Appreciative Inquiry : อุปสรรคในการขอ "ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์"

วันนี้ก็วันที่ 30 ธันวา ใกล้ปีใหม่เข้าไปทุกวินาที หลายๆท่านอาจจะไปเที่ยวพักผ่อนกับครอบครัว

หลายๆท่านอาจจะยังคงทำงานอยู่ และก็มีอีกหลายท่านอาจจะกำลังเดินทางเพื่อไปพบกับสิ่งที่ปรารถนา

วันหยุดสบายๆแบบนี้ ผมได้มีโอกาสอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ( อ.โย แนะนำมา )
ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการขอที่ผมสนใจอยู่พอดี หนังสือเล่นนี้ชื่อว่า "กล้าที่จะขอ"  The Aladin Factor


ข้างในมีเนื้อหาที่น่าสนใจมากมายหลายอย่างครับ วันนี้ผมจะมานำเสนอแง่มุมหนึ่งในหนังสือเล่มนี้

ทุกท่าน เคยตั้งคำถามกับตัวเองไหมครับ ว่าทำไมเราถึง "ไม่กล้าที่จะขอ" โดยเฉพาะคนไทยอย่างเราด้วยแล้ว

การข้อนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยจะเกิดขึ้น เพราะคนไทยส่วนใหญ่มีนิสัยขี้เกรงใจครับ

หนังสือเล่มนี้ได้ สรุปประเด็นที่เป็นอุปสรรคในการขอของคนเราไว้ 5 ประการ ดังนี้ครับ

1.ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์
2.ความเชื่อที่จำกัด และไม่ถูกต้อง
3.ความกลัว
4.ความเคารพตัวเองต่ำ
5.ความหยิ่งยโส

จากนี้ต่อไปอีก 5 วัน เราจะมาวิเคราะห์กับอุปสรรคซึ่งเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เราไม่กล้าที่จะขอกันครับ

วันนี้มาเริ่มกันที่ข้อที่ 1 ครับ >>> ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์


ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ หมายถึงความไม่รู้ หรือการขาดประสบการณ์ในสิ่งที่จะขอครับ ( ไม่รู้ว่าอะไรที่เราขอได้บ้าง )

คือไม่รู้ว่าสิ่งนี้เราสามารถทำได้อยู่แล้ว เป็นสิ่งที่เราขอและได้แน่นอน แต่ติดที่เราไม่รู้ เราเลยไม่ได้ขอครับ


ยกตัวอย่างง่ายๆ จากประสบการณ์ของผมเอง ตอนผมยังเป็นเด็กครับ ผมได้ไปงานเลี้ยงฉลองที่หรูหรามากงานหนึ่ง

ที่งานได้มีการจัดซุ้มอาหารไว้มากมาย ซึ่งในตอนนั้นผมไม่กล้าที่จะไปหิบของมารับประทาน เพราะคิดว่ามันเสียตัง

ที่ร้ายไปกว่านั้น ผมไม่ได้เอาเงินไปเลยสักบาท เลยต้องทนนั่งหิวอยู่อย่างนั้นเกือบตลอดงาน

จนผมสังเกตว่าทำไมคนที่ได้อาหารออกมานั้น เค้าไม่ได้จ่ายเงินเลยสักบาท แค่ไปต่อคิวและเดินถืออกมาเฉยๆ

ผมจึงลองเข้าไปถามพนักงานที่คุมซุ้มดูครับ เขาก็บอกว่าอาหารนี้รับประทานได้ฟรี และสามารถเติมได้ตลอดเวลา

อึ้งกันไปเลยครับ เพราะความไม่รู้ขอผมแท้ๆ นั่งหิวอยู่ได้ตั้งนาน เพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์แท้ๆครับ   - -"


อีกตัวอย่างครับ สำหรับคนขอนแก่นโดยเฉพาะ หลายๆท่านอาจจะไม่ทราบว่า ร้าน ชาบูชิ ( ร้านอาหารญี่ปุ่น บุฟเฟ่ จับเวลา !!! )

เราสามารถขอหลายๆอย่างที่เราอยากกินแต่มันไม่ไหลมาตามสายพานได้จากพนักงานโดยตรงเลยนะครับ

อย่างเช่น เห็ดเข็มทอง เห็ดหูหนู หรือพุงปลาแซลม่อน (ชอบไหลมาแต่หัว) อะไรพวกนี้ อยากกินเมื่อไหร่บอกพนักงานเลยครับ

เพราะมันไม่ไหลมาให้กินง่ายๆแน่นอน ผมก็เพิ่งรู้ตอนที่ได้ดูเมนูว่าอะไร บุฟเฟ่บ้าง ละก็ลองสั่งดูครับ ซึ่งก็ไม่เสียค่าใช่จ่ายเพิ่มใดๆ ^^


ตัวอย่างสุดท้ายครับ ประกันชีวิต เชื่อว่าหลายๆท่านคงมี และส่วนใหญ่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าประกันที่ทำอยู่คุ้มครองอะไรบ้าง

วันนี้ถ้ามีเวลา ลองกลับไปอ่านรายละเอียดดูนะครับ แล้วจะรู้ว่า เราเสียสิทธิที่พึงได้จากประกันมากมายนัก

เพราะเราไม่ทราบว่าเราขอได้ไงครับ มันคุ้มครองมาตั้งแต่เราจ่ายเบี้ยประกันแล้วละครับ ^^


ครับ... จาก 3 ตัวอย่างนี้ จะเห็นได้ชัดว่า ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ทำให้เราไม่กล้าที่จะขอ และเสียสิทธิที่พึงได้มามากมายเพียงใดแล้วในชีวิตนี้

เพราะฉะนั้นอย่าให้มันเกิดขึ้นกับเราอีกหลังจากได้อ่านบทความนี้ครับ "จงรู้เท่าทันในสิ่งที่เราต้องการจะขอครับ"


พรุ่งนี้มาต่อกับอุปสรรคในการขอประการที่ 2 ครับ "ความเชื่อที่จำกัด และไม่ถูกต้อง"

อ่านบทความนี้จบ แล้วคุณละคิดยังไง ???