วันนี้ออกจากบ้าน 6.11 น. และกลับมาถึงยะลาก็ 6.11 เหมือนกันครับ รู้สึกวันนี้ได้เปลี่ยนรสชาดของชีวิตไปบ้างครับ หลังจากที่คลุกอยู่ในบ้านแก้ไขวิทยานิพนธ์มาเกือบเดือน ออกไปวันนี้อันเนื่องจากเดือนที่แล้ว ผิดสัญญาไว้หนึ่งสัญญาครับ รอบนี้เลยต้องไปชดใช้หนี้ครับ

เป็นงานวิทยากรครับ อบรมเรื่องการผลิตนวัตกรรมเพื่อการจัดการเรียนรู้ ที่โรงเรียนสังคมมุสลิมวิทยา (เอ๊ะ หรือว่า สังคมอิสลามวิทยา แฮ เริ่มไม่แน่ใจ) เนื่องจากโรงเรียนนี้ตั้งอยู่ในเขตสงขลาครับ เลยไม่เคอะเขินที่จะแหลงใต้กับใครๆ ในโรงเรียน และคนแรกๆ ที่ได้คุยก็คือ เจ้าของโรงเรียนครับ ท่านจบเอกจากอินเดียครับ พอทราบว่าท่านจบเอกจากอาลีกา อินเดีย ผมก็เริ่มเอ๊ะใจแล้วครับ คุยไปคุยมาเลยถามท่านว่า ใช่คนที่ท่านรองอธิการจะให้ไปช่วยสอง ป.โท การปกครองที่มหาวิทยาลัยหรือเปล่า ฮือ ใช่เลยครับ คนๆ นี้เอง ที่ผมได้ยินแต่ชื่อเสียงมานาน แต่ไม่เคยได้เจอตัวจริง

เท่าที่คุย ก็รับรู้ได้ครับว่า ภารกิจท่านเยอะจริงๆ การปลีกตัวไปสอนทุกสัปดาห์ ทำไม่ได้แน่ๆ แต่ได้ฟังไอเดียท่านแล้ว ยกนิ้วให้จริงๆ ครับ ที่สำคัญบุคลิกภาพหนึ่งที่อดชื่นชมไม่ได้คือ การให้ความสนิทสนมกับครูในโรงเรียน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่นๆ หนุ่มๆ ทั้งนั้นเลยครับ ตอนนั่งรถไปทานข้าวเที่ยง รู้เลยครับว่า ท่านมัดใจครูทั้งโรงเรียนได้อยู่หมัดเลย ดังนั้นตอนผมถามท่านเรื่องครู ท่านเลยตอบแบบมั่นใจว่า ไม่มีปัญหา ไม่ขาดครู ไม่ค่อยมีครูลาออก ที่เป็นปัญหาคือ ขาดครูศาสนา และครูภาษาไทย ฮา อย่างหลังนี้ปัญหาเดียวกันเลย

สำหรับกิจกรรมการประชุม ผมเปลี่ยนกำหนดการใหม่หมดเลยครับ เดิมผมส่งกำหนดการอบรมมาให้ที่โรงเรียนตั้งแต่ที่จะมาเมื่อเดือนที่แล้ว (แต่ต้องเลื่อน) แต่วันนี้พอไปเห็นบรรยายกาศเลยเปลี่ยนเป็น ไม่บรรยายดีกว่า ทำกิจกรรมการเลย (เปลี่ยนแผนก่อนขึ้นเวที 2 นาที ฮาฮาฮา) พอคิดจะเปลี่ยนแผนก็ต้องทำสไลด์ใหม่ครับ แต่ก็ทำไม่ทันแล้ว เลยใช้สไลด์เก่าแต่กิจกรรมใหม่ ฮิฮิ

ผมลองให้ครูลองสำรวจตัวเองทางอ้อมเกี่ยวกับการใช้สื่อขอตนเองครับ แล้วก็สรุปรวมโดยตัวแทนกลุ่มอีกทีหนึ่ง

จากนั้นผมก็ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง ชวนคุยว่า ห้องเรียนควรเป็นอย่างไร สื่อมันอยู่ตรงไหนของห้องเรียนครับ เสร็จก็เที่ยงเศษๆ 

ช่วงบ่ายผมก็ใช้กระบวนการกลุ่มอีกครับ ช่วงแรกตั้งประเด็นคุยว่า แบบไหนคือการสื่อสารในชั้นเรียนที่ดี แล้วก็อีกช่วงหนึ่งลองให้ออกแบบกิจกรรมกับภาพที่ผมกำหนดให้ครับ แล้วก็อภิปรายร่วมกันปิดท้ายเกี่ยวกับการนำสื่อไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพ

ฮือ นอกจากได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับคนอื่นบ้าง ได้ลุกยืน ลุกนั่งบ้าง วันนี้เลยกลายเป็นวันสดใสอีกวันหนึ่งครับ

ก่อนจะกลับ ได้ยินเสียงอาจารย์ท่านหนึ่งพูดกับเพื่อนอาจารย์ว่า "ทีแรกนึกว่าเขาอบรมเฉพาะครูประถม เลยไม่กล้ามาร่วม แต่สุดท้ายก็ได้มาร่วม และรู้สึกว่า ถ้าวันนี้ไม่ได้มา คงจะเป็นวันที่น่าเสียดายมากๆ" 

อีกความเป็นหนึ่งจาก ผอ.โรงเรียน ที่พูดในตอนปิดการอบรมว่า แอบสังเกตตั้งแต่ช่วงเช้าจนช่วงเย็น รู้สึกว่าบรรยากาศการอบรมดีมาก มีแต่รอยยิ้ม มีแต่เสียงการพูดคุยของผู้เข้าอบรม ไม่ใช่ได้ยินเพียงแต่เสียงวิทยากรเหมือนการอบรมอื่น

ได้ยินแค่นี้ก็อัลฮัมดุลิลลาห์ครับ เป็นคำแอบชมและคำชมที่ทำผมหายเหนื่อยเลยทีเดียว (คนมันบ้าลูกยอครับ แก้ไม่ได้สักที)

ออ. รอบนี้ไปถึงก่อนเวลาครับ เพราะผมเผื่อเวลาไว้เยอะ ปรากฏไปถึงอาจารย์พร้อม เลยเริ่มเลยไม่ต้องรอเวลาตามกำหนดการ

ฮือ ผมว่าวิกฤติสำหรับโรงเรียนหลายๆ โรงตอนนี้ครับคือ ครูผู้ชายน้อยมากครับ อย่างวันนี้ที่เข้าอบรมจำนวนสามสิบหกคน มีชายเพียงห้าคน ครับ จำได้ว่าเมื่อปีที่แล้ว พ่อผมบ่นถึงโรงเรียนลูกผมว่า โรงเรียนอะไรมีครูผู้ชายคนเดียว แล้วเด็กมันจะเอาแบบอย่างจากครูได้ที่ไหนเนี๊ยะ

ออ. เนื่องจากไปถึงแปดโมงกว่าๆ และไม่คิดว่าจะหาโรงเรียนไม่เจอ เลยแวะไปบ้านพักอา ที่ว่าการอำเภอครับ เห็นบ้านปิด เลยแวะมาอีกครั้งตอนจะกลับ ก็ไม่เจออีกเลยโทรเรียนท่านว่ามาแล้วนะครับแต่ไม่เจอ ปรากฏทราบว่าท่านกำลังเดินทางกลับจากพัทลุง ฮิฮิ ท่านถามว่า ทำไมจะมาแล้วไม่โทรบอกก่อน ผมมันแบบนี้แหละครับ อะไรๆ ก็รีบ ที่สำคัญเกรงใจหากนัดแล้ว ปรากฏไม่ว่างได้แวะไป