ช่วงนี้ว่างเว้นจากการเขียนบันทึกไปหลายเพลาแล้ว 

เพราะทำตัวให้ยุ่งอยู่สักหน่อย  แต่ทำเพื่อชุมชนประโยชน์ส่วนรวม

เหนื่อยก็มีความสุข  เมื่อวานที่วัดที่ธรรมฐิตพำนักอยู่

มีการเปิดป้าย  กศน.ตำบลทุ่งขมิ้น  ขึ้น  เพราะธรรมฐิตยกศาลาให้หลังหนึ่ง

เพื่อเป็นศูนย์เรียนรู้ชุมชน กะว่าจะทำให้ป็นศูนย์กลาง

แห่งการเรียนรู้ให้หลากหลายรูปแบบ 

ซึ่งสามารถนำพาพัฒนาชีวิตให้อยู่ร่วมกับสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล  ต่อไปจะเปิดศูนย์แห่งโลกไซเบอร์  

เพื่อจะให้ผู้ที่ใฝ่เรียนรู้ได้มาศึกษาสิ่งที่ดีจากโลกไซเบอร์ 

และจะได้เรียนรู้นำเสนอสิ่งดีๆผ่าน  GTK  แห่งนี้ต่อไป 

เมื่อวานได้เชิญ  ส.ส.ศิริโชค  โสภา  เลขาฯนายกฯอภิสิทธิ์  เวชชาชีวะ 

ซึ่งท่านเป็นส.ส.ในพื้นที่  มาเปิดป้าย 

แต่ก่อนจะเปิดป้าย  ธรรมฐิตและผู้รู้หลายท่านได้จัดกันร่วมเสวนาในหัวข้อ

..บทบาท  กศน.กับชุมชน..เพื่อให้ผู้มาร่วมงานได้รับความรู้อย่างแท้จริง 

 มีท่านอรัญ  คงนวลใย ผอ.สถาบันพัฒนาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยภาคใต้ 

ครูฑูรย์  ศิริรักษ์  แห่งวิทยาลัยภูมิปัญญาชุมชน  ม.ทักษิณ พัทลุง 

นักจัดรายการวิทยุเพื่อชุมชน 

ท่านอดีตกำนันเพื่อม  แก้วพรหม  ปราชญ์ผู้นำชุมชนท้องถิ่น 

และท่านกิตติวัฒน์  ธีราพรหมเพชร  ประธานสภาองค์กรชุมชมตำบลทุ่งขมิ้นดำเนินรายการ ร่วมเสวนา 

 และธรรมฐิตบอกว่าประเดี๋ยวพอท่านประธานมาถึงในพิธี

เราจะไม่เลิกการเสวนาก่อน  ต้องให้ท่านนั่งฟังการเสวนาก่อน

(เพราะทราบมาแล้วว่าท่านไม่ติดภารกิจที่ไหนต่อ)

เพื่อให้ได้รู้ข้อมูลปัญหาที้ชมชนต้องการอย่างแท้จริง 

เพราะในพิธีเปิดป้ายโดยมากที่เห็นๆ  บางแห่งหรือทุกแห่งได้ไปนำผู้คนมาร่วมงาน  แล้วรอคอยประธานมาถึง  กล่าวรายงาน  ประธานกล่าวเปิด

ดึงเชือกเปิดป้ายแล้วเป็นอันเสร็จพิธี 

บางครั้งบางงานทำเพื่อสร้างภาพ 

โดยที่ไม่รู้เนื้อแท้ของงานว่าการเปิดป้ายในงานนั้นๆ 

เปิดเพื่อจุดมุ่งหมายอะไร..ธรรมฐิตเห็นเยอะแยะที่เชิญผู้หลักผู้ใหญ่มาทำพิธีเปิดป้าย  แต่ไม่นานก็ปล่อยให้รกร้างเพราะไม่สามารถต่อยอดให้ไปถึงจุดหมายปลายทางได้  ดังนั้นเมื่อวานในการเสวนาจึงให้ข้อคิด

ท่าน  ส.ส.และผู้มาร่วมงานว่า  ที่ทำพิธีเปิดป้ายเชิญท่านส.ส.

และประชาชนมาร่วมงานนั้น  เราเปิดเพื่อจะมองเห็นอะไร...

เปิดขวดน้ำเพื่อจะดื่มน้ำ  เปิดประตูบ้านเพื่อจะเข้าบ้านฯลฯ 

แล้วการเปิดป้ายแต่ละงานเพื่อต้องการอะไร..

เพราะถ้าเปิดอย่างเดียวใครๆก็สามารถจะเปิดได้  ดังนั้นเพื่อให้ประธานเปิดงานและผู้มาร่วมงานได้รู้จุดประสงค์ในสิ่งที่กำลังกระทำ  หากส่วนไหนที่สามารถช่วยเหลือผลักดันสนับสนุนให้ไปสู่จุดหมายได้

ก็จะได้ร่วมด้วยช่วยกันอย่างมุ่งมั่นพัฒนา ฯลฯ..

เลยสรุปรวบยอดในการเสวนาว่า

..งานแต่ละชิ้นที่เรากระทำไม่ว่าเล็กหรือใหญ่

..เราต้องให้ความหมายที่แท้จริงในสิ่งที่เรากำลังกระทำให้จงได้..

แล้วงานนั้นๆก็สามารถจะไปถึงเป้าหมายได้อย่างแน่นอน..

ท่านละให้ความหมายกับสิ่งที่ทำอยู่ดีพอหรือยัง..

 

ธรรมะสวัสดีขอรับ..