุณพี่ใหญ่ นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
มีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะคะ
สวัสดีค่ะ พ่อน้องซอมพอ
สวัสดีค่ะ อาจารย์น้องชาย ฤทธิชัย
สวัสดีปีใหม่ค่ะ udomran