จงเป็นมือบน

ก่อนจะ...แบมือขอ

จงใคร่ครวญเถิดเพื่อนรัก...ก่อนที่เธอจะขอ...จากใครสักคนที่เป็นมนุษย์...และจงขอจากพระเจ้าก่อนเถิดหนา...มากกว่าจะขอความช่วยเหลือจากใครๆ...จงอดทนไว้ให้มั่น...จงรู้สึกพอ  แม้ในยามที่อยากได้...เพราะฉันได้สะดุดกับหะดิสบางบทที่พูดถึงเรื่องนี้....ลองใคร่ครวญดูสิ  หากว่ามันจะเตือนสติได้บ้าง

รวยหรือจนอยู่ที่ใจ

“ความรวยไม่ใช่เพราะมีทรัพย์สมบัติมาก  แต่ความรวยอยู่ที่ความพอใจในสิ่งที่ตนมี” รายงานโดยบุคอรีและมุสลิม

“ชัยชนะที่แท้จริงเป็นของผู้ที่ได้เข้ารับอิสลาม  และได้รับปัจจัยยังชีพอย่างเพียงพอ และอัลเลาะห์ให้เขาพอใจในสิ่งที่พระองค์ได้ประทานให้เขา” รายงานโดยมุสลิม

การรับมาโดยที่ผู้ให้ไม่สบายใจ

“ท่านทั้งหลายอย่ารบเร้าในการขอ สาบานต่ออัลเลาะห์ว่าไม่มีใครจากพวกท่านขอสิ่งใดจากฉัน และคำขอของเขาทำให้เขาได้รับสิ่งหนึ่งไปจากฉันโดยที่ฉันไม่พอใจ เป็นไปมิได้ที่เขาจะได้รับความเพิ่มพูนในสิ่งที่ฉันได้ให้เขาไปนั้น”รายงานโดยมุสลิม

ใบหน้าของผู้ชอบขอ

“การขอจะยังคงอยู่กับใครบางคนในหมู่พวกท่าน จนกว่าเขาจะไปพบกับอัลเลาะห์  ตาอาลา  โดยที่ใบหน้าของเขาไม่มีเนื้อเลยสักก้อน”  รายงานโดยบุคอรีและมุสลิม

จงเป็นมือบน

“มือบนดีกว่ามือล่าง มือบนคือมือที่บริจาค ส่วนมือล่างคือมือที่ขอ” รายงานโดยบุคอรีและมุสลิม

อย่าขอถ่านไฟเลย

“ผู้ใดแบมือขอมนุษย์เพื่อให้มีทรัพย์สินมาก เท่ากับเขาแบมือขอถ่านไฟ ดังนั้นให้เขาจงลดให้น้อยลง หรือจงขอให้มากยิ่งขึ้นไปอีก”รายงานโดยมุสลิม

บุคคลที่มีสิทธิ์ขอ

เล่าจากอบีบิชร์ กอบีซ้ะห์ บุตร อัลมุคอริก (ร.ด.)กล่าวว่า “ฉันมีหนี้สินเพราะเข้ารับภาระในการไกล่เกลี่ยกัน  และฉันได้มาหาท่านรอซูล(ซ.ล.)เพื่อให้ท่านชดใช้ให้  ท่านกล่าวว่า “จงทำหน้าที่ให้สมบูรณ์เถิด  จนกว่าจะมีซะกาต  มาถึงเรา  เราจะบัญชาให้จัดการให้แก่ท่าน หลังจากนั้นท่านได้กล่าวว่า “กอบีเซาะห์ เอ๋ย การขอนั้นจะไม่เป็นที่อนุมัติแก่ผู้ใด  นอกจากแก่คนใดคนหนึ่งจากในสามคนนี้คือ  คนที่แบกรับภาระในการไกล่เกลี่ยกัน  อนุญาตให้เขาขอได้จนกว่าเขาจะปลดเปลื้องภาระออกไปได้  จากนั้นให้เขาระงับการขอ  คนที่ภัยพิบัติทำให้ทรัพย์สินของเขาพินาศ  อนุญาตให้เขาขอได้ จนกว่าจะสามารถดำรงชีพอยู่ได้ หรือท่านนบีกล่าวว่าประทังชีวิตอยู่ได้  และคนที่ประสบกับความขัดสน  จนมีคนสามคนที่มีสติปัญญาสมบูรณ์จากพวกพ้องของเขากล่าวรับรองว่า  ความขัดสนได้เกิดขึ้นกับคนๆนั้นจริง  จึงอนุญาตให้เขาขอ  จนกว่าจะดำรงชีพอยู่ได้  หรือท่านนบีกล่าวว่า ประทังชีวิตอยู่ได้  กอบีเซาะห์เอ๋ย  การขอในกรณีอื่นใด  นอกเหนือจากกล่าวมา  ถือเป็นสิ่งต้องห้าม  ผู้ที่ขอเท่ากับรับประทานสิ่งต้องห้าม” รายงานโดยมุสลิม

จนขนาดไหนจึงขอได้

“ไม่ใช่เป็นคนที่ยากจนที่แท้จริงหรอก  คนที่ตระเวนไปหาผู้คน  แล้วปรากฏว่าอาหารเพียงคำหรือสองคำ  อินทผลัมเพียงผลหนึ่งหรือสองผล ก็สามารถทำให้เขากลับออกไปได้  แต่คนจนที่แท้จริงคือคนที่ไม่มีปัจจัยยังชีพอยู่เลย  ที่จะยังชีพอยู่ได้โดยไม่ต้องแบมือขอ  โดยจะไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเขาจน  และบริจาคให้เขาและเขาจะไม่ลุกขึ้นยืนแบมือขอใคร”รายงานโดยบุคอรี และมุสลิม

หยุดพฤติกรรมเรื้อรัง

“ประศาสตร์โลกได้พิสูจน์ให้เราได้เห็นแล้วว่า  สังคมที่มีแต่ผู้ให้จะเจริญก้าวหน้า  ส่วนสังคมที่ล้าหลังนั้นมีแต่มือล่างแม้แต่ผู้รู้ของพวกเขา  เพราะสังคมจะเจริญเติบโตได้ก็ด้วยผู้นำที่เสียสละ  คนจนที่ขยันทำงานและขอดุอา  ผู้รู้ที่เป็นตัวอย่างไม่ยึดติดกับผลประโยชน์   และด้วยคนรวยที่โอบอ้อมอารีและไม่เอาเปรียบขูดรีดในหมู่พวกเขา”  

(มูฮำหมัด  อีแมดือเระ)