มาลองอ่าน แล้ววิเคราะห์กันดูว่า เราอ่านได้อย่างไร จากเมลที่เพื่อนส่งมาให้ จึงนำมาขยายเพราะเห็นเป็นเรื่องที่แปลกดี ฉะนั้น ความสับสันวุ่นวายไม่ได้เป็นเหตุทำให้เราไปต่อไม่ได้ และเราไม่ควรจะวิตกจริตกับสิ่งต่างๆที่ประดังประดาถ่าโถมเข้ามาในชีวิตจน เกินเหตุ จงเผชิญกับมันเถิด แล้วคุณจะรู้ว่า คุณสามารถอ่านปัญหาที่ดูงงงวยได้ไม่ยาก และสามารถเผชิญหน้ามันต่อไปได้ และไปจนถึงความสำเร็จ

Subject: FW: ณุอาน่ได้มยั้
Date: Tue, 5 Jan 2010 22:40:29 +0700

 วันก่อนเพื่อนส่งเมลมาให้ฉบับหนึ่งหัวข้อก็คือ "คุณอ่านได้มั้ย"

พออ่านแล้วรู้สึกสนุกดี ว่า....เอ้ !! แปลกจังเลย นี่เราก็ยังอ่านมันได้นี่หน่า
แม้เหมือนจะงง ไม่เข้าใจแล้วทำให้เกิดข้อคิดบางอย่างขึ้นมา ท่ามการดำเนินชีวิตในสถานการณ์ที่ดูสับสนอลหม่านวุ่นวายในยุคปัจจุบันนี้ไม่รู้ว่าคุณเคยอ่านหรือยัง แต่เอาล่ะ เราไปอ่านกันดู ดูสิว่าคุณอ่านมันได้มั้ยแล้วค่อยมาคุยกันต่อ

ณุอาน่ได้มยั้

ถ้าคณุอาน่บทคาวมนี้ได้คณุมีความคดิที่แขง็แรงพอสวคมรเลยนะ

คณุอาน่ได้หรอืเลป่าล่ะมีแค่ 55 คนจาก 100 เท่านนั้แล่หะที่อาน่ได้  

ฉนัไม่อายกจะเชอื่เลยว่าฉนัเข้าใจสงิ่ที่ฉนักำลงัอาน่อู่ยนี้

มนัเปน็ปฎกราากรณ์ของคาวมคดิของม์ษุยนผลการศกึาษวจิยัจาก มวหายิทัาลย แบมคิร์จด ก่าลวว่ามนัไม่สคำญเลยว่าตวัอรัษกเยีรงถตอ้กูงหรอืไม่ในคำคำหนงึ่

มนัสคำญแค่ว่า ตวัอษักรแรกและตวัอษกัรตวัสดุทาย้ของคำนนั้อู่ยในตนำแห่งที่ถกูตอ้ง ที่เลืหอนนั้มนัจะมวั่ซวั่อ่ายงไรคณุก็อาน่มนัได้อู่ยดี ไม่มีปหญัาที่เปน็อาย่งนี้เราพะคาวมคดิของมษุน์ยนนั้ไม่ได้อาน่ตวัอษกัรทกุตวัซกัหอน่ย

แต่อาน่เปน็คำเตม็ ๆ คำ  สดุยอดเลยใช่มยั้ล่ะ...ใช่เลย   แต่ยงัไงฉนัก็คดิว่าการสกะดมนัสคำญันะ   ถ้าคณุอาน่บควาบมนี้ได้ ชว่ยสง่ตอ่หอน่ยนะ 
  
ฉะนั้น ความสับสันวุ่นวายไม่ได้เป็นเหตุทำให้เราไปต่อไม่ได้ และเราไม่ควรจะวิตกจริตกับสิ่งต่างๆที่ประดังประดาถ่าโถมเข้ามาในชีวิตจน เกินเหตุ

จงเผชิญกับมันเถิด แล้วคุณจะรู้ว่า
คุณสามารถอ่านปัญหาที่ดูงงงวยได้ไม่ยาก และสามารถเผชิญหน้ามันต่อไปได้
และไปจนถึงความสำเร็จ

ใช่.....คุณยังไหว.....และคุณอ่านมันได้