ความรู้สึกที่ดีต่อผู้อื่น มักนำสิ่งดีๆ กลับมาเสมอ
ฉันมีความผูกพันกับเวียดนามอย่างไม่น่าเชื่อ
ฉันชอบอาหารเวียดนามเป็นชีวิตจิตใจ พอ ๆ กับคลั่งไคล้โฮจิมินห์
สมัยวัยรุ่น เพื่อนคนอื่นอาจคลั่งสกอร์เปี้ยน วงดนตรีจากโลกตะวันตก ที่โด่งดังในสมัยนั้น แม้ฉันจะชอบสกอร์เปี้ยนเหมือนกัน แต่ก็ชอบโฮจิมินห์มากกว่า ..
โฮจิมินห์เท่ห์สุดใจในความคิดของฉัน หาได้ที่ไหน ใครที่จะเสียสละชีวิตส่วนตัว เพื่อการปฏิวัติปลดปล่อยประเทศได้ขนาดนั้น แม้จะคลั่งโฮจิมินห์มากมายขนาดไหน ก็ปริปากบอกใครไม่ได้ ขืนพูดไปมีหวังเจอข้อหาคอมมิวนิสต์ สมัยก่อน ความคิดคนยังคับแคบนัก และก็ความคับแคบทางความคิดนี้เอง ที่ทำให้คนไทยฆ่ากันเองมาทุกยุคทุกสมัย
แม้เรื่องโฮจิมินห์จะพูดไม่ได้ แต่เรื่องอาหารเวียดนามนี้ห้ามไม่ได้จริง ๆ จำได้ว่าฉันเป็นคนแรก ๆ ของกลุ่มเพื่อนที่โปรดปรานแก้วมังกร ตั้งแต่สมัยยังไม่มีปลูกในเมืองไทย อาหารเวียดนามจะกินแต่ละทีต้องดั้นด้นไปย่านคนญวน หรือไม่ก็ไปแถวอีสาน
เพิ่งจะมามีแพร่หลาย หากินได้สะดวกเมื่อประมาณ 10 กว่าปีนี้เอง
ต่อมาเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ โดยไม่ได้ตั้งใจที่ฉันสนใจพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน และชอบอ่านงานเขียนของท่านติช นัท ฮันห์ พระภิกษุชาวเวียดนาม จนถึงขั้นเคยไปฝึกปฏิบัติธรรมกับท่านมา ได้รู้จักมักคุ้นกับหลวงพี่พระเวียดนามหลายรูป
ทำให้ความรู้สึกของฉันกับเวียดนามใกล้ชิดกันยิ่งกว่าญาติ ฉันไม่ค่อยกลัวคนเวียดนามเหมือนคนไทยทั่ว ๆ ไป ที่กลัวเวียดนามหรือญวนไปสารพัดเรื่อง เช่น สมัยก่อนก็กลัวจะเป็นคอมมิวนิสต์เหมือนญวน กลัวญวนบุกบ้างล่ะ บ้างก็กลัวคนเวียดนามโกง ปัจจุบันก็กลัวเวียดนามจะพัฒนาแซงหน้าในด้านเศรษฐกิจและการค้า กลัวไปสารพัด
แทนที่จะมัวมานั่งกลัว ทำไมไม่ก้าวออกไปรู้จักกับพวกเขา เรียนรู้พวกเขา เพื่อกลับมาพัฒนาตัวเองไม่ดีกว่าหรือ เราจะกลัวใคร ๆ ไปทำไม ถ้าเชื่อมั่นในความสามารถของตัวเอง และทำทุกอย่างดีที่สุดแล้ว
หรือการที่เราก้าวออกไปรู้จัก ไปเรียนรู้พวกเขา เป็นเพื่อนกับพวกเขา มีเหตุผลอะไรที่เราต้องกลัวเพื่อนมิตรของตัวเอง คนเวียดนามส่วนใหญ่หรือแทบทุกคนที่เจอ พวกเขามีความรู้สึกดีกับคนไทยทั้งนั้น พวกเขามีน้ำใจดูแลช่วยเหลือ รับผิดชอบต่อภาระหน้าที่ของตัวเอง เวลาจ้างไกด์ท้องถิ่นให้พาไปเที่ยว พวกเขาให้เรามากกว่าในโปรแกรมเสมอ ๆ บ้างก็พาไปหาธนาคารแลกเงิน บ้างก็พาไปตลาด อธิบายสิ่งต่าง ๆ ที่เราอยากรู้ บางคนชวนไปบ้านไปเจอลูกเมีย บางคนพาลูกมาเที่ยวกับเราด้วย เพื่อให้ลูกได้คุ้นเคยกับคนต่างชาติ
ฉันว่าเป็นบรรยากาศที่เป็นมิตรมากกว่าที่เราจะคาดถึงเสียอีก ฉันไม่รู้ว่านักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ ได้พบเจอสิ่งใดบ้างระหว่างเดินทางในเวียดนาม แต่สำหรับฉัน ความคิดเชิงบวกต่อคนเวียดนาม นำมาซึ่งความรู้สึกดี ๆ เกินบรรยาย ...
ก่อนอื่น ฉันอยากขอบคุณโฮจิมินห์ ท่านติช นัท ฮันห์ และอาหารเวียดนาม ที่นำพาสิ่งดี ๆ มาสู่ฉัน ...
เงินเวียดนามและโฮจิมินห์
